II SA/Wa 1092/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na pismo Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu L. K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczonych tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE Wnioskiem z [...] kwietnia 2020 r. L. K. (dalej: "skarżący") wystąpił do Rady Doskonałości Naukowej (dalej: "organ") o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1. Kto (imię, nazwisko, stopień lub/i tytuł naukowy) zarekomendował profesora K. do sporządzenia opinii w sprawie domniemanego plagiatu rozprawy habilitacyjnej dr. hab. inż. M. C.? 2. Czy odbyło się jakieś głosowanie nad kandydaturą profesora K. jako rzeczoznawcy w postępowaniu wyjaśniającym podejrzenia o popełnienie plagiatu przez dr. hab. inż. M. C.? Jeśli tak, to wnoszę o przesłanie kserokopii protokołu głosowania i dyskusji nad wyborem profesora K.? 3. Czy były rozważane jakieś inne kandydatury na stanowisko rzeczoznawcy w sprawie dr. hab. inż. M. C.? 4. Ile kosztowało sporządzenie opinii w sprawie domniemanego plagiatu dr. hab. inż. M. C.? Wnoszę o ujawnienie rachunku/faktury. 5. Sumarycznie w jakiej liczbie postępowań o wyjaśnienie plagiatu brał udział profesor K., jako rzeczoznawca pracujący dla CK i Rady? Wnioskuję o podanie liczby wszystkich postępowań, w których profesor K. stwierdził ewentualnie plagiat, a w ilu postępowaniach wnioskował o umorzenie postępowania. W odpowiedzi na powyższy wniosek, organ, działając w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), przy piśmie z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] przesłał skarżącemu kopię zanonimizowanego rachunku oraz poinformował, ze czynności związane z postępowaniem, które objęte jest żądanie wnioskodawcy, przeprowadzone były przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Jednak ze względu na art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. i fakt, że organ dysponuje z urzędu wiedzą w zakresie przedmiotowego wniosku udzielono wnioskodawcy odpowiedzi. Organ w tym piśmie poinformował także, że: 1. Zgodnie z § 20 ust. 1 statutu Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 47 Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 2012 r. recenzentów w postępowaniu opiniodawczym powołuje Przewodniczący właściwej Sekcji. Organem tym, w odniesieniu do omawianego postępowania była Sekcja Nauk [...], której Przewodniczącym jest prof. dr hab. inż. R. B. Ewentualnie rekomendacje, które nie stanowią podstawy powołania recenzenta w postępowaniu opiniodawczym, jako niedotyczące sfery faktów, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnieniu informacji publicznej, 2. Zgodnie z przepisem, o którym mowa w pkt 1 powołanie recenzenta w postępowaniu opiniodawczym nie jest przynależne właściwości organów kolegialnych Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Tym samym, głosowanie nad kandydaturą profesora K., jako rzeczoznawcy w postępowaniu wyjaśniającym podejrzenia o popełnienie plagiatu przez dr. hab. inż. M. C., nie zostało przeprowadzone, 3. Rozważania dotyczące kandydatów, jako niedotyczące sfery faktów, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnieniu informacji publicznej, 4. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 września 2011 r. w sprawie wysokości i warunków wypłacania wynagrodzenia promotorowi oraz za recenzje i opinie w przewodzie doktorskim w postępowaniu habilitacyjnym oraz postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. z 2011 r. Nr 206 poz. 1219) osobom przygotowującym na wniosek Centralnej Komisji opinię, inną niż wymienioną w § 3, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 30 % stawki wynagrodzenia (profesora zwyczajnego). Tym samym, wynagrodzenie profesora K. za sporządzenie recenzji w przedmiotowej sprawie wynosiło jeden tysiąc sześćset siedemnaście złotych. Organ dodał także, że mając na uwadze, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są określone podmioty będące w posiadaniu takiej informacji, Rada Doskonałości Naukowej informuje, że nie prowadzi zestawienia sumarycznego dotyczącego liczby powołań poszczególnych osób na funkcję recenzentów, w tym liczby powołań profesora K. w postępowaniach w sprawach wyjaśnień zarzutów natury plagiatu. W dniu 12 maja 2020 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie tym skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest decyzja Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] odmawiająca udostępnienia wszystkich informacji publicznych, o które wnioskował. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie, w którym dotyczył informacji publicznej, w posiadaniu której była Rada Doskonałości Naukowej został zrealizowany, natomiast w pozostałym zakresie wnioskodawca został poinformowany, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej albo nie są w posiadaniu organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") szeroko, obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Podstawowym kryterium, które określa i statuuje kognicję sądów administracyjnych do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych jest rodzaj i charakter prawnej formy działania administracji publicznej, wyznaczony przez art. 3 § 2 p.p.s.a. Przepis ten enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi następuje, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie z tego powodu ma miejsce w szczególności wówczas gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu (art. 5 p.p.s.a.). Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Rady Doskonałości Naukowej z [...] kwietnia 2020 r. nie mieści się w katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Pismo to stanowi odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zaskarżone pismo nie stanowi decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej ani o umorzeniu postępowania. Niezbędnym elementem decyzji administracyjnej jest przede wszystkim jej rozstrzygnięcie, a więc władcze ukształtowanie określonego stosunku administracyjnoprawnego, stanowiące "rdzeń" decyzji w postępowaniu administracyjnym (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 4147/18 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to jeden z tych elementów składowych, bez którego decyzja nie może istnieć. W sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej rozstrzygnięcie o istocie sprawy nie może być dorozumiane, bowiem decyzja administracyjna nie jest jedyną formą działania administracji, w jakiej następuje załatwienie tej kategorii spraw indywidualnych. Każda z dopuszczalnych w tym zakresie form działania organu powinna mieć miejsce w ściśle określonych sytuacjach oraz mieć przewidzianą dla nich treść, jak również odpowiadać warunkom formalnym określonym w prawie dla każdej z nich. W myśl art. 16 ust. 1 u.d.i.p. adresat wniosku może wydać decyzję administracyjną, gdy odmawia udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności lub określone tajemnice prawnie chronione albo umarza postępowanie w przypadkach przewidzianych w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Natomiast udzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej następuje w drodze zwykłej czynności materialno-technicznej, czyli jest to forma tzw. faktycznego działania. Nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, iż pismo organu z [...] kwietnia 2020 r. stanowi decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Jego treść nie wskazuje na odmowę udostępnienia informacji publicznej. Wystosowane do skarżącego pismo z dnia [...] kwietnia 2020 r. nie stanowi także czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynność z zakresu administracji publicznej powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków przewidzianych przepisami prawa administracyjnego. Musi ona wywoływać dla określonego podmiotu (skarżącego) skutki prawne, a więc w sposób prawnie wiążący wpływać na jego sytuację prawną. Zatem musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami) a możliwością realizacji uprawnienia. Z woli ustawodawcy udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić szybko i sprawnie bez potrzeby zachowania sformalizowanych reguł kodeksowych. Dlatego do czynności materialno-technicznej polegającej na udzieleniu informacji publicznej, nie ma zastosowania ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.). Skoro zaskarżone pismo Rady Doskonałości Naukowej nie stanowi decyzji administracyjnej, skarga jest niedopuszczalna. Jeśli w ocenie wnioskodawcy, organ nie udzielił żądanej informacji publicznej, skarżący może wnieść do Sądu skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 orzekł, jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. W pkt. 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.