II K 955/24
Суди загальної юрисдикції2025-01-07
Номер справи
II K 955/24
Дата рішення
2025-01-07
Тип
REASONS
Текст рішення
<table>
<colgroup>
<col width="32"/>
<col width="65"/>
<col width="171"/>
<col width="15"/>
<col width="123"/>
<col width="16"/>
<col width="2"/>
<col width="123"/>
<col width="171"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="9">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->Formularz UK 1</strong>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->Sygnatura akt</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->II K 955/24</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9">
<p>Mając na uwadze, że wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 20 grudnia 2024 roku złożony przez obrońcę <span class="anon-block">R. U.</span> dotyczy jedynie rozstrzygnięcia co do kary odnoszącej się do tego oskarżonego Sąd ograniczył zakres uzasadnienia zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9">
<p>
<strong>
<!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</strong>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->Oskarżony</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Podstawa prawna skazania postępowania zgodna z zarzutem</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>V</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">R. U.</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9">
<p>
<strong>
<!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 171;art. 171 ust. 1)">Art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe</a> stanowi, że karze podlega kto, bez zezwolenia prowadzi działalność polegającą na gromadzeniu środków pieniężnych innych osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej w celu udzielania kredytów, pożyczek pieniężnych lub obciążania ryzykiem tych środków w inny sposób.</p>
<p>Dobrem chronionym w tym wypadku jest prawidłowe, a zatem zgodne z prawem, prowadzenie działalności bankowej, bowiem przestępstwo nielegalnego prowadzenia działalności bankowej wywołuje stan zagrożenia dla bezpieczeństwa, stabilności i zaufania do systemu finansowego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2016 roku w sprawie IV KK 16/16). <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 171;art. 171 ust. 1)">Art. 171 ust. 1 prawa bankowego</a> statuuje przestępstwo z abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo, stąd dla realizacji znamion przedmiotowego typu nie jest konieczne wywołanie bliżej skonkretyzowanego zagrożenia dla określonego dobra prawnego. Zgodzić się należy z poglądem, że prowadzona przez sprawcę działalność ma charakteryzować się przynajmniej pewnym stopniem zorganizowania dającego możliwość gromadzenia środków pieniężnych kogo innego po to, aby z tych środków udzielać kredytów, pożyczek pieniężnych lub w inny sposób obciążać je ryzykiem. (por. <em>
<!-- -->Bojarski</em> (red.), System PrKar, t. 11, wyd. 2, 2018, art. 171, Nb 574; <em>
<!-- -->J. Majewski</em>, Przestępstwa, s. 278).</p>
<p>Należy też zaznaczyć, że posłużenie się klauzulą „w inny sposób” oznacza, że chodzi tu o każdy rodzaj działalności zmierzającej do gromadzenia środków pieniężnych innych osób, jeśli tylko doszło do tego bez posiadania zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 36)">art. 36 prawa bankowego</a>.</p>
<p>Odnosząc się do strony podmiotowej tego występku należy zaznaczyć, że w związku z posłużeniem się przez ustawodawcę zwrotem „w celu udzielania kredytów, pożyczek pieniężnych lub obciążania ryzykiem tych środków w inny sposób” jest to przestępstwo umyślne, możliwe do popełnienia wyłącznie z zamiarem bezpośrednim.</p>
<p>Przedstawione przez oskarżyciela publicznego dowody, w szczególności dokumenty (umowy pożyczek oraz historia rachunków bankowych), znajdujące potwierdzenie w wyjaśnieniach samego <span class="anon-block">R. U.</span> (k. 7125-7126) pozwoliły przyjąć, że oskarżony ten w okresie od 10 maja 2013 roku do 29 lipca 2023 roku jako prezes zarządu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, oraz pełnomocnik <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> działał wspólnie z <span class="anon-block">D. P.</span> oraz <span class="anon-block">M. M.</span>, w imieniu tych spółek, które działały jako instytucje pożyczkowe bez wymaganego zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego oraz bez wymaganego wpisu do rejestru instytucji pożyczkowych. <span class="anon-block">R. U.</span> wraz ze współoskarżonymi prowadził działalność polegającą na gromadzeniu środków pieniężnych osób fizycznych i prawnych w celu udzielania pożyczek pieniężnych lub obciążania tych środków ryzykiem w inny sposób przez zarządzane przez siebie spółki w ten sposób, że uzyskał od wymienionych w postawionym mu zarzucie osób oraz podmiotów środki pieniężne na rzecz <span class="anon-block"> spółek (...)</span> oraz <span class="anon-block">B. B.</span>, a następnie zgromadzone w ten sposób środki przekazał w oparciu o zawarte umowy pożyczki do wymienionych w postawionym mu zarzucie osób fizycznych i prawnych.</p>
<p>Mając na uwadze ilość osób fizycznych i prawnych, którym spółki w których działał oskarżony udzieliły pożyczek, a także ustaloną wysokości i warunki spłaty tych zobowiązań, zaistniały podstawy do przyjęcia, że oskarżony z popełnienia powyższego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, o jakim to działaniu sprawcy stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>
