I OPP 32/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 774/12 w sprawie ze skargi J. B. na pismo Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE J. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 774/12 z jego skargi na pismo Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Sąd nie dotrzymał terminu określonego w art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że skarga J. B. z dnia 21 sierpnia 2012 r. wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dnia 3 września 2012 r. Z uwagi na wątpliwości co do przedmiotu skargi z dnia 21 sierpnia 2012 r. wezwano skarżącego do wskazania czy przedmiotem skargi jest pismo Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], czy też pismo tego organu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. W piśmie z dnia 4 października 2012 r. skarżący wyjaśnił, że jego skarga obejmuje zarówno pismo Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. jak i pismo z dnia [...] sierpnia 2012 r. Zarządzeniem z dnia 11 października 2012 r. dokonano rozdzielenia skargi J. B. w ten sposób, że skarga na pismo Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] prowadzona była dalej pod sygn. akt IV SA/Gl 774/12, a skarga na pismo Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Gl 906/12. W dniu 11 października 2012 r. skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 774/12. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Zgodnie z powołanym przez skarżącego przepisem art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) skargę w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Art. 21 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nakłada na sąd administracyjny obowiązek rozpatrzenia skargi w określonym terminie. Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, iż sąd rozpatruje skargę w tym terminie, jeżeli nie występują okoliczności, które uniemożliwiają rozpatrzenie skargi. Dopiero bowiem gdy pismu z uwagi na zachowanie lub uzupełnienie wszystkich koniecznych wymogów formalnych może zostać nadany bieg i gdy zakończone zostaną ewentualne postępowania wpadkowe, sprawa może być rozpoznana przez sąd administracyjny. Dodać należy również, że wskazany termin (30 dni) na rozpatrzenie skargi w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej jest terminem procesowym. Ma on charakter instrukcyjny. Naruszenie tego terminu samo przez się nie uzasadnia stwierdzenia przewlekłości postępowania. Intencją ustawodawcy było skrócenie w tych sprawach, w stosunku do innego rodzaju spraw, czasu oczekiwania na rozpoznanie sprawy. W okolicznościach tej sprawy nie można mówić o przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 ustawy. Po przekazaniu skargi przez organ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podjął niezwłocznie niezbędne czynności mające na celu prawidłowe rozpoznanie sprawy, tj. wezwano skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi. Do czasu odpowiedzi przez skarżącego na wezwanie Sądu z dnia 11 września 2012 r. nie było możliwe rozpoznanie sprawy. Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym uwzględniając charakter spraw o dostępie do informacji publicznej, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w toku tego postępowania czynności były prawidłowe oraz dokonano ich w rozsądnych terminach, czym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki w rozumieniu ustawy. Od przekazania skargi przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach do chwili wniesienia skargi na przewlekłość postępowania upłynął jedynie jeden miesiąc, a rozpoznanie sprawy nie było możliwe, bowiem istniały wątpliwości co do przedmiotu wniesionej skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.