II GSK 1221/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia NSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia NSA Stanisław Gronowski Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "G." Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 570/11 w sprawie ze skargi "G." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B.-B. z dnia [...] października 2010 r., nr [...], 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz "G." Spółki z o.o. w W. 1270 (jeden tysiąc dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 28 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 570/11 oddalił skargę "G." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] o cofnięciu rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. I Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. Decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B.-B. działając m.in. na podstawie art. 207 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej: "O.p.", art. 129 ust. 1, art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej: "u.g.h.", art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.), dalej: "u.g.z.w.", § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MF z dnia 3 czerwca 2003 r.", cofnął "G." Spółce z o.o. rejestrację automatu do gier o niskich wygranych pn. [...] nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. Z uzasadnienia decyzji wynika, że stan rzeczywisty automatu był niezgodny z warunkami rejestracji, co wykazał eksperyment procesowy przeprowadzony w toku kontroli przez funkcjonariuszy celnych oraz opinia biegłego sądowego z dnia [...] czerwca 2010 r., ponieważ automat umożliwiał uzyskanie wyższej stawki za udział w jednej grze i wyższą łączną jednorazową wygraną ponad dopuszczalne ustawowo. W tej sytuacji organ był prawnie zobligowany do cofnięcia rejestracji automatu. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wskazując, że dla stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatu z warunkami rejestracji wystarczające było przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego i opinii biegłego sądowego z dnia [...] czerwca 2010 r., z których to dowodów jednoznacznie wynikało, iż automat [...] umożliwiał obstawienie wyższej stawki w jednej grze niż dopuszczona ustawą i możliwość uzyskania jednorazowej wygranej także przekraczającej limit ustawowy. Dla ustalenia powyższych faktów nie było konieczne przeprowadzenie dowodu z opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów do badań kontrolnych automatów. Ponadto w toku postępowania spółka nie przedłożyła żadnego dowodu, mogącego podważyć opinię biegłego sądowego z dnia [...] czerwca 2010 r. i wyniki eksperymentu procesowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. "G." Spółka z o.o. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji wydanych w sprawie, a ewentualnie o ich uchylenie. Argumentowała, że rejestrację automatu można cofnąć tylko w oparciu o dowód z opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów do gier o niskich wygranych. Taki dowód w sprawie nie został przeprowadzony, więc nie wiadomo czy stan rzeczywisty skontrolowanego automatu był niezgodny z warunkami rejestracji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. Potrzymał stanowisko dotychczas wyrażone w tej sprawie. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie rejestracji automatu spółki (art. 2 ust. 2b u.g.z.w.), grami na automatach o niskich wygranych były gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie mogła być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie mogła być wyższa niż 0,07 euro. Powołana ustawa utraciła moc prawną na zasadzie art. 144 u.g.h. i w myśl przepisu art. 129 ust. 3 tej ustawy – przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Sąd podkreślił, że zarówno definicja gry na automatach i niskich wygranych opisana w art. 2 ust. 2b u.g.z.w., jak definicja zawarta w art. 129 ust. 3 u.g.h. nie przewidywała możliwości podwyższenia wartości jednorazowej gry oraz wartości jednorazowej wygranej. Zatem spółka powinna zapewnić działanie zakwestionowanego automatu do gier w sposób zgodny z warunkami rejestracji ustalonymi m.in. w opinii jednostki certyfikującej z dnia [...] czerwca 2008 r. poprzedzającej rejestrację automatu, w której wskazano, że maksymalna wygrana ma wynosić 500 pkt (50 zł), a maksymalna stawka 1 lub 2 pkt (10 gr lub 20 gr). Tymczasem przeprowadzony eksperyment odtworzenia gry na automacie w celu ustalenia wysokości maksymalnej stawki za udział w jednej grze oraz kwoty jednorazowej wygranej wykazał, że automat ten umożliwiał zagranie nawet za 10 i 30 pkt kredytowych, co odpowiadało stawce 1 zł i 3 zł i co przekraczało wartości