II OSK 410/09
Адміністративні суди2009-11-16
Номер справи
II OSK 410/09
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2009-11-16
Тип
Wyrok NSA
Судді
Bożena WalentynowiczGrzegorz CzerwińskiJerzy Bujko
Резолютивна частина
Oddalono skargę kasacyjną
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Sędziowie : Sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.) Sędzia del. WSA Grzegorz Czerwiński Protokolant: Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J.N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 540/08 w sprawie ze skargi J.N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych oddala skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] września 2007 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J.S. pozwolenia na budowę. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym.
J.S. złożył w dniu 25 kwietnia 2006 r. wniosek o wydanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z przebudową lokalu użytkowego przy Placu A. 10 w W. na dwa odrębne lokale. Przedmiotowy lokal stanowi współwłasność wnioskodawcy i jego siostry J.N. Wobec braku zgody współwłaścicieli co do sposobu wykorzystania z tego pomieszczenia sprawę rozpoznawał Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia, który prawomocnym postanowieniem z dnia 8 listopada 2005 r. (sygn. akt [...]), wydanym na podstawie art. 199 k.c., udzielił wnioskodawcy zgody na wystąpienie z wnioskiem o zatwierdzenie projektu podziału spornego lokalu przy braku zgody współwłaścicielki na taki podział. Jednocześnie toczy się postępowanie, obecnie zawieszone, o zniesienie współwłasności.
Po trzykrotnym rozpoznaniu sprawy Prezydent Warszawy, decyzją z dnia [...] września 2007 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił J.S. pozwolenia na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych. Od decyzji tej odwołała się J.N., kolejny raz podnosząc, iż nie zgadza się na przebudowę lokalu i nie miała możliwości zapoznania się z projektem budowlanym.
Po rozpoznaniu wymienionego odwołania Wojewoda Mazowiecki, decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Prezydenta Warszawy nie posiada uchybień, które uzasadniałyby jej uchylenie. Inwestor załączył do wniosku dokumenty spełniające wymogi art. 35 ustawy - Prawo budowlane, złożył też, zgodnie z art. 32 ust. 4 tej ustawy, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przy czym zgodę J.N. zastąpiło postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy- Śródmieścia z 8 listopada 2005 r. Odnośnie zarzutu co do braku możliwości zapoznania się z projektem budowlanym organ odwoławczy stwierdził, że odwołującej się - w celu zapoznania się z materiałem sprawy i zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu - kilkakrotnie udostępniano akta sprawy.
Na powyższą decyzję Wojewody Mazowieckiego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła J.N., wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca podniosła, że nie doręczono jej kopii projektu budowlanego stanowiącego integralną część pozwolenia na budowę. Zarzuciła nadto, że w opinii biegłego sądowego A. K. z dnia 21 lipca 2003 r. sporządzonej w sprawie cywilnej toczącej się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia błędnie przyjęto, że projekt podziału nie jest sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem lokalu, który ze względu na niewielką powierzchnię 60 m2 nie może być podzielony.
Oddalając skargę wymienionym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżonej a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa. Organ rozpoznający sprawę sprawdził kompletność dokumentów złożonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, dokonując przy tym prawidłowej oceny zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi, a także posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, opracowań i sprawdzeń. Zgodnie z przepisami art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ administracyjno-budowlany nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli zostały spełnione warunki określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że przedmiotowy projekt budowlany sporządzony został przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, zawiera uzgodnienie dokonane przez rzeczoznawcę do spraw przeciwpożarowych, rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych i rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy. Ponadto inwestor załączył do dokumentacji decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] maja 2004 r., zezwalającą na prowadzenie prac związanych z ww. podziałem. Zasadnie organ drugiej instancji stwierdził, że skoro planowane roboty budowlane nie dążą do zmiany sposobu użytkowania części obiektu, to nie jest wymagane uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy.
W niniejszej sprawie bezsprzeczne jest to, że inwestor wykazał się posiadanym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodę drugiego współwłaściciela - J.N., zastąpiło postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia Wydział VI Cywilny z dnia 8 listopada 2005 r.
