II OZ 1470/17

SENTENCJA Dnia 5 grudnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń I. K., [...] oraz [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 299/15 o odrzuceniu zażalenia I. K. w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenia. UZASADNIENIE Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 299/15 odrzucił zażalenie I. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Poznaniu z dnia 6 lipca 2017 r. wzywające I. K. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 maja 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia wniesionego na postanowienie tegoż sądu z dnia 12 stycznia 2016 r. po odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO lub Kolegium) w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego. I. K. wniósł w ustawowym terminie zażalenie na wyżej opisane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Poznaniu z dnia 6 lipca 2017 r. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że zażalenie I. K. z dnia 27 lipca 2017 r. dot. zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego już zarządzenia (na które zażalenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt II OZ 711/17), które ma charakter czynności materialno – technicznej i w związku z tym nie podlega zaskarżeniu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażaleń I. K., [...] oraz [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; sprostowanie i uzupełnienie części orzekającej; zwolnienie z kosztów wpisu sądowego w części; ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. W uzasadnieniu podnoszą, że zaskarżone zarządzenie zawiera błąd formalno-prawny polegający na braku określenia, że postępowanie jest związane z inwestycją budowy turbin wiatrowych na terenie Gminy Dominowo, co wymaga sprostowania i uzupełnienia. Nadto podnoszą, że zarządzenie z dnia 6 lipca 2017 r. nie zawierało żadnego pouczenia o terminie i sposobie zaskarżenia, co stanowi naruszenie prawa, albowiem brak pouczenia nie może szkodzić stronie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa) w art. 194 konstruuje instytucję zażalenia jako środka przysługującego od wyraźnie wskazanych w tej ustawie orzeczeń. Wśród tych orzeczeń nie znajduje się prawomocne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA. Brak możliwości złożenia zażalenia od tych orzeczeń wynika również z tego, że są one prawomocne. Oznacza to, że wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 170 Ppsa). Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (zob. postanowienie NSA z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12, Lex nr 1261041). Skoro niedopuszczalnym jest złożenie zażalenia na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie sądowym, to sąd pierwszej instancji zasadnie takie zażalenie odrzucił. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł też podstaw do sprostowania zaskarżonego postanowienia w zakresie wskazanym w zażaleniu. Zaskarżoną przez P. K. decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. SKO w Poznaniu: w pkt 1. utrzymano w całości w mocy decyzję Wójta Gminy Dominowo z dnia [...] czerwca 2014 r. określającą środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia pod nazwą "Farma Wiatrowa Wielkopolska 1", polegającego na budowie zespołu 25 elektrowni wiatrowych (turbiny o łącznej mocy zespołu do 112,5 MW, maksymalna moc pojedynczej turbiny do 4,5 MW) wraz z towarzyszącą infrastrukturą drogową, elektroenergetyczną i techniczną zlokalizowanego na gruntach obrębów ewidencyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] na terenie gminy Dominowo, wydaną na wniosek [...]; w pkt 2. umorzyło postępowanie w stosunku do wymienionych tam osób i z ich odwołania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem określił przedmiot niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.