IV SA/Wa 2837/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE M. D. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 13 listopada 2013 r. oraz zaświadczenia Naczelnika Wydziału Udzielania Świadczeń Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013 r. wynika, że skarżąca wraz z dwojgiem małoletnich przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, otrzymując pomoc socjalną w łącznej wysokości 750 zł miesięcznie. M. D. nie ma innych źródeł utrzymania, nie dysponuje oszczędnościami, nieruchomościami, ani wartościowymi przedmiotami. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca nie osiąga dochodu, który umożliwiałby poniesienie kosztów postępowania przed sądem. Środki, jakie otrzymuje w ramach pomocy socjalnej nie pozwalają na poczynienie dodatkowych oszczędności. W sytuacji, gdy skarżąca nie posiada przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, nie jest ona w stanie poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i małoletnich dzieci. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.