</p>
<p>W konsekwencji w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu Sąd podzielił kwalifikację prawną zaproponowaną w akcie oskarżenia.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9">
<p>
<strong>
<!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie oraz Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżony</strong>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</strong>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</strong>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<span class="anon-block">R. U.</span>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>V</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>V</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> oraz uwzględnił stopień społecznej szkodliwości, jak i zawinienia oskarżonego, właściwości i warunki osobiste oraz sposób jego zachowania się po popełnieniu przestępstwa.</p>
<p>Czyn przypisany oskarżonemu był bezprawny i zawiniony. Brak było okoliczności wyłączających lub ograniczających winę <span class="anon-block">R. U.</span>. Stopień winy był dość wysoki. Oskarżony bez wątpienia miał możliwość postąpienia zgodnie z prawem. Analiza i ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie ujawniła okoliczności, które usprawiedliwiałyby brak posłuchu obowiązującym przepisom prawa.</p>
<p>Na korzyść oskarżonemu, uwzględniono brak karalności.</p>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 171;art. 171 ust. 1)">Art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe</a> zakłada, że sprawca tego występku podlega grzywnie do 20000000 zł i karze pozbawienia wolności do lat 5.</p>
<p>Jednocześnie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60 § 2 k.k.</a> Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa.</p>
<p>Nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, kary łagodniejszego rodzaju albo na odstąpieniu od wymierzenia kary i orzeczeniu środka karnego, środka kompensacyjnego lub przepadku.</p>
<p>Jeżeli czyn jest zagrożony karą pozbawienia wolności oraz karą ograniczenia wolności lub grzywną zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 7)">art. 60 § 7 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 4)">art. 60 § 6 pkt 4 k.k.</a> sąd wymierza grzywnę albo karę ograniczenia wolności.</p>
<p>Nie jest możliwe przyjęcie, że na skutek działania oskarżonego uznanego za przestępstwo doszło do wyrządzenia szkody. Oczywistym jest, że nie powoduje to, iż zachowanie jakiego dopuścił się <span class="anon-block">R. U.</span> nie stanowi występku opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 171;art. 171 ust. 1)">art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe</a>. Jednocześnie powyższe uzasadnia przyjęcie, że kara grzywny w kwocie 60000 zł uzgodniona pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem publicznym w toku postępowania przygotowawczego będzie wystarczającą reakcją na bezprawne zachowanie przypisane <span class="anon-block">R. U.</span>.</p>
<p>Mając na uwadze, że oskarżony działał w warunkach opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, co stanowi podstawę nadzwyczajnego obostrzenia kary, Sąd w podstawie skazania powołał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57;art. 57 § 2)">art. 57 § 2 k.k.</a> w pierwotnym brzmieniu (na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>) , stanowiącym, iż jeżeli zbiegają się podstawy nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie albo obostrzenie kary.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<span class="anon-block">R. U.</span>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>VI</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>V</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § 1 k.k.</a> orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia działalności polegającej na gromadzeniu środków pieniężnych osób fizycznych i prawnych w celu udzielania pożyczek pieniężnych na okres 1 roku. Sąd miał na uwadze, że charakter czynu przypisanego oskarżonemu w pkt V wyroku nakazuje czasowe uniemożliwienie mu prowadzenie wskazanej działalności. Rodzaj i wymiar tego środka obejmowało porozumienie zawarte pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem publicznym i oskarżycielem posiłkowym na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2024 roku.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9">
<p>
<strong>
<!-- -->1.KOszty procesu</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->Punkt wyroku</strong>
</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>
<strong>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>VII</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>Zasadzając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> od <span class="anon-block">R. U.</span>, solidarnie ze współoskarżonymi, na rzecz oskarżyciela posiłkowego (Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego) jedynie kwotę 3600 zł tytułem zwrotu wydatków Sąd miał na uwadze treść porozumienia zawartego pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem publicznym i oskarżycielem posiłkowym na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2024 roku.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9">
<p>1.Podpis</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9"> </td>
</tr>
</table>