I C 294/23

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 294/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 18 lipca 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Małgorzata Żelewska</p> <p>Protokolant: protokolant Adrianna Bochniak</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">A. B.</span> kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem koszów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnia orzeczenia do dnia zapłaty.</p> <p>Sygn. akt <strong> <!-- -->I C 294/23</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->(wyroku z dnia 18 lipca 2024 roku – k. 143)</strong> </p> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniosła pozew przeciwko <span class="anon-block">A. B.</span> o zapłatę kwoty 20.507,33 zł wraz z umownymi odsetkami równymi dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 21 maja 2022 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>Z treści uzasadnienia wynikało, że pozwana jako konsumentka zawarła z powódką <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span>. Powódka wypełniła zabezpieczający umowę weksel na kwotę 20.507,33 zł.</p> <p> <em> <!-- --> (pozew – k. 3-3v.)</em> </p> <p>Powódka wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>Pozwana podała, że nie podpisywała z powódką żadnej umowy, deklaracji wekslowej ani weksla in blanco.</p> <p> <em> <!-- --> (odpowiedź na pozew – k. 53-55)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny:</strong> </p> <p>Dnia 13 grudnia 2021 roku osoba podająca się za pozwaną podpisała z powódką w <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> z dnia 9 grudnia 2021 roku, a także dokumenty towarzyszące tej umowie, w szczególności deklarację wekslową oraz weksel in blanco. Wskazano adres pozwanej w <span class="anon-block">M.</span> (woj. <span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: umowa – k. 4-6, harmonogram – k. 7, załącznik, weksel in blanco – k. 11, deklaracja wekslowa – k. 12)</em> </p> <p>Podpisy pod umową, dokumentami jej towarzyszącymi, w szczególności deklaracją wekslową oraz wekslem in blanco nie zostały złożone przez pozwaną.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego – k. 93-105) </em> </p> <p>Pozwana nigdy nie była w <span class="anon-block">M.</span> ani w <span class="anon-block">T.</span>. Mieszkała w <span class="anon-block">G.</span>, a po ślubie w 2016 roku razem z mężem zamieszkała w <span class="anon-block">G.</span>. O zawarciu ww. umowy pozwana dowiedziała się z działu windykacji powódki. W dniu zawarcia umowy pozwana była w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: zeznania świadka – k. 137-138, płyta – k. 141, zeznania pozwanej – k. 138-140, płyta – k. 141)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Stan faktyczny ustalono na podstawie przedłożonych przez strony dokumentów, nadesłanych przez organy ścigania, a także zeznań świadka oraz pozwanej.</p> <p>Dokument w postaci umowy, jej załączniki, w tym deklaracja wekslowa, a także weksel in blanco zważywszy na fakt, że zawierały podrobione podpisy pozwanej, stanowiły jedynie dowód ich wytworzenia. Natomiast opinia z zakresu pisma ręcznego sporządzona na potrzeby zainicjowanego postępowania karnego stanowiła niekwestionowany przez strony dowód dopuszczalny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278(1))">art. 278^{<!-- -->1} k.p.c.</a> </p> <p>Wątpliwości Sądu nie budziły zeznania świadka (męża pozwanej) oraz samej pozwanej, o czym wystarczająco przekonuje treść opinii. Za prawdziwe i oczywiste uznano to, że pozwana mieszkała najpierw w <span class="anon-block">G.</span>, a następnie w <span class="anon-block">G.</span>, co potwierdzały czynności doręczenia korespondencji w toku procesu.</p> <p>Podstawę prawną powództwa stanowiły <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720)">art. 720 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 3)">art. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a> (Dz.U. Nr 126, poz. 715 ze zm.) – dalej „u.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a>”. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.</p> <p>Rolą powódki było w pierwszej kolejności udowodnienie, że doszło do zawarcia umowy między stronami. Na tę okoliczność złożyła kopię umowy pożyczki wraz z dokumentami jej towarzyszącymi, a w szczególności deklarację wekslową oraz weksel in blanco, które w całości zostały zakwestionowane przez pozwaną. Stanowisko jej potwierdziły wnioski opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego sporządzonej w ramach postępowania karnego, zgodnie z którymi żaden ze znajdujących się na ww. dokumentach podpisów nie został złożony przez pozwaną. Dodatkowo wskazać należało, że dane adresowe pozwanej w umowie pożyczki znacząco odbiegały od jej danych faktycznych. Nigdy nie była, czemu powód nie zaprzeczył, ani w <span class="anon-block">T.</span> ani w <span class="anon-block">M.</span>. Podała, że w dacie wynikającej z dokumentów była w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p>Odnośnie wniosku powoda o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania karnego, zdaniem sądu nie było podstaw ku temu, albowiem celem postępowania cywilnego nie jest ustalenie, kto dokonał czynu zabronionego i czy podlega karze, ale jedynie to, czy umowa pożyczki zawarta została przez pozwaną. Materiał dowodowy zgromadzony w toku niniejszego postepowania pozwolił zdaniem sądu w sposób wystarczający ustalić stan faktyczny w zakresie istotnym do rozstrzygnięcia. Zawieszenie postępowania zatem skutkowałoby również nieuzasadnionym przedłużeniem postępowania. Na marginesie dodać można, iż jeżeli nawet pozwana brałaby udział w procederze przestępczym – co sugeruje pełnomocnik powódki – to i tak w niniejszej sprawie nie byłoby podstawy do uwzględnienia powództwa nawet w części. Po pierwsze zmieniłaby się podstawa faktyczna, a po drugie ewidentnie pozwana odpowiadałaby co najwyżej za zwrot kwoty wypłaconej. Abstrahując od stosowania w umowie oczywiście abuzywnych zapisów umownych, to szkodą pozwanej nie jest kwota ponad 20 tysięcy złotych, jak w sposób niezgodny z rzeczywistością wskazuje powódka na potrzeby postępowania karnego, a co najwyżej kwota ewentualnie wypłacona. Nikt w tej sytuacji, więcej niż tej wartości, nie wyłudził od powódki.</p> <p>Reasumując, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prowadził do ustalenia, że pozwana nie zawarła przedmiotowej umowy pożyczki, a zatem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> powództwo należało oddalić, o czym orzeczono w punkcie I. wyroku.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu zasądzono na rzecz pozwanej całość poniesionych przez nią kosztów, na co składały się: opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17,00 zł oraz wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika w osobie radcy prawnego w stawce minimalnej ustalonej w oparciu o § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.) – 3.600,00 zł. Od sumy tych kosztów należne były odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, a to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> </p> </div>