II OSK 1543/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Sędziowie Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędzia del. WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.) Protokolant Anna Jusińska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 72/10 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Po 72/10 oddalił skargę K. S. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: K. S. pismem z dnia 10 czerwca 2005 r. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu (dalej PINB) o podjęcie na podstawie art. 84 i 84a ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane czynności kontrolnych w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości, które towarzyszyły wybudowaniu przez [...] SA słupa energetycznego na obszarze działki nr [...] w P.; sprawdzenie, czy Grupa Energetyczna [...] SA dysponowała pozwoleniem na budowę obiektu i czy spełniła inne wymogi przewidziane w przepisach Prawa budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 kpa umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z przepisami wybudowania słupa energetycznego na działce nr [...] położonego w P., gm. Pobiedziska. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że K. S. działkę nr [...] położoną w P. nabyła na podstawie warunkowej umowy sprzedaży (3.12.2003 r.) i umowy przeniesienia własności (9.02.2004 r.), na której według w dniu jej nabycia nie było żadnego słupa energetycznego. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że Grupa Energetyczna [...] SA posiadała pozwolenie na budowę z [...] października 2001 r. nr [...] zasilenia działki nr [...] w J., linią energetyczną NN, składającą się z linii napowietrznej izolowanej i linii kablowej oraz demontaż istniejącej linii napowietrznej NN; zgłoszenie rozpoczęcia budowy z 10 stycznia 2002 r.; zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego z 12 kwietnia 2002 r.; wypis z rejestru gruntów działki nr [...] w P.; oświadczenia o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie linii napowietrznej NN z dnia 9 lipca 2001 r. Pracownik Spółki Marian Rejdukowski oświadczył, że w okresie realizacji pobudowy linii energetycznej NN działka nr [...] nie istniała i prawdopodobnie została później wydzielona z działki nr [...]. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, decyzją z dnia [...] maja 2006 r. PINB umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z przepisami wybudowania słupa energetycznego na działce nr ewid. [...] w P., gm. Pobiedziska. Na skutek wniesionego odwołania w dniu 12 czerwca 2006 r. od powyższej decyzji, w dniu [...] lipca 2006 r., Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu (dalej WWINB) uchylił decyzję z [...] maja 2006 r. w całości i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w oparciu o nadesłaną przez Starostę całą dokumentację budowlaną związaną z realizacją budowli na podstawie decyzji pozwolenia na budowę z [...] października 2001 r. nr [...] oraz przeprowadzone w dniu 7 kwietnia 2009 r. oględziny ustalono, że w rejonie granicy działek nr ewid. [...] i [...] zlokalizowany jest słup wirowany napowietrznej linii elektroenergetycznej NN. Ustalono, że dokładne zlokalizowanie słupa na konkretnej działce nie jest możliwe z uwagi na brak widocznych znaków geodezyjnych, umożliwiających określenie przebiegu granicy między działkami nr ewid. [...] i [...]