I SA/Lu 383/09
Адміністративні суди2009-12-02
Номер справи
I SA/Lu 383/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата рішення
2009-12-02
Тип
Wyrok WSA w Lublinie
Судді
Wiesława Achrymowicz
Резолютивна частина
Uchylono zaskarżoną decyzję
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz / sprawozdawca /, WSA Krystyna Czajecka - Szpringer, Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
UZASADNIENIE
I SA/Lu 383/09
UZASADNIENIE
1. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa / ARiMR / utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] o wstrzymaniu K.B. płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku.
Organ odwoławczy uzasadniał, że K. B. została przyznana płatność dla gospodarstwa niskotowarowego decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...]. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 21 lutego 2006 r. Wypłata płatności w trzecim roku nastąpiła w dniu 9 maja 2008 r. K. B. złożył oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem w dniu 3 grudnia 2008 r.
Organ odwoławczy zważył, że K. B. złożył oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego po upływie terminu z § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich / Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm. – rozporządzenie z 7 grudnia 2004 r. /, który jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. W tym stanie sprawy K. B. nie wypełnił warunków z § 8 ust. 1 pkt 2 w związku z § 8 ust. 2 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. W tym stanie sprawy płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku podlegała wstrzymaniu stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r.
Organ odwoławczy argumentował, że K.B.składając podpisany wniosek o przyznanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego potwierdził znajomość zasad przyznawania płatności dla gospodarstw niskotowarowych.
2. K.B.złożył skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. Wniósł "...o przywrócenie dopłat na czwarty i piąty rok."
Argumentował, że spóźnił się ze złożeniem oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem z powodu długotrwałej choroby. Choroba była spowodowana ciężką pracą w gospodarstwie rolnym oraz bardzo złymi warunkami mieszkaniowymi. Budynek mieszkalny był objęty pożarem. Aktualnie mieszka w budynku gospodarczym. Dołączył zaświadczenie lekarskie do odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
3. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko, argumentację, przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4. Zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Naruszenie prawa podlegało stwierdzeniu poza granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /.
5. Poza sporem były okoliczności sprawy, w których K. B. otrzymał płatność dla gospodarstwa niskotowarowego decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...]. Wypłata płatności w trzecim roku pomocy finansowej na wspieranie gospodarstwa niskotowarowego nastąpiła w dniu 9 maja 2008 r. Termin na złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, przewidziany w § 8 ust. 2 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r., upłynął w okolicznościach tej sprawy z dniem 16 listopada 2008 r. K. B. oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem złożył w dniu 3 grudnia 2008 r.
6. Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny:
1/ zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz
2 / złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.
Stosownie do § 8 ust. 2 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa się na formularzu udostępnionym przez Agencję, w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w ust. 1 pkt 1.
Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu w czwartym i piątym roku jej wypłaty, jeżeli producent rolny nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2.
7. W tym stanie prawnym termin 7 dni na złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, to wymóg z § 8 ust. 2 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r., niewymieniony w § 8 ust. 1 tego rozporządzenia. Wstrzymanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku jej wypłaty następuje, jeżeli producent rolny nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. 1, wprost zgodnie z brzmieniem § 9 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. Unormowanie § 9 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. nie obejmuje przedmiotowym zakresem sytuacji, w której producent rolny nie dotrzymał wyłącznie terminu określonego w § 8 ust. 2 tego rozporządzenia / złożył oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, ale po upływie terminu siedmiu dni z § 8 ust. 2 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. /. Kiedy § 9 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. stanowi o zastrzeżeniu ust. 2, to stanowi o zastrzeżeniu ust. 2, ale § 9 tego rozporządzenia.
Wstrzymanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku jej wypłaty z § 9 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. jest rygorem dla producenta rolnego, który nie przestrzega zasad korzystania z pomocy finansowej na wspieranie gospodarstwa niskotowarowego. Ten rygor sprowadza się do pozbawienia producenta rolnego, który nie przestrzega zasad korzystania z pomocy finansowej na wspieranie gospodarstwa niskotowarowego, prawa do kontynuowania tej pomocy w czwartym i piątym roku / w dwóch ostatnich latach /. Przesłanki zastosowania wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku jej wypłaty są wprowadzone do porządku prawnego przepisami o charakterze szczególnym. Przesłanki zastosowania tego rygoru nie mogą być wykładane przez organ ponad ściśle treść § 9 ust. 1 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r.
.8. Odmienne stanowisko Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR nie odpowiada prawu. Stanowisko organu prowadzi do wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku jedynie z uwagi na niezachowanie przez producenta rolnego terminu określonego w § 8 ust. 2 rozporządzenia z 7 grudnia 2007 r. Stanowisko organu pomija, że niezachowanie terminu z § 8 ust. 2 rozporządzenia z 7 grudnia 2004 r. samo nie jest przesłanką wstrzymania płatności z § 9 ust. 1 tego rozporządzenia, bo § 9 ust. 1 tego rozporządzenia nie odwołuje się do § 8 ust. 2, kiedy określa przesłanki wstrzymania płatności.
9. W dalszym toku postępowania organ powinien ocenić pozostałe wymogi kontynuowania wnioskowanej pomocy finansowej na wspieranie gospodarstwa niskotowarowego.
10. Z tych względów zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ ustawy p.p.s.a. Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji uzasadnia art. 152 tej ustawy.