III SA/Łd 954/12

SENTENCJA Dnia 20 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Staroście Z. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 12 października 2012 r, pod poz. 4147. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpoznaniu odwołania S. L. od decyzji Starosty Z. z dnia [...], nr [...] o skierowaniu na badania lekarskie, uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu [...] Starosta Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...]. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku 0 Prawo o ruchu drogowym (t,j, Dz.U. z 2005r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) i § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 roku w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. Nr 2, poz. 15 ze zm.) oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 138 § 2 k.p.a., Starosta Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o odrzucenie skargi wskazując, iż Starosta Z. nie ma legitymacji do wniesienia skargi, gdyż w przedmiotowej sprawie występuje jako organ orzekający, a nie jako strona postępowania lub inny podmiot, który ma interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.z 2012r., poz. 270) – [zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.], uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ I instancji (por postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2002 r. , sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podsumowując stwierdzić zatem należy, iż Starosta Z., jako organ administracji, który w I instancji wydał decyzję o skierowaniu S. L. na badanie lekarskie, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu. Legitymację do wniesienia skargi posiada S. L. ponieważ to jego interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie. . W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. P.M.