stawki za udział w grze – 0,07 euro i 0,50 zł. Ustalenia z czynności kontrolnych zostały następnie potwierdzone dopuszczoną przez organ w poczet materiału dowodowego opinią biegłego sądowego z dnia [...] czerwca 2010 r., sporządzoną w prowadzonym równolegle dochodzeniu w sprawie o przestępstwo skarbowe. Odnosząc się do mocy dowodowej eksperymentu oraz opinii biegłego Sąd I instancji podkreślił, że mają one walor dowodów bezpośrednich, ponieważ zostały dokonane w wyniku oględzin spornego automatu i przeprowadzeniu na nim gry. Skoro dowodem w sprawie może być opinia osoby dysponującej wiadomościami specjalnymi, których nie ma organ – art. 197 O.p. – to organy zasadnie uznały powyższą opinię, wydaną przez osobę dysponującą wiadomościami specjalnymi z zakresu informatyki i telekomunikacji za taki dowód. Ponadto wprost z mocy przepisu art. 181 O.p. wynika, że dowodami w postępowaniu podatkowym są także materiały zgromadzone w postępowaniu karnym skarbowym. Oznacza to, że dowód w postaci opinii biegłego uzyskany w innym postępowaniu – karnym lub karnym skarbowym – mógł być wykorzystany w przedmiotowym postępowaniu i jest dowodem legalnym, czyli uzyskanym w sposób prawem przewidziany i nie ma potrzeby ponownej jego weryfikacji. Skoro tak, to organ mógł na podstawie przytoczonych dowodów dokonać ustaleń stanu faktycznego prawy. W konsekwencji w sytuacji gdy organ dysponował dwoma odrębnymi dowodami – wynikami eksperymentu przeprowadzonego w ramach czynności kontrolnych przez funkcjonariuszy celnych oraz opinią biegłego sądowego, z których to dowodów wynikały zbieżne ustalenia i wnioski, a przy tym dowody te nie budziły zastrzeżeń co do ich rzetelności i prawidłowości, to tym samym nie było potrzeby przeprowadzania kolejnych dowodów w sprawie, czy też badań kontrolnych tego samego automatu do gry przez jednostkę badającą, o której mowa w § 14 ust. 4 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r. Zdaniem Sądu I instancji dla ustalenia zgodności stanu rzeczywistego automatu do gier z warunkami rejestracji ustawodawca nie zastrzegł w żadnym razie obowiązku przeprowadzenia kontroli przez jednostkę badającą upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Takiego wymogu sprawdzania urządzeń przez jednostki badawcze po zarejestrowaniu tych urządzeń i dopuszczeniu do użytkowania ani z ustawy, ani z unormowań rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r. wyprowadzić nie sposób. Zatem opinii sporządzonej przez biegłego sądowego na potrzeby postępowania karnoskarbowego należy przypisać – w świetle obowiązujących przepisów – taką samą moc dowodową, jak opinii jednostki badającej, o której mowa w cyt. rozporządzeniu. Opierając więc podjęte decyzje na dopuszczonej w poczet materiału dowodowego opinii biegłego sądowego, organy nie dopuściły się naruszenia § 8 ust. 1 i § 9 ust. 1 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r. Dalej Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 188 O.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. W tej sprawie fakt możliwości przekroczenia maksymalnej stawki przewidzianej przepisami prawa w wyniku gry na kontrolowanym automacie został potwierdzony zarówno przez funkcjonariuszy celnych, którzy dokonali kontroli poprzez przeprowadzenie eksperymentu (gry), jak i biegłego, który potwierdził tę okoliczność (także w wyniku przeprowadzonej gry). Niezasadne byłoby wobec tego przeprowadzanie dalszych dowodów, skoro okoliczność będąca przedmiotem dowodu została w sposób jednoznaczny udowodniona w drodze eksperymentu oraz potwierdzona opinią biegłego. Prowadzi to do wniosku, że organy przeprowadziły czynności procesowe prawidłowo, opierając się na kompletnym, swobodnie ocenionym materiale dowodowym i nie można im skutecznie zarzucić naruszenia art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 200 i art. 229 O.p. Z wymienionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał objęte skargą decyzje za zgodne z prawem. II Skargę kasacyjną złożyła "G." Spółka z o.o. Wyrok zaskarżyła w całości. Wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wnosząca skargę kasacyjną na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie: I. prawa materialnego, a to: 1. art. 2 ust. 2b u.g.z.w. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie tegoż przepisu za materialnoprawną podstawę oceny wymagań dotyczących gier prowadzonych na automacie [...] zamiast art. 129 ust. 3 u.g.h., pomimo tego, że w chwili wszczęcia postępowania administracyjnego (wskutek postanowienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie określenia zgodności stanu rzeczywistego automatu [...] z warunkami rejestracji z dnia [...] maja 2010 r.) przepis art. 2 ust. 2b u.g.z.w. nie obowiązywał; 2. art. 129 ust. 3 w zw. z art. 144 u.g.h. poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że materialnoprawną podstawą oceny wymagań dotyczących gier prowadzonych na automacie [...] jest nieobowiązujący w chwili wszczęcia postępowania administracyjnego (wskutek postanowienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie określenia zgodności stanu rzeczywistego automatu [...] z warunkami rejestracji z dnia [...] maja 2010 r.) przepis art. 2 ust. 2 u.g.z.w.; 3. § 14 ust. 4 i ust. 5 w zw. z § 7 i § 8 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że z wyżej wymienionych przepisów nie wynika, że stwierdzenie niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji i w konsekwencji cofnięcie ich rejestracji wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą badania kontrolnego; II. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a to: 1. art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 120 i 122 O.p. poprzez uznanie za zgodną z prawem zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji pomimo tego, że: a. organy oparły swoje rozstrzygnięcia na podstawie nieobowiązującego w chwili orzekania art. 2 ust. 2b u.g.z.w. zamiast na podstawie art. 129 ust. 3 u.g.h.; b. ustalono niezgodność stanu rzeczywistego automatu z warunkami jego rejestracji wyłącznie na podstawie eksperymentu przeprowadzonego w dniu [...] grudnia 2009 r. oraz opinii biegłego sądowego z dnia [...] czerwca 2010 r.; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 180 § 1, 187 § 1 i art. 229 O.p. poprzez błędne ustalenie, że organy przeprowadziły czynności procesowe w sposób prawidłowy pomimo tego, że nie przeprowadzono dowodu z badań kontrolnych automatu przez jednostkę badającą; 3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 191 O.p. poprzez błędne uznanie, że organy nie przekroczyły rażąco granic swobodnej oceny dowodów. Uzasadniając zarzuty wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła, że zaskarżony wyrok Sądu I instancji narusza prawo i powinien zostać uchylony, ponieważ ten Sąd błędnie uznał, że z uwagi na "pozorną zbieżność" treści art. 2 ust. 2b u.g.z.w. z art. 129 ust. 3 u.g.h., nieobowiązujący w stanie prawnym sprawy art. 2 ust. 2b u.g.z.w. mógł stanowić podstawę prawną wydanych decyzji. Jedyną podstawą prawną decyzji mógł być art. 129 ust. 3 u.g.h., gdyż tylko ten przepis pozostawał w obrocie prawnym w czasie ich wydawania (postępowanie wszczęto w dniu [...] maja 2011 r., natomiast art. 2 ust. 2b u.g.z.w. został uchylony z dniem 1 stycznia 2010 r.). W ocenie wnoszącej skargę kasacyjną Sąd I instancji naruszył również § 14 ust. 4 i ust. 5 w zw. z § 7 i § 8 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r., błędnie przyjmując, że rejestrację automatu do gier o niskich wygranych można cofnąć w oparciu o dowód z opinii biegłego sądowego czy też eksperymentu funkcjonariuszy celnych, podczas gdy dla cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych (stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatu z warunkami rejestracji) niezbędna jest opinia jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów, wydana po dokonaniu badań kontrolnych automatu. Skarżąca kasacyjnie stanęła na stanowisku, że Sąd I instancji bezzasadnie zaakceptował nieprawidłowe ustalenia faktyczne w tej sprawie, bowiem nie można ich było oprzeć na opinii biegłego sądowego i eksperymentu dokonanego przez funkcjonariuszy celnych, bez przeprowadzenia podstawowego dowodu z opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów co do zgodności stanu rzeczywistego automatu z warunkami jego rejestracji. To naruszenie prawa miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ gdyby przeprowadzono dowód z opinii wyżej wskazanej jednostki, to organ nie cofnąłby rejestracji automatu. Dyrektor Izby Celnej w K. skorzystał z prawa do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną i wniósł o jej oddalenie. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte w dniu [...] maja 2010 r., a zatem już pod rządami nowej ustawy o grach hazardowych tj. u.g.h. W myśl art. 8 tej ustawy do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h. do działalności spółki podjętej pod rządem u.g.z.w. mają dalej zastosowanie przepisy tej ustawy, z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej przez art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h. Zatem, w rozpatrywanej sprawie materialnoprawną podstawą oceny wymagań dotyczących gier prowadzonych na automacie należącym do spółki powinien być przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. Wyjaśnić należy, że zarówno dopuszczenie automatu lub urządzenia do eksploatacji i użytkowania (zarejestrowanie), jak