I SA/Gd 926/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą B.P. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. Wskazana decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 30 lipca 2007 roku (k. 54 akt adm.) wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 3 września 2007 roku skarżący wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, składając ją w kancelarii podawczej organu pierwszej instancji (k. 3-16 akt sądowych). W dniu 5 września 2007 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał powyższą skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej (k. 2 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro decyzja drugoinstancyjna została doręczona skarżącemu w dniu 30 lipca 2007 roku, termin do jej zaskarżenia upływał z dniem 29 sierpnia 2007 roku (środa). Zatem B.P. składając skargę do tut. Sądu w dniu 3 września 2007 roku za pośrednictwem niewłaściwego organu podatkowego (organu pierwszej instancji), działał z uchybieniem terminu. Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.