. Na podstawie zgromadzonych dokumentów ustalono, że inwestor Energetyka Poznańska SA Zakład Dystrybucji Energii Rejon Dystrybucji Gniezno w dniu [...] października 2001 r. otrzymał pozwolenie na budowę zasilenia elektroenergetycznego działki budowlanej nr [...] i przebudowę istniejącej linii NN 0,4 kV w miejscowości J., gm. Kostrzyn Wlkp. oraz P., Kociałkowa Górka, gm. Pobiedziska. Wykonawca robót - Zakład Elektroinstalacyjny "[...]" w Kostrzynie Wlkp. w dniu 12 kwietnia 2002 r. zawiadomił Starostwo Powiatowe w Poznaniu o zakończeniu budowy obiektu budowlanego na dzień 10 kwietnia 2002 r. zgodnie z dokumentacją. Organ stwierdził, iż w wyniku analizy projektu budowlanego zasilenia elektroenergetycznego działki budowlanej nr [...] i przebudowie istniejącej linii NN ustalił, że na dzień 8 czerwca 2001 r. właścicielem nieruchomości nr [...] była Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w P., która złożyła oświadczenie w dniu 9 lipca 2001 r., że jako właściciel nieruchomości nr ewid. [...],[...] - obręb J., gm. Kostrzyn oraz nr ewid. [...] - obręb P., gm. Pobiedziska wyraziła zgodę na prowadzenie linii NN napowietrznej izolowanej, montaż trzech słupów pojedynczych oraz ułożenie kabla NN, zasilającego działkę [...] zgodnie z przedłożonym rysunkiem przebiegu linii projektowanej i wymianę przewodów na istniejących słupach (działka nr [...]). Według mapy sytuacyjno - wysokościowej z inwentaryzacją urządzeń podziemnych ze stanem aktualnym na dzień 25 lipca 2001 r., załączoną do projektu budowlano - wykonawczego, na nieruchomości nr [...] posadowione były 2 słupy oznaczone jako istniejące istn. ( II/7 – istn. oraz ll/6-istn.). Natomiast w pobliżu granicy z działką nr [...] na działce nr [...] miał powstać według projektu słup wirowany oznaczony na mapie jako II/5. Z inwentaryzacji urządzeń podziemnych sporządzonej na dzień 20 marca 2002 r. wynika, że sporny słup został posadowiony zgodnie z projektem na działce nr [...] w P., a nie tak jak twierdzi wnioskodawczyni na działce nr [...], wydzielonej z działki nr [...]. Data sporządzenia w/w inwentaryzacji wskazuje, że sporny słup istniał już w dniu 20 marca 2002 r. i dlatego nie ma zastosowania art. 37 Prawa budowlanego. Z zaświadczenia Urzędu Miasta i Gminy Pobiedziska, numer BIR [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. wynika, że działka nr [...] została podzielona na działki o nr [...] i [...], które dziś są własnością odpowiednio: K. S. i Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w P., w związku z czym strona nabywająca nieruchomość nr [...] musiała mieć świadomość o usytuowaniu w pobliżu jej działki słupa wirowanego napowietrznej linii elektroenergetycznej NN. Prezes Zarządu RSP P. w piśmie z dnia 24.06.2009 r. oświadczył, że RSP w P. nie wnosi zastrzeżeń w sprawie wybudowania słupa energetycznego na działce [...], położonej w P., gm. Pobiedziska. Paweł S. przesłuchany w charakterze świadka oświadczył, że w dniu 9.02.2004 r. K. S. nabyła nieruchomość i w tej dacie żadnego słupa na niej nie było. Oświadczył również, że Sąd Rejonowy w Gnieźnie wydał prawomocny wyrok nakazujący usunięcie słupa. Organ stwierdził, iż z zeznań tych wynika, iż przed nabyciem działki Państwo S. byli na owej działce w listopadzie 2003 r. i wówczas nie stwierdzili obecności słupa energetycznego. Załączona do pisma z dnia 12.08.2009 r. fotografia "Fot.2" pokrywa się z fotografią "Fot.5" wykonaną przez pracowników PINB w dniu oględzin, podczas których wykonano dokumentację fotograficzną słupa oznaczonego jako ll/5. Zdaniem organu sporny słup znajduje się według dokumentacji na działce nr [...], wobec czego ów słup stoi zgodnie z uzyskaną decyzją pozwolenia na budowę z [...] października 2001 r. nr [...], wydaną na rzecz Grupy Energetycznej [...] SA dotyczącą zasilenia działki nr [...] w J., linią energetyczną NN, składającą się z linii napowietrznej izolowanej i linii kablowej oraz demontaż istniejącej linii napowietrznej NN. Z uwagi na powyższe dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego zdaniem organu jest bezprzedmiotowe, a twierdzenia wnioskodawczyni za bezzasadne. Dlatego należało postępowanie umorzyć na podstawie art. 105 § 1 kpa. W odwołaniu pełnomocnik K. S. wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] września 2009 r., podnosząc zarzut naruszenia art. 7 i 77 kpa przez zaniechanie zebrania materiału dowodowego w zakresie miejsca położenia słupa elektroenergetycznego oraz przez błędną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i bezpodstawne przyjęcie, że słup elektroenergetyczny posadowiony jest na działce [...], a nie na działce [...], należącej do wnioskodawczyni; naruszenie art. 105 § 1 kpa, przez bezpodstawne zastosowanie. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2009 r. organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż zaskarżona decyzja odnosi się do słupa energetycznego oznaczonego na mapach sytuacyjnych znajdujących się w aktach sprawy jako II/5. Działkę [...], której właścicielką jest K. S., wydzielono z działki nr [...], co wynika z zaświadczenia Urzędu Miasta i Gminy Pobiedziska z dnia [...] sierpnia 2003 r. Decyzją z [...] października 2001 r. nr [...] Starosta Poznański udzielił Energetyce Poznańskiej SA ZDERD Gniezno pozwolenia na budowę linii energetycznej NN, składającej się z linii napowietrznej izolowanej i linii kablowej oraz demontaż istniejącej linii napowietrznej NN. Wydanie tej decyzji poprzedzała decyzja Burmistrza Gminy Kostrzyn z [...] września 2001 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Załącznikiem do decyzji pozwolenia na budowę była mapa w skali 1:1000, na której pokazano odcinek istniejącej już linii NN, ulegający demontażowi i w to miejsce przesunięcie linii energetycznej w kierunku drogi między słupami oznaczonymi 11/1 - II/5. Z tej mapy wynika, że słup ll/S usytuowany jest na terenie działki [...]. Z mapy w skali 1:1000 - inwentaryzacja urządzeń podziemnych również wynika, że sporny słup II/5 znajduje się na działce nr [...]. Z żadnej mapy, znajdującej się w aktach sprawy nie wynika, by słup II/5 znajdował się na działce [...] lub [...], z której działka [...] została wydzielona. W aktach znajduje się kopia zawiadomienia z dnia 12 kwietnia 2002 r. o zakończeniu budowy linii energetycznej wykonanej "zgodnie z dokumentacją". Z pisma z dnia 17 listopada 2009 r. Rejonu Dystrybucji Gniezno [...] Operator wynika, że od czasu przebudowy tj. od kwietnia 2002 r., nie wykonywano żadnych prac związanych z wymianą lub budową nowych słupów w linii niskiego napięcia przebiegającej przez działkę [...] w miejscowości P.. Bezsprzecznym jest, że przez działkę nr [...] przebiega linia energetyczna NN, która istniała już przed wydzieleniem działki odwołującej się tj. [...]. Przebudowa linii NN została zakończona w kwietniu 2002 r. Załączone do odwołania, opinia biegłego sądowego Dariusza Czekały oraz "opinia geodety Tadeusza Sobczaka", potwierdzają jedynie, że linia energetyczna przebiega przez działkę nr [...], czego nikt nie neguje, natomiast nie odnoszą się w żaden sposób do spornego słupa II/5, wobec którego toczy się postępowanie. Z wyroku Sądu Rejonowego z 8 września 2008 r., [...] (dalej wyrok [...]) nie wynika, czy usunięcie słupa orzeczono w stosunku do ww. tj. II/5. Nietrafny jest zarzut naruszenia przez organy nadzoru budowlanego przepisów art. 7 i 77 kpa, bowiem dołożono wszelkich starań, by wyjaśnić w sposób nie budzący wątpliwości miejsce lokalizacji spornego słupa. Na żadnej z map znajdujących się w aktach, a będących zarazem dokumentami urzędowymi, sporny słup nie znajduje się na działce [...]. Energetyka od kwietnia 2002 r. nie prowadziła żadnych robót dotyczących tej linii w obrębie działki odwołującej się. Organ budowlany rozpatrując sprawę, oparł się na zgromadzonym materiale dowodowym i przeprowadził oględziny na miejscu, z których sporządzono protokół, w których strona pomimo nie uczestniczyła. Z protokołu oględzin z dnia 7 kwietnia 2009 r. wynika, że "lokalizacja słupa na konkretnej działce nie jest możliwa z uwagi na brak widocznych znaków geodezyjnych umożliwiających określenie przebiegu granicy między działkami nr ewid. [...] i [...]". Wykonane w trakcie oględzin fotografie potwierdzają, że brak jest punktów