I SA/Po 833/18

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi X. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług podlegającego wpłacie za styczeń – czerwiec, sierpień, październik 2011 r. oraz za I, III i IV kwartał 2012 r., a także umorzenia postępowania podatkowego za listopad 2011 r. i II kwartał 2012 r.; postanawia odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy we wskazanym powyżej zakresie. UZASADNIENIE Pismem z 27 września 2018 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W skardze wniesiono o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych, w tym opłaty sądowej oraz innych wydatków i kosztów postępowania. Następnie przedłożono sporządzony na urzędowym formularzu 19 października 2018 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała na przejściowe trudności z płynnością finansową spowodowane licznymi postępowaniami administracyjnymi oraz zaległościami z tytułu podatków i składek ZUS. Z zawartego we wniosku oświadczenia wynika, że kapitał zakładowy skarżącej wynosi [...] zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi [...] zł zaś zysk za ostatni rok bilansowy wyniósł [...] zł. Skarżąca oświadczyła, że posiada cztery rachunki bankowe, których łączne saldo na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło -[...] zł. Wskazano również, że na 30 września 2018 r. stan środków w kasie wynosił [...] zł, wysokość wynagrodzeń pracowników to [...] zł, wysokość podatków ([...]) to [...] zł. Wnioskodawczyni wystawiła fakturę na kwotę [...]zł netto (średnia z ostatnich 9 miesięcy). Wartość zobowiązań wnioskodawczyni na 22 października 2018 r. określono na kwotę [...]zł. Zarządzeniem referendarza sądowego z 25 października 2018 r. skarżąca została wezwana do przedłożenia dodatkowych dokumentów oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień. Pismem z 05 listopada 2018 r. skarżąca przedłożyła: - sprawozdanie finansowe za 2016 r.; - sprawozdanie finansowe za 2017 r.; - ewidencję środków trwałych; - deklaracje CIT-8 za 2016 r., w której wykazano dochód w kwocie [...]zł; - deklaracje CIT-8 za 2017 r., w której wykazano dochód w kwocie [...]zł; - deklaracje VAT-7 za miesiące od kwietnia do września 2018 r., w których wykazano podatek do wpłaty w kwotach odpowiednio: [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł; - raporty kasowe za okres od maja do października 2018 r., z których wynika, że stan kasy wnioskodawczyni na koniec października 2018 r. wynosił [...] zł, - wyciąg z rachunku bankowego skarżącej w [...] nr [...] za okres od 21 kwietnia do 26 października 2018 r., z którego wynika, że saldo rachunku na wskazany ostatnio dzień wyniosło [...] zł; - wyciąg z rachunku bankowego skarżącej w [...] nr [...] za okres od 01 maja do 29 września 2018 r., z którego wynika, że saldo rachunku na wskazany ostatnio dzień wyniosło -[...] zł; - wyciągi z rachunku skarżącej nr [...] w [...] za okres od maja do października 2018 r., z których wynika, że saldo tego rachunku na dzień 26 października 2018 r. wynosiło [...] zł; - wyciągi z rachunku skarżącej nr [...] w [...] za miesiące od czerwca do październik 2018, z których wynika, że saldo tego rachunku na dzień 29 października 2018 r. wynosiło [...] zł; - zaświadczenie Banku [...] z 02 listopada 2018 r., z którego wynika, że rachunki skarżącej objęte są zajęciami egzekucyjnymi na łączną kwotę [...]zł; - pismo z ZUS z 26 września 2018 r. informujące o wystawieniu tytułów wykonawczych; - zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego wraz z tytułami wykonawczymi. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane: w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zwrot "gdy wykaże" świadczy o tym, że ciężar wykazania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Strona, która chce skorzystać z prawa pomocy powinna podać we wniosku okoliczności wskazujące na brak środków wystarczających na pokrycie kosztów związanych z uczestnictwem w postępowaniu sądowym oraz z własnej inicjatywy bądź też na wezwanie referendarza sądowego przedstawić dowody potwierdzające taki stan rzeczy. Zawarty w art. 246 § 2 p.p.s.a. zwrot "może" świadczy zaś o tym, że przyznanie prawa pomocy wskazanym w tym przepisie podmiotom ma charakter uznaniowy. Wystąpienie przesłanki braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania daje referendarzowi sądowemu prawo, nie zaś obowiązek przyznania prawa pomocy. Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od zasady zgodnie z którą każda ze stron postępowania sądowoadministracyjnego ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkowy charakter przepisów regulujących przesłanki przyznawania prawa pomocy oznacza, że nie można ich interpretować według zasad wykładni rozszerzającej. Zwolnienie strony od kosztów sądowych jest bowiem przerzuceniem ciężaru ich ponoszenia na Skarb Państwa. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca posiada dostateczne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z przedłożonego bilansu na dzień 31 grudnia 2016 r. wynika, że wartość aktywów trwałych skarżącej wynosiła [...] zł zaś wartość aktywów obrotowych [...] zł. Z rachunku zysków i strat wynika zaś, że zysk netto wnioskodawczyni na koniec 2016 r. wyniósł [...] zł. Z bilansu na dzień 31 grudnia 2017 r. wynika, że wartość aktywów trwałych skarżącej wynosiła [...] zł zaś wartość aktywów obrotowych [...] zł. Z rachunku zysków i strat wynika zaś, że zysk skarżącej netto na dzień 31 grudnia 2017 r. wyniósł [...] zł. W zeznaniu CIT-8 za 2016 r. wykazano dochód w kwocie [...]zł, zaś w zeznaniu za 2017 r. zadeklarowano dochód w kwocie [...]zł. W deklaracjach VAT-7 za okres od kwietnia do września 2018 r. wykazano podatek podlegający wpłacie na rzecz Urzędu Skarbowego co świadczy o nadwyżce podatku należnego nad naliczonym. Wnioskodawczyni na koniec października 2018 r. posiadała w kasie środki w kwocie [...]zł. Również analiza przedłożonych wyciągów bankowych prowadzi do wniosku, że skarżąca dysponuje dostatecznymi środkami na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Saldo rachunku nr [...] na dzień 26 października 2018 r. wynosiło [...] zł, saldo rachunku [...] nr [...] na dzień 29 września 2018 r. wyniosło -[...] zł, saldo rachunku w [...] nr [...] na dzień 26 października 2018 r. wynosiło [...] zł, saldo rachunku nr [...] na dzień 29 października 2018 r. wynosiło [...] zł. Wpływu na ocenę sytuacji skarżącej nie może wywrzeć fakt prowadzenia względem niej administracyjnych postępowań egzekucyjnych. Mimo zajęcia rachunków skarżącej wciąż znajdują się na nich środki w kwotach wystarczających na pokrycie kosztów postępowania. Stan środków w kasie na dzień 30 września 2018 r. wynosił [...] zł. Skarżąca zarówno w 2016 r. jak i 2017 r. osiągnęła zysk netto w znacznej kwocie odpowiednio [...] zł oraz [...] zł. Również wartość aktywów trwałych i obrotowych skarżącej przemawia za uznaniem jej zdolności do ponoszenia kosztów postępowania. Konkludując rozważania w powyższym zakresie należy stwierdzić, że skarżąca dysponuje środkami wystarczającymi na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Brak jest zatem przesłanek do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w żądanym zakresie. Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2, w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.