II FZ 987/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 1333/12 w przedmiocie wyłączenia sędziego NSA Elżbiety Rischka w sprawie ze skargi G. S. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia., 26 października 2013r., nr (...) w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2012r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 czerwca 2013r., sygn. akt I SA/Gd 1333/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek G. S. (dalej " Skarżący") o wyłączenie sędziego NSA E. R. w sprawie ze skargi G. S. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia 26 października 2011 r. nr. (...) w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2012 r. Skarżący w piśmie z dnia 20 maja 2013r., wniósł o wyłączenie sędziego NSA E. R. od udziału w sprawie, albowiem ma on uzasadnione wątpliwości co do bezstronności składu orzekającego, którego sędzia NSA E. R. była członkiem, a wynikają one z uzasadnienia wyroku w sprawie Skarżącego, dotyczącej podatku od nieruchomości za 2012 r. sygn. akt. I SA/Gd 1430/12. Wskazany Sędzia złożył w dniu 29 maja 2013 r. oświadczenie w, którym to podał, że w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt I SA/Gd 1333/12 ze skargi G. S. nie zachodzą przesłanki wyłączenia go z mocy ustawy, o których mowa w 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr.153, poz. 1270 ze. zm. dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). W świetle art. 22 p.p.s.a. o wyłączeniu Sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy (§1). Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy (§2). Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie w odniesieniu do wskazanego przez Skarżącego Sędziego nie dopatrzył się przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie ww. Sędziego. Przesłanką taką nie jest subiektywne przeświadczenie Skarżącego o zasadności złożonego wniosku. W zażaleniu wnioskodawca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i podnosi, że ma uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego NSA E. R. oraz czy ww. Sędzia wnikliwie przeanalizowała art.18 oraz 19 p.p.s.a. Skarżący powołał się na art.19 p.p.s.a., wnioskując o wyłączenie sędziego E. R. w świetle ww. artykułu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż argument podniesiony przez Skarżącego w piśmie procesowym z dnia 20 maja 2013 r. dotyczący stronniczości sędziego NSA E. R. nie mógł przesądzić o wyłączeniu jej od udziału w niniejszej sprawie, albowiem zgodnie z art. 178 ust.1 Konstytucji RP, sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji RP oraz ustawom. Skarżący zaś, nie może wpływać na kształt składu orzekającego opierając się na osobistych przewidywaniach i doświadczeniach z poprzednich spraw sądowych. Zdaniem Sądu Skarżący w zażaleniu z dnia 24 czerwca 2013 r., nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie Sędziego oraz nie przedstawił żadnej racjonalnej argumentacji, która sugerowałaby uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wskazanego Sędziego. Również analiza akt sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że zaistniała którakolwiek z przesłanek wyłączenia określona w art. 18 § 1 pkt 1 - 7 p.p.s.a bądź art. 19 p.p.s.a. Odnośnie podstawy wyłączenia z art. 19 p.p.s.a., Sąd wskazał na wypracowane w orzecznictwie stanowisko, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie wystarczy zatem sama wątpliwość strony w tym zakresie, bądź wyłącznie utrata zaufania, co do bezstronności sędziego, czy przekonanie o jego stronniczości. Jak podkreślił sąd, wyczerpującej wykładni przepisu art. 19 dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2012 r. (sygn. akt II OZ 559/12), w którym wskazał, że rolą wymienionej normy jest zapewnienie obiektywizmu Sądu, ale nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów tylko dlatego, że ich orzeczenia nie odpowiadają subiektywnemu pojmowaniu przez stronę jej własnych interesów. Inaczej rzecz ujmując, składy sędziowskie nie mogą być "dobierane" według subiektywnego odczucia strony, przekonanej o nietrafności orzeczenia wydanego przez sędziego lub z jego udziałem, o prowadzeniu przez niego postępowania stronniczo, których to twierdzeń strona nie popiera okolicznościami obiektywnymi. (zob. postanowienie NSA sygn. II OZ 749/12 z dnia 13 września 2012r. Lex). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. (zob. postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2012r. sygn. akt II OZ 541/12, Lex.). Uwzględniając stan faktyczny sprawy oraz biorąc złożone przez Sędziego oświadczenie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie orzekł, że brak było podstaw do wyłączenia Sędziego od rozpoznania sprawy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. | |