IV SA/Wa 846/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. S. na czynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie naliczenia opłaty abonamentowej postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE K. S. wniósł skargę związaną z nienależnym jego zdaniem pobraniem przez Gminę [...] opłaty za użytkowanie wodomierza. W uzasadnieniu powołał się na dwie faktury wystawione przez Gminę, w których wyszczególniona została opłata za użytkowanie wodomierza, co jest zdaniem Skarżącego sprzeczne z uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z [...] maja 2017 r. w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego doprowadzania ścieków na terenie Gminy [...] (dalej: Uchwała). W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie jest objęta właściwością sądów administracyjnych. W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, K. S. wskazał, że domaga się zasądzenia do Gminy [...] pobranej opłaty za użytkowanie wodomierza, a ponadto wnosi o uchylenie uchwały, oraz wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w terminie akt sprawy do sądu. Sprawa wymierzenia grzywny oraz skargi na Uchwałę zostały wyłączone do osobnych postępowań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga nie jest dopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze. zm.; dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Rozpatrując skargę pod tym kątem należy zauważyć, że sam Skarżący wskazał, że domaga się zasądzenia niesłusznie pobranych pieniędzy. Zgodzić się zatem należy ze stanowiskiem strony przeciwnej zawartym w odpowiedzi na skargę, że przedmiotem żądania K. S. jest w istocie roszczenie o charakterze cywilnoprawnym, mające na celu zakwestionowanie zapłaty na rzecz Spółki należności za wodę. Do spraw o zapłatę zastosowanie znajdują natomiast przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.). Na mocy zaś art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360 z późn. zm.), do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Rozpatrywana sprawa nie została przekazana do właściwości sądów szczególnych, w tym do właściwości sądów administracyjnych. Materia sporu o zapłatę należności za dostarczenie wody, nie daje zatem podstaw do wydania decyzji administracyjnej, czy innego aktu lub czynności o charakterze administracyjnoprawnym przez organ administracji publicznej. Brak jest zatem w sprawie aktu administracyjnego, czy czynności organu administracji państwowej z zakresu administracji publicznej, których prawidłowość mogłaby być poddana ocenie w postępowaniu sądowadministracyjnym przed tut. Sądem. Przedmiot żądania skarżącego nie mieści się bowiem w granicach uregulowanych przepisami prawa administracyjnego, lecz stanowi podstawę do wystąpienia o rozstrzygnięcie sporu do sądu powszechnego. Reasumując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarga nie może zostać poddana kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ co wywiedziono powyżej, obowiązujące przepisy prawa wykluczają właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego sąd odrzuca skargę jeśli nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji.