II SA/Go 940/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE W piśmie z dnia [...] września 2013 r. I.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], w której wskazała naruszenie prawa polegające na wydaniu przez Naczelnika Wydziału Świadczeń Społecznych w dniu [...] maja 2013r. decyzji odmawiającej stronie przyznania dodatku mieszkaniowego (nr [...]). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu, ewentualnie o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 listopada 2013 r. skarżąca wezwana została do sprecyzowania złożonej skargi, poprzez wskazanie skarżonego organu oraz zaskarżonej czynności lub bezczynności organu, a w szczególności do wskazania czego skarga dotyczy, czy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], czy też może bezczynności Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku złożonego przez stronę w dniu [...] marca 2013 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego, pod rygorem uznania, że skarga dotyczy decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2013 r. W dniu 18 listopada 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej zawierające prośbę o anulowanie skargi, gdyż błędnie zostało sformułowane przesłane do Sądu pismo – skarga i strona nie skarży decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi uzasadnia umorzenie postępowania sądowego, na podstawie art.161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. wniosła o anulowanie skargi wskazując, że skarga nie dotyczy wskazanej w skardze z dnia [...] września 2013 r. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Podkreślić należy, że Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Ponadto w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.