I OZ 900/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. T. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1475/07 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma W. T. z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2008 r. W. T. został wezwany do sprecyzowania pisma z dnia 7 lutego 2008 r. poprzez wskazanie – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania – czy powyższe pismo należy traktować jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2008 r. Powyższe pismo zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 28 marca 2008 r. W dniu 17 kwietnia 2008 r. skarżący złożył pismo informujące, że pismo z dnia 7 lutego 2008 r. jest zażaleniem. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 7 lutego 2008 r. z uwagi na fakt, iż skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie wyjaśnił czy jego pismo z dnia 7 lutego 2008 r. należy traktować jako zażalenie. Na powyższe zarządzenie W. T. wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (§ 2). Stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej powyższe przepisy zostały przez Wojewódzki Sąd w Warszawie zastosowane w sposób prawidłowy. Zasadnie Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania jego pisma z dnia 7 lutego 2008 r. poprzez wskazanie czy stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 16 stycznia 2008 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego. Pomimo zawartego w wezwaniu rygoru skarżący złożył wyjaśnienie, iż jego pismo z dnia 7 lutego 2008 r. należy traktować jako zażalenie dopiero w dniu 17 kwietnia 2008 r., a więc po terminie zakreślonym przez Sąd w zarządzeniu z dnia 8 lutego 2008 r. W takiej sytuacji Sąd, zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a., zobowiązany był pozostawić pismo W. T. z dnia 7 lutego 2008 r. bez rozpoznania, co też uczynił zaskarżonym zarządzeniem z dnia 14 maja 2008 r. – a które w związku z powyższym należy uznać za wydane w sposób prawidłowy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.