odniesienia pozwalających organowi nie dysponującemu stosownym wyposażeniem i nie będącemu w tej kwestii fachowcem, do precyzyjnego ustalenia przebiegu granicy działek. Zarzut o nierzetelnym przeprowadzeniu oględzin jest nietrafny, a ponowne oględziny przez organ nadzoru budowlanego, nie wniosłyby do sprawy nowych okoliczności. Z tego powodu jako dowód lokalizacji słupa 11/5 służą mapy sporządzone przez fachowe służby geodezyjne, dysponujące stosowną wiedzą, sprzętem i uprawnieniami do takich czynności jak m. in. ustalenia lokalizacji obiektów. Organ nie kwestionuje przebiegu linii energetycznej przez działkę [...] i że inny słup tej linii aniżeli II/5 znajduje się na owej działce. Natomiast słup II/5, będący przedmiotem postępowania, na działce [...] nie znajduje się. Postępowanie w stosunku do tego słupa należało zatem umorzyć. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej zarzucił decyzji z [...] listopada 2009 r. naruszenie art. 7 i 77 kpa przez zaniechanie zebrania materiału dowodowego w zakresie miejsca położenia słupa elektroenergetycznego; naruszenie art. 7 i 77 kpa przez błędną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i bezpodstawne przyjęcie, że słup elektroenergetyczny posadowiony jest na działce [...], a nie na działce [...], należącej do wnioskodawczyni, a w konsekwencji przyjęcie, że postępowanie jest bezprzedmiotowe; naruszenie art. 105 § 1 kpa, przez bezpodstawne zastosowanie. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie organowi I instancji do ponownego rozpoznania; zasądzenie kosztów zastępstwa wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę, uznając ją za bezzasadną. Sąd stwierdził, że podziela ustalenia faktyczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i uznaje je ustaleń własnych. Sąd wskazał, iż z dodatkowych ustaleń wynika, że linia niskiego napięcia, zasilająca wieś Stara Górka, z odgałęzieniami do wsi P., została wybudowana w 1969 r. w ramach elektryfikacji rolnictwa. Pierwotnie pobudowano słupy drewniane, a podczas remontów wymieniano je na betonowe. Słupy nowe stawiano w miejsce starych, chyba że właściciel działki zabiegał, by postawić słup w innym miejscu. Wówczas postawienie słupa wiązało się z opracowaniem dokumentacji technicznej, z uwzględnieniem planu mediów znajdujących się na danej działce. Modernizacja starej linii zasilającej P. miała miejsce w okresie między 16 stycznia 2002 r. a 10 kwietnia 2002 r. - wymieniono wówczas przewody nieizolowane na izolowane. Pozostawiono słupy nr II/8, ll/7, II/6, natomiast słupy II/5, lI/4, II/3, II/2 postawiono w nowych miejscach, bowiem na odcinku od słupa ll/5, zmieniono dotychczasowy przebieg linii. Przyczyna zmiany przebiegu linii na odcinku między słupami ll/5 a II/1 wynikała z lokalizacji linii na terenach bagnistych, zalewowych, bez możliwości dostępu do słupów; tereny te docelowo przeznaczono na stawy rybne. Słupy II/7, II/6 nadal znajdowały się na działce [...], a słup II/5 jako nowy słup, na działce [...] - w odległości kilku metrów od granicy z działką [...]. Po dniu 10 kwietnia 2002 r., na odcinku między słupami II/8 a lI/4, nie wymieniano słupów na linii zasilającej P.. Położenie wszystkich słupów na mapę nanosi geodeta; na tej podstawie stwierdza się, czy słup stoi zgodnie z dokumentacją. Słupy II/7, ll/6 i II/5 posadowione są zgodnie z dokumentacją. Właścicielem działki nr [...] w latach 2001-2003 była Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w P., która w oświadczeniu z dnia 09 lipca 2001 r. wyraziła zgodę na prowadzenie linii nn napowietrznej izolowanej, montaż trzech słupów pojedynczych oraz ułożenie kabla nn zasilającego działkę nr [...] zgodnie z przedłożonym rysunkiem przebiegu linii projektowanej oraz wymianę przewodów na istniejących słupach. Z zaświadczenia z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] Urzędu Miasta i Gminy Pobiedziska wynika, że dotychczasowa działka nr [...], została podzielona na działki o nr [...] i [...]