II SA/Wr 236/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we W w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym zażalenia M W, J W, D W i M W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 236/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M i J W, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia, postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 października 2011 r. opisanym w osnowie niniejszego postanowienia tutejszy Sąd odrzucił skargę kasacyjną M W, J W, D W i M W, z uwagi na naruszenie art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Pismem z dnia 3 listopada 2011 r. uczestnicy D i M W w imieniu własnym oraz D W jako pełnomocnik J i M W (k. [...]) złożyli osobiście przez nich sporządzone zażalenie na wspomniane postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Analiza pisma strony skarżącej, w kontekście okoliczności faktycznych sprawy, prowadzi do stwierdzenia, że nie może ono zostać uznane za skuteczny i prawidłowy środek odwoławczy. Po myśli art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalne, przy czym podkreślić należy, iż braki zażalenia, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Wniesione przez stronę skarżącą i uczestników zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez adwokata ani radcę prawnego, zaś sporządzający pismo nie wykazali by przysługiwały im kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało zażalenie odrzucić.