II SA/Lu 774/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, która jest osobą chorą, wymagającą stałego leczenia farmakologicznego oraz leczenia operacyjnego. Strona skarżąca wraz z żoną zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury własnej w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz emerytury żony w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca jest właścicielką nieruchomości gruntowej o powierzchni [...] m2, Strona skarżąca podkreśliła, że znaczną część jej dochodów pochłaniają koszty leczenia. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, aby poniesienie jakiejkolwiek części kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkowało uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej żony. Koszty sądowe w niniejszej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§1 pkt 1, § 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w zw. z §1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Porównując wysokość tych kosztów do wysokości miesięcznego dochodu netto gospodarstwa domowego strony skarżącej, przy uwzględnieniu tego, że służy on utrzymaniu dwuosobowej rodziny prowadzi do wniosku, iż poniesienie kosztów sądowych w całości czy też w jakiejkolwiek części nie będzie powodowało uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Do wniosku takiego skłania prócz wysokości tych kosztów także i to, iż w toku postępowania występować będą one sukcesywnie, co skutkować będzie tym, że nie obciążą one budżetu domowego strony skarżącej w stopniu mogącym powodować uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.