I SA/Lu 802/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) WSA Krystyna Czajecka-Szpringer Protokolant specjalista Kamil Rutkowski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. K. (skarżąca) została wymieniona w skardze jako strona skarżąca, obok A. K.. Skargę podpisał jednak tylko A. K.. W związku z tym A. K. została pisemnie wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia jej skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie, skierowana na adres skarżącej podany w skardze, była dwukrotnie awizowana w dniach 2 i następnie 10 października 2017 r., po czym w dniu 18 października 2017 r. zwrócona do akt wobec niepodjęcia w terminie. W tej sytuacji, stosownie do art. 73 § 1 - § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm. – p.p.s.a.), skutek doręczenia skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpił z upływem 16 października 2017 r. Zakreślony skarżącej termin upłynął bezskutecznie, skarżąca bowiem nie podpisała skargi. Na etapie kierowania sprawy na rozprawę, A. K., małżonek A. K., został pisemnie zobowiązany do wypowiedzenia się w terminie 7 dni czy podpisując skargę działał nie tylko w imieniu własnym, ale także jako pełnomocnik żony i jeśli tak, do złożenia w tym terminie dokumentu pełnomocnictwa z jednoczesnym pouczeniem, że w przypadku braku odpowiedzi A. K. będzie miała status uczestniczki w niniejszym postępowaniu sądowym. Wezwanie w tej kwestii A. K. otrzymał 20 listopada 2017 r. wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy i nie udzielił żadnej odpowiedzi, jak również nie stawił się na rozprawie. Należy wyjaśnić, że skarga musi być podpisana przez osobę, która ją wnosi bądź przez jej pełnomocnika. Stanowi o tym art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. W związku z tym, że A. K. nie podpisała skargi w zakreślonym, ustawowym terminie, a A. K. nie wykazał, aby był uprawniony do działania jako jej pełnomocnik - pomimo prawidłowych wezwań jakie były do każdego z nich kierowane - skarga A. K. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dlatego należało postanowić jak na wstępie.