II GSK 3903/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1291/16 w sprawie ze skargi A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1291/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku strona skarżąca zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Podniosła, że organ może żądać, aby beneficjent przekazał kwotę określoną w zaskarżonej decyzji, w sytuacji, w której w skardze kasacyjnej wskazuje się na to, że przepis prawa materialnego przywołany jako podstawa decyzji nie znajduje zastosowania ze względu na brak przesłanek zwrotu dotacji. Wykonanie decyzji spowodowałoby realizację spornego żądania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. W niniejszej sprawie skarżąca w uzasadnieniu swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawarła żadnych okoliczności, faktów ani twierdzeń argumentujących potrzebę zastosowania przez Sąd ochrony tymczasowej wynikającej z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Powołała się jedynie na fakt, że decyzja może zostać wykonana przez organ. Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega wątpliwości, że zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Sąd, wydając orzeczenie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego decyzji spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że skarżąca nie przedstawiła żadnych informacji dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej, Sąd został w ogóle pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, podejmując rozstrzygnięcie, musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczność, że decyzja może zostać wykonana, nie stanowi sama w sobie przesłanki wstrzymania jej wykonania. Dodatkowo należy wyjaśnić, że podnoszone przez skarżącą argumenty, odnoszące się do naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, mogą zostać rozpoznane przez sąd jedynie na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi kasacyjnej, nie zaś w ramach postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.