III SA/Kr 18/04

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Halina Jakubiec (Spr.) Sędziowie: A WSA Dorota Dąbek NSA Grażyna Danielec Protokolant: Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2006 r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku skargę oddala UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2003 r. [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy orzeczenie Starosty [...] z dnia [...].2003 r. [...] o odmowie przyznania I. P. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 23 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514 ze zm). Przepis ten uzależnia przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od wykazania w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania łącznie co najmniej 365 dni okresu uprawniającego do zasiłku, którym jest między innymi okres pobierania świadczenia przedemerytalnego. Skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...] 2003 r. i uzyskała z tym dniem status osoby bezrobotnej. W dacie rejestracji przedłożyła decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...].2003 r. wydaną w wykonaniu wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] 2002 r., przyznającą świadczenie rehabilitacyjne na okres od [...].2001 r. do [...].2002 r. (tj. 365 dni). W tych okolicznościach organy uznały, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację tj. od [...].2002 r. do [...].2002 r. I. P. posiada jedynie 160 dni uprawniających do zasiłku, zamiast wymaganych 365 dni, dlatego organ pierwszej instancji odmówił przyznania prawa do zasiłku, a organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej. W skardze na decyzję Wojewody [...] I. P. zarzuciła jej niesłuszność oraz bezprawność, gdyż uprawnienie do świadczenia rehabilitacyjnego uzyskała w wyniku długotrwałego postępowania sądowego. W okresie tego postępowania była zarejestrowana jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku od [...].2001 r. do [...].2002 r. , który został rozliczony z organem rentowym. Decyzją Starosty [...] z dnia [...] 2003 r. została pozbawiona statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].2001 r. tj. od daty z którą przyznane zostało świadczenie rehabilitacyjne. Ponowna rejestracja stała się możliwa dopiero w dniu [...].2003 r. z powodu przedłużającego się postępowania w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...]. Z tego powodu doszło do pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej z mocą wsteczną, a w konsekwencji pobrany zasiłek został rozliczony ze świadczeniem rehabilitacyjnym, a skarżąca pozostała bez środków do życia, gdyż będąc nadal osobą bezrobotną nie można uzyskać prawa do zasiłku. W uzupełnieniu skarżąca I. P. domagała się zawieszenia postępowania i objęcia sądową kontrolą także decyzji z dnia [...].2003 r. o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej od [...].2001 r. bądź zwieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie o zmianę tej ostatecznej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podniesione w skardze i jej uzupełnieniu zarzuty oparte są na przekonaniu, że skoro za okres, w którym skarżąca była zarejestrowana jako bezrobotna i pobierała zasiłek, przyznane zostało świadczenie rehabilitacyjne, to zasiłek dla bezrobotnych winien być wypłacony po wyczerpaniu uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. Przekonanie to nie znajduje jednak uzasadnienia prawnego. Sytuacja w jakiej znalazła się skarżąca po uzyskaniu (wstecz) uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego została przewidziana i uregulowana przez ustawodawcę w art. 29 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w), a następnie w art. 78 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001), który określa sposób rozliczenia pomiędzy organem rentowym a Funduszem Pracy. W przypadku skarżącej jak wynika z treści skargi doszło do takiego rozliczenia, co jednakże nie zmienia faktu, że ponowna rejestracja w PUP, po upływie okresu na jaki przyznano świadczenie rehabilitacyjne, powoduje konieczność badania przez organ przesłanek z art. 23 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w), od których uzależnione jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Przepis ten stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania się, łącznie przez okres 365 dni był zatrudniony lub zachodziły inne okoliczności wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2 lit "a" do "i". Do 365 dni zalicza się także okresy wymienione w ust. 2 przepisu art. 23, w tym zgodnie z pkt 3 - okresy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Przy ustalaniu powyższych przesłanek ustawodawca nie przewidział, żadnych okoliczności szczególnych pozwalających na odstępstwa od tych zasad, bez względu na przyczyny, dla których w dacie rejestracji bezrobotny nie jest w stanie wykazać wymaganych 365 dni uprawniających do zasiłku przypadających na okres 18 miesięcy poprzedzających rejestrację. Z tego też powodu nie może mieć istotnego wpływu na rozstrzygnięcie rozpatrywanej skargi wynik postępowania w sprawie o zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...].2003 r. wydanej przez Starostę [...] w przedmiocie utraty przez I. P. statusu osoby bezrobotnej, z dniem [...].2001 r. Ocena uprawnień do zasiłku dokonywana jest wyłącznie na dzień rejestracji, która to czynność nie może być dokonana z datą wsteczną. Brak zatem było podstaw do uwzględnienia wniosku o zawieszenie niniejszego postępowania. Nie znajduje też podstaw prawnych pogląd, reprezentowany przez stronę skarżącą o możliwości objęcia w ramach kontroli sądowej zainicjowanej rozpatrywaną skargą, także innych ostatecznych decyzji administracyjnych, które skarżąca uważa za niekorzystne z punktu widzenia możliwości uzyskania zasiłku dla bezrobotnych. Przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) stanowi bowiem, że sąd rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy. Przewidziane ustawą środki sąd stosuje w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga (art. 135 ustawy procesowej (w/w). Granice niniejszego postępowania wyznacza decyzja w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych wydana przez organ odwoławczy Wojewodę [...] w dniu [...].2003r. Decyzja pozbawiająca skarżącą I. P. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].2001 r. została wydana postępowaniu niezależnym od rozpatrywanej skargi. Sądowa kontrola dokonana w zakresie wskazanym w art. 145 ustawy procesowej nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organy prawa materialnego lub przepisów postępowania, dlatego skargę należało oddalić na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy procesowej.