II SA/Gl 844/17

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., E.P., L. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia dokumentów w kwestii wniosku skarżącej A.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca A. K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (radcy prawnego z urzędu). W druku formularza podała, że samotnie wychowuje małoletniego, niepełnosprawnego syna utrzymując się ze świadczeń, alimentacyjnych, zasiłku stałego, zasiłku pielęgnacyjnego oraz świadczenia 500+ w łącznej wysokości 1390 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni posiada zasoby pieniężne na rachunku bankowym w kwocie 7000 zł, stanowiące zabezpieczenie potrzeb jej potomka oraz samochód osobowy będący przedmiotem postępowania o podział majątku z byłym małżonkiem. Podsumowując swoje wydatki skarżąca wskazała, że "opłata domu" kosztuje ją 157 zł miesięcznie; za prąd płaci 112 zł; za dostawy wody – 118 zł; za wywóz odpadów – 36 zł; za usługi kominiarskie – 37 zł; za opał 1500 zł; za gaz z butli – 50 zł; za media 100 zł; zaś na leki dla dziecka (raz na trzy miesiące) 57 zł. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni wyjaśniła, że wraz z synem i bratem zajmuje piętro budynku mieszkalnego dzieląc koszty mediów na pół. Do druku formularza dołączono szereg rachunków potwierdzających część podanych przez stronę informacji. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy została wprowadzona jako wyjątek od generalnej zasady odpłatności postępowania i w swoim założeniu służyć ma zapewnieniu prawa do sądu tym osobom, które przy najdalej idących wysiłkach nie będą w stanie samodzielnie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Analizując informacje dotyczące sytuacji materialnej skarżącej nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku. Na wstępie trzeba wyraźnie zaznaczyć, że A. K. jest jedną z trzech skarżących w niniejszej sprawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Oznacza to, że wszelkie koszty sądowe będą ponoszone przez stronę solidarnie z pozostałymi skarżącymi. Z tej perspektywy, pomimo że każda ze skarżących wystąpiła z odrębnym wnioskiem, ich sytuacja materialna nie może być rozpatrywana w całkowitym oderwaniu od sytuacji pozostałych skarżących. Ta zaś nie jest wyjątkowo ciężka, co dawałoby asumpt do stwierdzenia, że razem nie będą w stanie ponieść kosztów sądowych oraz samodzielnie opłacić usług fachowego pełnomocnika. Odnosząc się zaś do sytuacji materialnej A. K. stwierdzić należy, że co prawda źródłem utrzymania się strony i jej syna są alimenty, zasiłki oraz świadczenie 500+ nie mniej jednak skarżąca nie wskazała zarazem powodów, dla których nie jest w stanie znaleźć zatrudnienia przy obecnej, niezwykle korzystnej dla poszukujących pracy koniunkturze na rynku pracy. W szczególności zaś z nadesłanych dokumentów nie wynika, czy tego rodzaju okolicznością jest stan zdrowia jej syna, co ewentualnie mogłoby mieć wpływ na ocenę powyższych okoliczności. Nadto stwierdzić trzeba, że fakt dysponowania kwotą 7.000 zł na rachunku bankowym, nawet przy uwzględnieniu faktu, iż są to środki na zabezpieczenie przyszłości jej syna świadczy przeciwko twierdzeniu o wyjątkowo ciężkim położeniu materialnym. Niezależnie od tego wskazać trzeba, że koszty utrzymania skarżącej i jej syna są bardzo niskie, gdyż w istocie obejmują koszty zakupu lekarstw – raz na trzy miesiące oraz opłat za media (wodę, i prąd) i zakup butli gazowej i usług telekomunikacyjnych. Łączna wysokość bieżących wydatków na media podlega pomniejszeniu przy uwzględnieniu faktu, iż połowę z części z nich pokrywa brat strony, mieszkający z nią wspólnie na piętrze budynku. W świetle wskazanych wyżej powodów nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku, a wobec tego działając na podstawie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.