. Dnia 9 lutego 2004 r. K. S. nabyła od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjna w P. prawo własności nieruchomości, stanowiącej działkę nr [...], o powierzchni 1.3397 ha. W sprawie [...] Sąd Rejonowy w Gnieźnie nie przeprowadził dowodu z opinii biegłego z dziedziny geodezji ani z jakichkolwiek dokumentów geodezyjnych, przedstawiających położenie działek [...], [...], [...], jak i obiektów budowlanych na nich wzniesionych. Sąd stwierdził, że dał wiarę znajdującym się w aktach sprawy dokumentom i odpisom dokumentów, bowiem nie zostały one zakwestionowane przez strony i nie nasunęły wątpliwości co do ich autentyczności i wiarogodności. Natomiast odmówił dania wiary tej części zeznań świadka Pawła S., w których podał, że przed podpisaniem umów, gdy oglądał z żoną sporną nieruchomość, na tej nieruchomości nie był wówczas posadowiony żaden słup linii elektroenergetycznej, że musiał zostać zbudowany na przełomie 2004/2005 r. Sąd stwierdził, iż wbrew zarzutom skargi, organom nie można zarzucić naruszenia art. 7 i 77 kpa. W sprawie nie doszło do zaniechania zebrania materiału dowodowego w zakresie miejsca położenia słupa elektroenergetycznego, Powiatowy Inspektor dopuścił wszystkie dowody wnioskowane przez skarżącą i tylko z przyczyn leżących po jej stronie, nie uczestniczyła ona w oględzinach działki nr [...]. Ustalenia organów obu instancji są prawidłowe, jak również prawidłowa jest ocena zebranych w sprawie dowodów, której rezultat nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów (art. 80 kpa). Żaden z wiarogodnych dowodów nie pozwalał na dokonanie ustalenia, że na działce nr [...] pobudowano słup betonowy, a nadto, że słup znajdujący się na działce nr [...], w odległości kilku metrów od granicy z działką nr [...], pobudowany został później niż po dniu 10 kwietnia 2002 r., a wcześniej niż dnia 16 stycznia 2002 r. Ów słup betonowy oznaczony jest numerem II/5 i znajduje się w położeniu, który na inwentaryzacji powykonawczej naniesiony jest przez geodetę uprawnionego w sposób należyty. Za takim ustaleniem przemawia i to, że na rysunku projektu przebudowy linii NN widać jednoznacznie, że na odcinku między słupami: ll/S, II/7, II/6 i II/5, przebieg dawnej linii pokrywa się z przebiegiem linii po przebudowie, a następnie za słupem II/5, odcinek dawnej linii podlegał demontażowi, a nowa linia pod kątem 166° od słupa II/5 odchodzi na długości 63 m do kolejnego słupa bliżej drogi i dalej biegnie wzdłuż drogi. Posadowienie nowych słupów II/5, M/4, M/3 odpowiada rysunkowi projektu. Wszystkie te zdarzenia nastąpiły przed podzieleniem działki [...] na działki nr [...] i [...]. Ponieważ działka nr [...] nie miała widocznych znaków granicznych aż do dnia 7 kwietnia 2009 r., to wyjaśnienia K. S. i zeznania świadka Pawła S. wskazują, że w dniu zawarcia umowy kupna sprzedaży nieruchomości nie mieli oni świadomości, że na działce nr [...], w pobliżu granicy z działką nr [...], znajduje się słup betonowy linii niskiego napięcia, przebiegającej nad częścią działki nr [...]. Jest rzeczą oczywistą, że K. S. nie wyrażała zgody na taki przebieg linii, bowiem zarówno w 1969 roku (gdy linię budowano), jak i w 2001 roku (gdy pozyskiwano zgody właścicieli poszczególnych działek na modernizację linii), wreszcie w dniu 16 kwietnia 2002 r. (gdy zgłoszono zakończenie prac modernizacyjnych), K. S. nie była właścicielką działki nr [...], ani tym bardziej później wyodrębnionej zeń działki nr [...]