W ocenie Sądu zarzuty skargi pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Skarżąca miała zagwarantowany czynny udział w postępowaniu administracyjnym i pełną ochronę praw wynikających z jej przymiotu strony niniejszego postępowania. W szczególności skarżąca miała możliwość zapoznania się z projektem budowlanym, bowiem akta sprawy udostępniano jej kilkakrotnie w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem WSA doręczenie skarżącej decyzji administracyjnej bez projektu budowlanego nie stanowi o wadliwości niniejszego postępowania, która miałaby skutkować uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Zatwierdzony w decyzji pozwolenia na budowę projekt budowlany, przeznaczony jest do wykonania przez inwestora. Egzemplarz projektu z oznaczeniem, że stanowi integralną część decyzji pozwolenia na budowę wraz z decyzją otrzymuje właśnie inwestor, żeby mógł realizować zamierzenie inwestycyjne zgodnie z zatwierdzonym projektem. Interes prawny pozostałych stron postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę jest należycie chroniony przez zagwarantowanie im możliwości zapoznania się z projektem budowlanym, często dokumentem bardzo obszernym, w toku prowadzonego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wskazał na potrzebę doręczenia decyzji z załącznikami wówczas, gdy są one niezbędne dla jej wykonania (wyrok z dnia 14 kwietnia 1999 r. sygn. akt IV SA 175/97, LEX nr 47177).
Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, brak doręczenia projektu budowlanego skarżącej nawet, gdyby przyjąć, że formalnie stanowi naruszenie dyspozycji przepisu art. 109 k.p.a., nie miał wpływu na wynik niniejszego postępowania. Prosty projekt podziału lokalu z zagwarantowaniem wejść do każdego z nowo utworzonych lokali także od strony ulicy jest z pewnością znany skarżącej, choć nie jest przez nią akceptowany w związku z inną, niż podział fizyczny, koncepcją zniesienia współwłasności w postępowaniu prowadzonym przed sądem powszechnym.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżyła w całości J.N. reprezentowana przez pełnomocnika. Zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 109 § 1 i art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przez nieuchylenie zaskarżonej decyzji, pomimo iż była ona obarczona naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegającym na niedoreczeniu stronie całej decyzji i pozbawieniu jej tym samym prawa czynnego udziału w toku całego postępowania. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W sprawie nie zaistniały bowiem naruszenia przepisów art. 10 § 1 i art. 109 § 1 k.p.a. niedostrzeżone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcz się stronie na piśmie. Wobec bezspornego w sprawie faktu doręczenia zaskarżonych decyzji obu stronom postępowania, naruszenie tego przepisu strona wnosząca skargę kasacyjną widzi w fakcie niezałączenia do doręczonej decyzji załącznika w postaci zatwierdzonego projektu przebudowy przedmiotowego lokalu użytkowego. Projekt ten, jak wynika z decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] września 2007 r. nie stanowi formalnie części zaskarżonej decyzji, mimo że decyzja odwołuje się do niego, jako podstawowego dowodu sprawy. Organ nie miał więc obowiązku doręczyć wszystkim stronom znajdującego się w aktach projektu przebudowy, który - co wynika z treści odwołań skarżącej - był jej znany. W żaden też sposób skarżąca nie została pozbawiona możliwości wzięcia czynnego udziału w postępowaniu czy wypowiedzenia się, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań. Ta, stosunkowo prosta sprawa, była rozstrzygnięta trzema decyzjami organu I instancji uwzględniającymi wniosek J.S.. Skarżąca kilkakrotnie zapoznawała się z aktami sprawy, wnosiła trzykrotnie odwołania i miała zapewnioną możliwość ustosunkowania się do treści zebranego materiału i zgłaszanych żądań. W tej sytuacji nawet gdyby uznać, że niedoręczenie jej projektu podziału lokalu stanowiło uchybienie proceduralne, to i tak nie uzasadniałoby to uchylenia zaskarżonej decyzji. Naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji, gdy stanowi podstawę do wznowienia postępowania albo mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ i c/ p.p.s.a.). Żadna z takich sytuacji nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Dlatego na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.