VI SA/Wa 1444/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2020 r. sprawy ze skarg C. sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz R. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] stycznia 2020 r., 2. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz skarżącej C. sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 1 497 (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] (dalej "zaskarżona decyzja") Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej "Organ", "GIF"), po rozpatrzeniu odwołania C. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej "Skarżąca", "Spółka", "Strona") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. (dalej "[...] WIF w K.", ,,Organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] (dalej ,,decyzja I instancji") w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na rzecz Skarżącej na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "Z.", położonej w S.przy ul. [...] – utrzymał w mocy decyzję I instancji. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] stycznia 2017 r. do [...] WIF w K., wpłynął wniosek Skarżącej o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przy ul. [...] w S. Następnie w dniu 24 stycznia 2017 r. Strona złożyła wniosek o zawieszenie postępowania zainicjowanego powyższym pismem. [...] WIF w K. w dniu 24 stycznia 2017 r. wydał postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "Z." w S., przy ul. [...], wszczętego na wniosek Strony. W dniu 30 listopada 2017 r. do Organu l instancji wpłynął wniosek [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w K. (dalej jako "[...] OIA w K.") o dopuszczenie na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020 r. poz. 1298, dalej ,,Kpa") do udziału w postępowaniu administracyjnym [...] WIF w K. Pismem z dnia 4 grudnia 2017 r., znak: [...], Organ I instancji zwrócił się do GIF o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] WIF w K. z [...] stycznia 2017 r. (znak: [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Przy czym przedmiotowy wniosek Organ I instancji uzasadnił faktem , iż "(...) organ obecnie stwierdził, że wniosek C.sp. z o. o. o udzielenie zezwolenia, wbrew treści art. 100 ust. 3 u.p.f., nie został złożony w postaci elektronicznej, a także, że do wniosku nie została załączona opinia Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej o lokalu (art. 100 ust. 2 pkt 4 u.p.f.). Tym samym z uwagi na powyższe braki, postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie zostało wszczęte. Brak wszczęcia powoduje, że wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania było bezpodstawne, tym samym stwierdzenie jego nieważności w związku z treścią art. 156 § 1 i art. 126 kpa, wydaje się być konieczne". Z kolei pismem z 14 grudnia 2017 r., pełnomocnik Strony przedstawił stanowisko Strony w sprawie. W piśmie z 5 stycznia 2018 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej S.Południe w S. zgłosił swój udział w trybie przewidzianym w art. 183 Kpa do postępowania administracyjnego prowadzonego przez Organ I instancji. Pismem z 20 lutego 2018 r. ([...]), GIF zawiadomił strony postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] WIF w K. z 24 stycznia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wniosku Strony o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Następnie, pismem z 6 marca 2018 r. Strona wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "Z.", zlokalizowanej w S., przy ul. [...] (znak: [...]) oraz uzupełniła złożony wniosek o załączone dokumenty, jak również wskazała, iż został złożony wniosek w wersji elektronicznej (w dniu 6 marca 2018 r.). Postanowieniem z [...] marca 2018 r. znak: [...],[...] WIF w K. podjął ww. zawieszone postępowanie o znaku: [...]. Następnie postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. [...] WIF w K. pozytywnie zaopiniował lokal na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "Z.", zlokalizowanej w S., przy ul. [...] (znak: [...]). Z kolei postanowieniem z [...] marca 2018 r. (znak: [...])