. Oceny tej, zdaniem Sądu, nie podważa dołączona do odwołania kserokopia pisma z dnia 23 października 2006 r., podpisana nieczytelnie i opatrzona pieczęcią geodety uprawnionego mgr inż. Tadeusza Sobczaka, wraz z mało czytelną mapą w skali 1:1000 obszaru, na którym znajduje się ów odcinek owej linii energetycznej. Wbrew ocenie pełnomocnika skarżącej, nie jest to "opinia geodety T. S. z dnia 23.10.2006 r.", w rozumieniu art. 84 § 1 kpa, a jedynie odpis dwuzdaniowej ekspertyzy rzeczoznawcy, stanowiącej w istocie dokument prywatny. Z kolei odpis opinii biegłego sądowego D. C., jest odpisem opinii rzeczoznawcy majątkowego i nie może służyć dla dokonania ustaleń dotyczących miejsca położenia słupa, bowiem zagadnienie to nie mieści się w zakresie kompetencji biegłego rzeczoznawcy majątkowego. Sąd wskazał, iż do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego należy: 1) nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności: a) zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska, b) warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych, c) zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, d) właściwego wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, e) stosowania wyrobów budowlanych (art. 81 ust. 1 pkt 1 b Prawa budowlanego). Organy obu instancji należycie wypełniły swe obowiązki, w zakresie nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego - w szczególności określone w art. 84 i 84a Prawa budowlanego. Skoro postępowanie dowodowe nie wykazało żadnego naruszenia Prawa budowlanego - w szczególności w postaci posadowienia słupa "po wygaśnięciu decyzji o pozwoleniu na budowę" - ani w żadnej innej postaci, która mogła być badana przez organy nadzoru budowlanego, trafnie doszło do umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego przez PINB na podstawie art. 105 § 1 kpa i do utrzymania decyzji z [...] września 2009 r. w mocy przez organ odwoławczy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. S., zarzucając na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj: 1. art. 3 § 1 w zw. z art. 134 p.p.s.a. poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza prawa i w związku z tym stwierdzenie, że: a) postępowanie dowodowe przed organami administracji było pełne i prawidłowe, b) organ nie naruszył swobodnej oceny dowodów stwierdzając, że słup istniał w momencie zakupu nieruchomości przez skarżącą, mimo iż istniały sprzeczne dowody w tym zakresie; c) nie istniała konieczność uzupełnienia tego postępowania w zakresie ustalenia miejsca faktycznego posadowienia słupa i w konsekwencji na podzieleniu w pełnym zakresie ustaleń faktycznych organu II instancji i przyjęciu, że stan faktyczny przez niego ustalony jest prawidłowy; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że nie znajduje on zastosowania w przedmiotowej sprawie i tym samym uznanie, że zaskarżona decyzja nie podlega uchyleniu w całości; 3. art. 151 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy do oddalenia skargi. W oparciu o przytoczone podstawy kasacyjne skarżąca wniosła uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 960 złotych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż w niniejszym postępowaniu Sąd nie zbadał zaskarżonej decyzji, w pod względem zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, gdyż poprzestał na przyjęciu, iż postępowanie dowodowe w sprawie zostało przez organy przeprowadzone w sposób prawidłowy i nie wymagało uzupełnienia w jakimkolwiek zakresie, jak również, że organ ten nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie jednych, a odmowę uznania za wiarygodne innych dowodów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż nie opiera się na usprawiedliwionych podstawach. W myśl art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Istota skargi kasacyjnej sprowadza się do zarzutu, że sąd I instancji nieprawidłowo ocenił w okolicznościach faktycznych sprawy prawidłowość zastosowania przez organy nadzoru budowlanego przepisu art. 105 § 1 kpa i umorzenia postępowania na tej podstawie. Zarzut ten uznać należy jednak za niesłuszny. