VI SA/Wa 1645/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej L.Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1645/14 w sprawie ze skargi L.Ł. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów radcowskich postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić skarżącemu – L.Ł.– kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z 22 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1645/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L.Ł. (dalej: "skarżący") na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów radcowskich. Skarżący pismem z [...] stycznia 2015 r. wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, które zostało uznane za doręczone 9 marca 2015 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z 18 marca 2015 r. doręczone skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Pismami z 4 maja 2015 r., 26 maja 2015 r. i 27 lipca 2015 r. skarżący zakwestionował sposób doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, podnosząc, że Poczta Polska nie dokonała prawidłowego doręczenia ww. przesyłki. Podniósł, że w jego ocenie pierwsze awizo nie miało miejsca 23 lutego 2015 r. a dopiero 2 marca 2015 r. Tym samym skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia uznającego domniemanie doręczenia ww. przesyłki skarżącemu. Skarżący działając przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, wnioskiem z 14 września 2015 r. (data złożenia pisma w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie) zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Do wniosku załączył skargę kasacyjną wraz z odpisem. Postanowieniem z 21 października 2015 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Od przedmiotowego postanowienia skarżący nie wniósł zażalenia w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że jak wynika z akt sądowych sprawy, odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z uzasadnieniem z 12 stycznia 2015 r. został uznany za doręczony skarżącemu 9 marca 2015 r. (vide: pkt 2 zarządzenia z 18 marca 2015 r. – karta nr 63 akt sądowych sprawy). Oznacza to, że 30 dniowy termin wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., upłynął bezskutecznie 8 kwietnia 2015 r. Tym samym w ocenie Sądu skarga kasacyjna skarżącego datowana na 14 września 2015 r. (data złożenia pisma w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie) wobec odmowy przywrócenia terminu na jej wniesienie została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu na jej wniesienie. Niezależnie od powyższego zdaniem Sądu należy zauważyć, że w niniejszej sprawie zastosowania nie znajdują postanowienia art. 177 § 3 p.p.s.a. Przepis ten bowiem dotyczy sytuacji, w której skarżący kasacyjnie reprezentowany jest przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego w ramach prawa pomocy. W tym miejscu należy odnotować, że do pism wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 14 września 2015 r. załączone było pełnomocnictwo dla radcy prawnego udzielone przez skarżącego. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący nie był reprezentowany przez pełnomocnika procesowego, o którym mowa w art. 177 § 3 p.p.s.a. i w konsekwencji przepis ten nie mógł znaleźć zastosowanie. Z uwagi na powyższe zdaniem Sądu terminem do wniesienia skargi kasacyjnej był termin wskazany w art. 177 § 1 p.p.s.a., który jak już zostało to wskazane, bezskutecznie upłynął 8 kwietnia 2015 r. W tym miejscu należy zauważyć, że stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na postawie art. 232 § pkt 1 p.p.s.a.