III SA/Wa 1823/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] września 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1823/12 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za trzeci kwartał 2010 r. postanawia odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z 13 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Skarżącego S. G. z uwagi na jej sporządzenie osobiście przez Skarżącego, a nadto z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia. Postanowienie to Skarżący zaskarżył zażaleniem, które nadał 1 października 2012 r. na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Z kolei art. 194 § 2 P.p.s.a. wskazuje, że zażalenie należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W P.p.s.a. brak jest przepisu, który wprost normowałby konsekwencje wniesienia zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie oraz literaturze wypracowano pogląd, w myśl którego jeżeli zażalenie, bądź skargę kasacyjną błędnie skierowano bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, środki te wywołają skutki prawne tylko wtedy, gdy sąd kasacyjny przekaże je właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przed upływem terminu przewidzianego do wniesienia danego środka odwoławczego. Decyduje przy tym data nadania (przekazania) tego środka przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (por. postanowienia NSA: z 3 kwietnia 2012 r., II OZ 240/12; z 23 lutego 2012 r., II FZ 122/12; B. Gruszczyński, Komentarz do art.177 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; LEX). W niniejszej sprawie termin do złożenia zażalenia upływał 1 października 2012 r. W tym też dniu Skarżący nadał to zażalenie, jednakże - pomimo prawidłowego pouczenia (k. 38) zaadresował je bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W takiej sytuacji termin mógłby być zachowany jedynie w przypadku, gdyby Sąd ten przekazał to zażalenie do sądu właściwego przed upływem terminu do jego wniesienia. Tymczasem przedmiotowe zażalenie wpłynęło do biura podawczego Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 3 października 2012 r., a więc już po siedmiodniowym terminie zakreślonym dla jego skutecznego wniesienia. Sąd ten przekazał to zażalenie – według właściwości – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 4 października 2012 r. I to właśnie ten dzień - w świetle powyższych uwag - stanowi dopiero datę wniesienia zażalenia. Z tego względu należy uznać, że zażalenie to zostało złożone z uchybieniem terminu i jako takie podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Sąd odstąpił od wzywania Skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia - w postaci podpisu osoby, która je sporządziła - czyli braku, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., bowiem nie miałby on wpływu na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.