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa, to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Zarówno orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i doktryna prawa są w tej materii zgodne - bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 kpa oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty. Oznacza to, iż wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie. Należy przy tym brać pod uwagę okoliczności podnoszone zarówno przez stronę, jak i przez organ z urzędu. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanej sprawie organy nadzoru budowlanego a za nimi Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjęły, że wszczęte na wniosek skarżącej postępowanie administracyjne okazało się bezprzedmiotowe. Nie istnieją bowiem okoliczności, które czyniłyby wydanie decyzji administracyjnej prawnie możliwą. Z prawidłowych ustaleń faktycznych organów obu instancji przyjętych przez Sąd pierwszej instancji wynika wyraźnie, że sporny słup nr II/5, wbrew przekonaniu skarżącej kasacyjnie, nie znajduje się na działce nr [...], stanowiącej jej własność, ale na działce nr [...], stanowiącej własność RSP. Taki stan faktyczny znajduje oparcie w dokumentach zgromadzonych w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego, w szczególności usytuowanie tego słupa odzwierciedla znajdująca się w aktach sprawy inwentaryzacja powykonawcza sporządzona przez geodetę uprawnionego Dominika Sobeckiego przyjęta do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Poznaniu w dniu 27 marca 2002r. i zaewidencjonowana pod nr 515-1/2002, przedstawiająca przebieg wykonanej linii energetycznej NN oraz usytuowanie słupów energetycznych nr II/2, II/3, II/4 i II/5. Z opracowania tego wynika, że sporny słup II/5 położony jest na działce nr [...] w niewielkiej odległości od granicy z działką nr [...]. Skarżąca kasacyjnie nie kwestionuje tego, że obie wymienione działki w 2002 roku, czyli w czasie budowy przedmiotowej linii energetycznej były własnością Rolniczej Spółdzielni Produkcyjna w P., jak również tego, że właścicielką działki nr [...], powstałej w wyniku podziału działki nr [...], stała się w dniu 9 lutego 2004 roku, czyli po zrealizowaniu tej budowy i wykonaniu inwentaryzacji powykonawczej przez geodetę uprawnionego. To wszystko wskazuje, iż zgodzić się należy ze stanowiskiem Sąd pierwszej instancji, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że wszczęte z wniosku skarżącej postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe wobec braku stwierdzenia istnienia na działce nr [...] słupa energetycznego nr II/5, stanowiącego część składową wybudowanej linii energetycznej NN przez inwestora Energetykę Poznańską SA Zakład Dystrybucji Energii Rejon Dystrybucji Gniezno na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] października 2001r. Skarżąca kasacyjnie skutecznie nie zakwestionowała powyższych ustaleń organów administracyjnych, przyjętych przez Sąd pierwszej instancji, gdyż nie przedstawiła żadnych dowodów, które by z jednej strony potwierdzały jej twierdzenia, zaś z drugiej strony obalały poczynione w sprawie ustalenia faktyczne organów nadzoru budowlanego. Samo przekonanie skarżącej o swoich racjach, nie poparte żadnymi dowodami, nie mogło odnieść zamierzonego skutku, zwłaszcza, że nie znajdują one żadnego potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dokumentacyjnym. Mając powyższe na uwadze w zaskarżonym wyroku trafnie uznano, że w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do umorzenia na podstawie art. 105 § 1 kpa postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem skarżącej. Przyjęte przez Sąd Wojewódzki ustalenia faktyczne upoważniały, wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, do wydania wyroku opartego na art. 151 p.p.s.a., wobec zasadnego braku stwierdzenia takich wad postępowania administracyjnego, które obligowałyby Sąd do zastosowania regulacji wskazanej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.