I OZ 1232/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. J. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1232/17 uchylającego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 czerwca 2017r. sygn. akt III SAB/Kr 39/17 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: odmówić sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1232/17. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1232/17, uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 czerwca 2017r. sygn. akt III SAB/Kr 39/17 wzywające K. J. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. Pismem z dnia 16 września 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o sprostowanie w/w postanowienia poprzez: -" jego sprostowanie w zakresie przedmiotowym sprawy, albowiem zakres zaskarżenia (...) dotyczył niewydania zaświadczenia o treści ustalonej, a nie zaświadczenia o ściśle żądanej treści (...)", - "sprostowanie na końcu uzasadnienia słowa "nieprawidłowo" (...), wyjaśnienie, co należy rozumieć pod stanowiskiem nieprawidłowo wezwał skarżącego, gdy w okolicznościach tego zakresu może mieścić się wieloznaczność (...)" Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zaznaczyć jednak należy, że nieprawidłowości, o których mowa w powołanym przepisie muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia oraz treści orzeczenia. Nie ma zatem charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Z wniosku o sprostowanie złożonego w niniejszej sprawie wynika jednoznacznie, że w istocie skarżący żąda zmiany oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 7 września 2017 r., co oznacza, że zarzuca Sądowi błąd w orzekaniu. Ten zaś nie może być utożsamiany z oczywistą omyłką lub błędem pisarskim podlegającym sprostowaniu. W konsekwencji należało uznać, że wniosek strony o sprostowanie zmierza do – niedopuszczalnej w świetle art. 156 § 1 p.p.s.a. – merytorycznej zmiany treści uzasadnienia, co czyni go oczywiście bezzasadnym. Z tego względu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.