I SA/Lu 833/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] M. G. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Swoją prośbę uzasadniła trudną sytuacją majątkową i życiową. Podała, iż po śmierci męża samodzielnie wychowuje dzieci i prowadzi gospodarstwo domowe. Uzasadniała, iż zapłata tak ogromnej sumy nie tyko przekracza jej możliwości zarobkowe ale doprowadzi do pozbawienia środków do życia jej całej rodziny na wiele lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.- "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi – jak wynika z powyższego - wyjątek od zasady, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Nie służy ona zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., I FSK 450/09). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie wymagają konkretyzacji, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w samym wniosku. Okoliczności przemawiające za wydaniem rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji lub czynności spoczywają na wnioskodawcy i powinny zostać one poparte stosownymi dokumentami. Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09). W okolicznościach przedmiotowej sprawy zważyć należy, iż skarżąca w ogólnikowym uzasadnieniu swojego wniosku nie uprawdopodobniła, iż wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały. Zdaniem Sądu, ogólne powołanie się przez skarżącą na jej trudną sytuację życiową i majątkową, jak też niepoparte żadnymi konkretnymi danymi stwierdzenie, że zapłata spornej kwoty podatku, tj. 90.697 zł , pozbawi jej rodzinę środków do życia na wiele lat, nie jest wystarczające dla przyjęcia, iż wykonanie zaskarżonej w sprawie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu bez uprawdopodobnienia tego faktu nie sposób podzielić stanowiska wnioskodawczyni. Ponadto wskazać stronie należy, iż gdyby okazało się - w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji przez Sąd - iż zaskarżona decyzja istotnie narusza prawo, a podatek uiszczony został nienależnie, to stronie przysługiwać będzie zwrot zapłaconej kwoty wraz ze stosownymi odsetkami. Nie można również pomijać, że możliwość skutecznego wyegzekwowania należności wynikających z wykonalnej decyzji podlega ocenie organu, który prowadzi czynności dla jej wykonania, czyli organu egzekucyjnego, gdy zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne, a strona ma też możliwości obrony swoich praw na etapie postępowania egzekucyjnego, na podstawie środków prawnych przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm./. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.