I C 282/24

<p>Sygn. akt I C 282/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 31 lipca 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Katarzyna Sznajder</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Julia Piątek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>2.  zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 900 (dziewięćset) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty uprawomocnienia się wyroku tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>SSO Katarzyna Sznajder</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 282/24</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">A. K.</span> w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> domagała się zasądzenia kwoty 2.200 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu jako odszkodowania za wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia w sprawie V S5/22 w postaci postanowienia z dnia 6 lutego 2022 roku odrzucającego skargę na przewlekłość postępowania do jej doszło w sprawie VIII GC 3018/19 . Na uzasadnienie żądania wskazała, że sąd błędnie uznał, iż postępowanie w sprawie zostało zakończone podczas gdy postępowanie nadal trwa albowiem postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności jest elementem sprawy.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie żądania i zasądzenie kosztów procesu podnosząc, że powódka nie wykazał aby wydane , a kwestionowane, orzeczenie było niezgodne z prawem, jak również nie wykazała wysokość dochodowego odszkodowania oraz związku przyczynkowego .</p> <p>Sąd ustalił następujący stan fatyczny:</p> <p>Do Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> wpłynęła skarga powódki z dnia 9 stycznia 2023 roku o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W uzasadnieniu skargi powódka wskazała, że sąd w dniu 9 sierpnia 2022 roku wydał postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności i postanowienie to zostało jej doręczone w dniu 18 sierpnia 2022 roku , ale nie został jej doręczony tytuł z nadaną klauzulą. Pismem z dnia 18 listopada 2022 roku odmówiono wydania tytułu powołując się na fakt, że został jej taki tytuł wydany.</p> <p>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span> postanowieniem z dnia 6 lutego 2023 roku skargę powódki odrzucił. Wydane orzeczenie sąd poprzedził ustaleniem, że przed Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">(...)</span> toczyła się sprawa VIII GC 3018 /19 , która zakończyła się wyrokiem wydanym w dniu 27 maja 2021roku . W dniu 14 lipca 2022 roku Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span> oddalił apelacje obu stron w wyniku czego orzeczenie sądu pierwszej instancji się uprawomocniło. Powódka wniosła o nadanie klauzuli wykonalności i wydanie tytułu wykonawczego. Wniosek przesłany został do Sądu Okręgowego gdzie znajdowały się akta . Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2022 roku wniosek został rozpoznany i w dniu 10 sierpnia 2022 roku tytuł wraz klauzulą wysyłano do powódki, a odbiór korespondencji potwierdził jej pełnomocnik w dniu 18 sierpnia 2022 roku. Dwa miesiące po otrzymaniu korespondencji zawierającej tytuł, pismem z dnia 10 października 2022 roku powódka wniosła o wydanie jej tytułu. Zarządzeniem z dnia 17 października 2022 wezwano ja do sprecyzowania wniosku pisząc ,że tytuł został odebrany w dnia 18 sierpnia 2022 roku przez jej pełnomocnika. Finalnie postanowieniem z dnia 5 stycznia 2023 roku sąd postanowieniem odmówił nadania klauzuli wykonalności .</p> <p>Są odrzucając skargę wskazał, że wniesie skargi może nastąpić tylko w toku postepowania, po zaistnieniu stanu w którym w ocenie skarżącego uzasadnia podniesienie w niej zarzuty, nie później jednak niż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Wskazał sąd ,że skarga został wśniona po prawomocnym rozstrzygnięciu wniosku o nadanie klauzuli wykonalności co nastąpiło w dniu 9 sierpnia 2022 roku i po doręczeniu tytułu powódce co miało miejsce w dniu 18 sierpnia 2022 roku. Wskazał sąd ponadto, że przedmiotem skargi jest etap postepowania zainicjowany pismem powódki z dnia 10 października 2022 roku kiedy to powódka wniosła o wydanie tytułu pisząc ,że go nie otrzymała i było to w czasie kiedy zakończyło się postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności co miało miejsce 9 sierpnia 2022 roku. Wobec tego sąd uznał , że brak jest podstaw do badania skargi albowiem wniosek nadanie kazali wykonalności został prawomocnie rozstrzygnięty, rozstrzygnięty został również wniosek powódki z dnia 10 października 2022 a to postanowieniem sądu z dnia 5 stycznia 2023 roku którym odmówiono nadania klauzuli wykonalności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>powódka żądanie skierowane przeciwko Skarbowi Państwa uzasadniła założeniem ze wydane przez Sąd Okręgowy postanowienie odrzucające skargę jest niezgodne z prawem i to uzasadnia jej zdaniem zasadzeni kwoty żądanej pozwem. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417(1);art. 417(1) § 2)">art. 417 ^{<!-- -->1}§ 2 k.c.</a> jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. I tak przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 424)">art. 424</a> ^{<!-- -->1b} <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> stanowi, że w wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje ( a takim z pewnością jest kwestionowane postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>) odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia jego niezgodności z prawem w postępowaniu ze skargi przewidzianej w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 424(1))">art. 424 ^{<!-- -->1}k.p.c.</a> Niewątpliwe przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej jest wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia na skutek które strona poniosła szkodę oraz związek przyczynowy pomiędzy nimi.</p> <p>Przepis odnosi się do prawomocnych orzeczeń, od których skarga o stwierdzenie niezgodności nie przysługuje. Wyłączenie dopuszczalności jej wniesienia nie oznacza, iż stronie zostaje zamknięta droga do dochodzenia roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa. Strona może wystąpić z takim żądaniem pomimo braku uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi. Zawsze jednak muszą być spełniane przesłanki : niezgodności z prawem wydanego orzeczenia , szkoda i związek przyczynowy .</p> <p>Błąd judykacyjny popełniony przez sąd musi być przy tym rażący. Tak skonstruowany zarzut musi mieć swoje oparcie w faktach ustalonych przez sąd w zaskarżonym orzeczeniu. Nie jest dopuszczalne, aby skarżący konstruował zarzut naruszenia prawa materialnego zarówno w opozycji do tych ustaleń , jak i w oparciu o hipotetyczny stan faktyczny, który skarżący ustala na potrzeby skargi, bądź aby skonstruowany zarzut naruszenia prawa materialnego zmierzał w rzeczywistości do zakwestionowania ustalonych w orzeczeniu faktów. Naruszenie prawa materialnego w przypadku oparcia zarzutu na jego błędnej wykładni lub zastosowaniu musi mieć charakter rażący i oczywisty</p> <p>W judykaturze wyjaśniono, że niezgodność orzeczenia z prawem, powodująca powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej, ma charakter kwalifikowany. Zachodzi tylko wtedy, gdy orzeczenie zostało wydane na skutek rażąco błędnej wykładni prawa lub rażąco niewłaściwego zastosowania prawa, tj. uchybień odnoszących się do regulacji prawnych istotnych i nieuzasadniających odmiennych ocen, a niezgodność ta ma charakter oczywisty i niewymagający głębszej analizy prawniczej . W przypadku zatem, gdy określony przepis dopuszcza możliwość jego odmiennego zastosowania poprzez przyjęcie jednego z możliwych sposobów wykładni, nie oznacza to, że orzeczenie wydane na podstawie tego przepisu mieści się w pojęciu niezgodności z prawem, o którym mowa w komentowanym przepisie . Analizując zebrany materiał dowody stwierdzić należy, że powódka nie wykazała żądanej z wymienianych przesłanek. Wydane orzeczenie jest zgodne z prawem słusznie bowiem sąd odrzucając skargę uznał, że postepowanie o nadanie klauzuli wykonalności zostało zakończone co uzasadnia odrzucenie skargi. Niezależnie od tego powódka nie wykazał szkody w żądanej prze siebie wysokości. Wobec powyższego sąd oddalił żądanie i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasądził od powódki koszty procesu na które skalały się koszty zastępstwa procesowego strony pozwanej.</p> <p>Sąd odmówił udziału w sprawie pełnomocnikowi powódki . Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 87;art. 87 § 1)">art. 87 §1 k.p.c.</a> pełnomocnikiem w sprawie może być między innymi osoba sprawującą zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca w stałym stosunku zlecenia , jeśli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia . Z dołączonej do akt umowy wynika , że <span class="anon-block">M. J.</span> ( osoba której sad odmówił udziału w sprawie) powódka zleciła jako pracownikowi prowadzenie dokumentacji przewozowej za wykonane przewozy pojazdami wskazanymi w umowie, prowadzenie postępowań reklamacyjnych i windykacyjnych oraz zarząd i prowadzenie w imieniu pracodawcy ewentualnych postepowań sądowych i administracyjnych związanych z zarzadzaniem taborem pracodawcy oraz windykacją i postępowań reklamacyjnych. Charakter rozpoznawanej sprawy nie mieścił się w zakresie umowy zawartej pomiędzy powódką a <span class="anon-block">M. J.</span>, co uzasadniało decyzję sądu o odmowie dopuszczenia go do udziału w sprawie jako pełnomocnika. Jednocześnie podkreślić należy ,że wszystkie pisma procesowe powódka podpisywała osobiście.</p> <p>Katarzyna Sznajder</p> <p>.</p> </div>