IV SAB/Wr 83/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na zarzut o handel narkotykami postanowił: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2011 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na brak odpowiedzi na pismo, w którym zwrócił się on do Dyrektora Zakładu karnego o wyjaśnienie dlaczego nadużywa ogólnej prewencji i pod pretekstem szeroko pojętego bezpieczeństwa pozbawia go jego praw. Na podstawie zarządzenia z dnia 18 sierpnia 2011 r. sygn. akt IV KO 72/11 odesłano skarżącemu powyższe pismo, gdyż jego treść nie była jasna, informując jednocześnie skarżącego o zakresie kognicji sądów administracyjnych. W dniu 24 sierpnia 2011 r. R. K. przesłał, pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że jest to skarga na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na zarzut oskarżenia o handel narkotykami. Strona w powyższym piśmie wyraża swoje niezadowolenie ze zwrotu poprzedniego pisma skierowanego do tutejszego Sądu oraz opieszałości Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 3 lipca 2011 r. dotyczącego się handlu narkotykami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że jej przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na zarzut oskarżenia o handel narkotykami, która nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego zakreślonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 7 § 1 w zw. z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy. (Dz.U. z 1997 r. nr 90, poz. 557 ze zm.) skazany może zaskarżyć do sądu decyzję dyrektora zakładu karnego z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3. Stosownie do art. 3 omawianej ustawy Sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z w sprawach zastrzeżonych w niniejszym kodeksie dla sądu penitencjarnego właściwy jest ten sąd penitencjarny, w którego okręgu przebywa skazany, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sądem penitencjarnym jest sąd okręgowy (§ 2). Z kolei, zgodnie z art. 7 § 3 w sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, kary aresztu, kary porządkowej, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie zamkniętym sądem właściwym jest sąd penitencjarny (§ 2). Z treści powyższych przepisów wynika zatem, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg na decyzję dyrektora zakładu karnego w sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności. W związku z powyższym przypomnieć należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynności organu, jest dopuszczalne tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a. tej ustawy. Skoro w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że zarzucana przez skarżącego bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. nie dotyczy sprawy, w których organ ten wydaje decyzje, postanowienia albo inne akty lub czynności podlegające kognicji sądów administracyjnych, to zachodzi oczywista bezzasadność skargi. W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.