i cofnięcie rejestracji wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą odpowiednio: badania poprzedzającego rejestrację i badania kontrolnego. Stosownie do treści § 7 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r. warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Polski jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia, o którym mowa w § 8 tego rozporządzenia, a więc badania przeprowadzonego przez tzw. jednostkę badającą, upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Badanie to polega na ustaleniu, czy konstrukcja automatu lub urządzenia zapewnia m.in.: prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i uniemożliwia przekraczanie wartości maksymalnej stawki w wyniku kontynuacji gry na uzyskane wygrane (§ 8 ust. 2 pkt 5 lit. a), prawidłowe ustalenie wartości jednorazowej wygranej i uniemożliwia uzyskanie jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż 15 euro, o której mowa w art. 2 ust. 2b ustawy (obecnie w kwocie określonej w art. 129 ust. 3 u.g.h.). W myśl powyższych przepisów podstawą rejestracji automatu może być wyłącznie dowód potwierdzający spełnienie przez automat określonych prawem wymagań w postaci badania wspomnianej jednostki badającej, a nie jakikolwiek inny dowód, np. opinia biegłego albo eksperyment funkcjonariusza celnego. Ponadto, co należy podkreślić, stosownie do § 14 ust. 4 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r. wyznaczony naczelnik urzędu celnego może zarządzić przeprowadzenie na koszt podmiotu prowadzącego gry na automatach o niskich wygranych badań kontrolnych automatów i urządzeń do gier przez jednostkę badającą. W razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji wyznaczony naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację takiego automatu lub urządzenia do gier (§ 14 ust. 5). Przepisy § 14 ust. 4 i ust. 5 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r. należy interpretować łącznie i w powiązaniu z treścią § 7 i 8 tego rozporządzenia. W rezultacie, zarówno dopuszczenie automatu lub urządzenia do eksploatacji i użytkowania (zarejestrowanie), jak i cofnięcie rejestracji, wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą odpowiednio: badania poprzedzającego rejestrację i badania kontrolnego. W obu tych przypadkach podstawą rozstrzygnięcia organu o zarejestrowaniu lub cofnięciu rejestracji automatu lub urządzenia do gier powinien być dowód w postaci opinii jednostki badającej. Natomiast nie jest prawidłowa interpretacja § 14 ust. 4 rozporządzenia MF z dnia 3 czerwca 2003 r., a to z uwagi na użycie zwrotu "może zażądać przeprowadzenia badań kontrolnych", która czyni te badania jednym tylko z możliwych dowodów służących stwierdzeniu niezgodności stanu rzeczywistego automatów z warunkami rejestracji. Naczelnik urzędu celnego może zażądać przeprowadzenia badań kontrolnych przez jednostkę badającą w tym tylko znaczeniu, że ma takie prawo. Nie ciąży więc na nim obowiązek permanentnego żądania przeprowadzania takich badań. Jeżeli zaś zamierza cofnąć rejestrację, a to ze względu na niezgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji, powinien się oprzeć na opinii jednostki badającej. Stanowisko to zostało potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. wyroki NSA: z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1031/11; z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 610/12; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt: II GSK 1556/11; II GSK 1621/11; II GSK 1622/11; II GSK 1148/11; II GSK 1754/11; II GSK 1275/11; II GSK 1556/11; II GSK 1529/11; z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 236/12, z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 139/12, z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II GSK 764/12). Potwierdzeniem takiego stanowiska jest wprowadzenie przez ustawodawcę do ustawy o grach hazardowych (ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. Nr 134, poz. 779) przepisu art. 23b określającego procedurę "badania sprawdzającego" automatu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie, że nie spełnia on wymogów określonych w ustawie. Badanie to przeprowadza specjalistyczna jednostka badająca. Zgodnie z art. 23b ust. 1 na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23b ust. 3). W świetle powyższego i z uwagi na trafnie postawione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i rozpoznał skargę, a uznając jej zasadność w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił decyzje organów obu instancji wydane w tej sprawie. O kosztach Naczelny Sąd Administracyjny orzekł stosownie do treści art. 203 pkt 1 i art. 200 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).