[...] WIF w K. postanowił odmówić dopuszczenia [...] OIA w K. do udziału w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Organ l instancji (znak sprawy: [...]), od którego to postanowienia [...] OIA w K. pismem datowanym na dzień 12 października 2018 r. wniosła do GIF zażalenie. Pismem z 11 kwietnia 2018 r. oraz z 8 maja 2018 r. pełnomocnik Strony przedstawił stanowisko Strony w sprawie. Postanowieniem z [...] maja 2018 r., znak: [...], GIF umorzył w całości postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] WIF w K. z [...] stycznia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wniosku Strony o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. [...] WIF w K. decyzją z [...] maja 2018 r. znak: [...], udzielił Stronie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "Z.", położonej w S., przy ul. [...] (dalej ,,decyzja z [...] maja 2018r."). Organ odstąpił od uzasadnienia decyzji wskazując, w oparciu o art. 107 § 4 Kpa, że decyzja uwzględnia w całości żądanie Strony. Jak wynika z akt postępowania ww. decyzja został odebrana osobiście przez pełnomocnika Strony w dniu 23 maja 2018 r. Następnie w piśmie z 30 maja 2018 r. pełnomocnik Strony zawiadomił [...] WIF w K., iż Strona przewiduje otwarcie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "Z.", położonej w S., przy ul. [...], od dnia 12 czerwca 2018 r. Z kolei pismem z 19 lipca 2018 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej S. Południe w S. zwrócił się do [...] WIF w K. o udzielenie informacji o stanie sprawy prowadzonej pod znakiem [...]. W odpowiedzi na powyższe wystąpienie Prokuratora, [...] WIF w K. pismem z 25 lipca 2018 r., znak: [...], poinformował o wydaniu decyzji z [...] maja 2018 r. Następnie, pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r. Prokurator wezwał [...] WIF w K.do doręczenia mu, jako stronie postępowania administracyjnego przedmiotowej, ww. decyzji. Pismem z 17 sierpnia 2018 r. [...] WIF w K. przekazał Prokuratorowi egzemplarz decyzji z [...] maja 2018 r. Od powyższej decyzji Prokurator wniósł odwołanie do GIF. Przedstawiając zarzuty względem decyzji z [...] maja 2018r., Prokurator na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i § i art. 130 § 2 Kpa wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Organu I instancji oraz wydanie decyzji uchylającej w całości zaskarżoną decyzję i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia [...] WIF w K. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego do GIF wpłynął wniosek [...] OIA w K. o dopuszczenie na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 Kpa do udziału w postępowaniu administracyjnym. Postanowieniem z [...] maja 2019 r., po rozpatrzeniu wniosku [...] OIA w K. w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym i uwzględnieniu celów statutowych tej organizacji oraz interesu społecznego, Organ postanowił dopuścić [...] OIA w K. do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Decyzją z [...] października 2019 r. znak: [...], GIF uchylił decyzję z [...] maja 2018 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji GIF wskazał, iż ponownie rozpoznając sprawę [...] WIF w K. powinien przeprowadzić w szerokim zakresie postępowanie dowodowe, dotyczące ustalenia w pierwszej kolejności stanu faktycznego, objętego zakresem przedmiotowej sprawy, poczynając od: - dokonania oceny, czy wniosek Skarżącej złożony w dniu 16 stycznia 2017 r. spełniał wymogi formalne przewidziane w art. 100 ust. 1 i ust. 3 upf i czy został złożony w prawidłowej formie; - dokonania oceny, czy do wniosku Skarżącej złożonego w dniu 16 stycznia 2017 r. załączono wszystkie niezbędne dokumenty, oświadczenia i informacje, przewidziane w art. 100 ust. 1 upf; - dokonania oceny relacji prawnej pomiędzy wnioskiem Skarżącej złożonym w dniu 16 stycznia 2017 r. a wnioskiem złożonym w dniu 6 marca 2018 r. w formie elektronicznej. Następnie, zależnie od poczynionych ustaleń, Organ I instancji powinien dokonać analizy zgormadzonego materiału dowodowego w kontekście, czy i kiedy Strona usunęła ewentualne braki formalne wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz w sposób niebudzący wątpliwość wskazać reżim przepisów prawa administracyjnego materialnego, w jakim będzie dokonywał oceny wniosku Strony o udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, w szczególności pod kątem spełnienia określonych ustawowo wymogów podmiotowo-przedmiotowych, od których spełnienia ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności regulowanej w zakresie prowadzenia aptek ogólnodostępnych. Pismem z 14 listopada 2019 r., [...] WIF w K. zawiadomił Stronę, Prokuratora Prokuratury Rejonowej S. w S. oraz [...] OIA w K. o toczącym się postępowaniu w sprawie z wniosku Strony oraz pouczył o przysługującym prawie do czynnego udziału w nim. Pismem z 5 grudnia 2019 r. Strona przedłożyła obszerne stanowisko w sprawie, wskazując, iż datą wszczęcia postępowania w przedmiocie udzielenie jej zezwolenia na prowadzenie apteki jest dzień 16 stycznia 2017 r. i w oparciu o reżim prawny, obowiązujący w tej dacie, Organ I instancji powinien udzielić Stronie zezwolenia. Pismem z dnia 17 grudnia 2019 r. [...] WIF w K. wezwał Stronę do: 1. przedłożenia aktualnego tytułu prawnego do pomieszczeń apteki ogólnodostępnej, 2. umieszczenia podpisu wnioskodawcy pod opisem technicznym lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną. Pismem z dnia 19 grudnia 2019 r. Strona zadośćuczyniła ww. wezwaniu ŚWIF w Katowicach. Decyzją I instancji [...] WIF w K. odmówił udzielenia Stronie zezwolenia na prowadzenie apteki "Z." w S. przy ul. [...]. Strona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji zarzucając jej: a. naruszenie art. 61 § 3 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie zostało zainicjonowane w dniu doręczenia Organowi wniosku Spółki w formie pisemnej w dacie 16 stycznia 2017 r., ale w dniu przesłania przez Stronę elektronicznej wersji wniosku, tj. w dniu 6 marca 2018 r., podczas gdy z okoliczności sprawy, a w szczególności, że do postępowania wstąpił Prokurator wynika, że Organ wszczął postępowanie i prowadził je od dnia 16 stycznia 2017 r, co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania znowelizowanych przepisów prawa farmaceutycznego obowiązujących od dnia 25 czerwca 2017 r., przewidujących dodatkowe ograniczenia demograficzno-geograficzne oraz podmiotowe w wydawaniu zezwoleń aptecznych i w konsekwencji do odmowy wydania takiego zezwolenia na rzecz Strony; b. naruszenie art. 64 § 2 Kpa w związku z art. 100 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 upf obowiązujących w dniu 16 stycznia 20107 r. poprzez ich niezastosowanie i niewezwanie Spółki do usunięcia braków formalnych w sytuacji gdy Organ doszedł do konkluzji, że wniosek zawierał braki formalne w postaci niewskazania daty rozpoczęcia działalności apteki oraz niewłaściwej formy co doprowadziło do zaniechania wezwania Strony do uzupełnienia ww. braków formalnych i przyjęcia, że wniosek nie zainicjował postępowania w dacie 16 stycznia 2017 r., a w konsekwencji niewłaściwego zastosowania znowelizowanych przepisów prawa farmaceutycznego obowiązujących od dnia 25 czerwca 2017 r i odmowy wydania zezwolenia na prowadzanie apteki; c. naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 1015, dalej ,,ustawa zmieniająca") przez jego niezastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 99 ust. 3b i 4 upf, obowiązujących od dnia 25 czerwca 2017 r., tj. reżimie prawnym, niemającym zastosowania do postępowania, podczas gdy wskazany przepis wyraźnie stanowi, że do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejście w życie ustawy dotyczących wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki stosuje się przepisy dotychczasowe, co doprowadziło do odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zgodnie w wnioskiem; d. naruszenie art. 65 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019r. poz. 1145 ze zm. dalej ,,Kc") poprzez jego niezastosowanie i dokonanie błędnej wykładni oświadczeń woli zawartych w umowie najmu z dnia 30 listopada 2016 r. stanowiącej załącznik do wniosku i przyjęcie, że wolą stron ww. umowy było zawarcie umowy o roboty budowalne a nie umowy najmu lokalu, a w konsekwencji przyjęcie, że Spółka nie wykazała posiadania tytułu prawnego do pomieszczeń apteki ogólnodostępnej, co doprowadziło do odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej; e. naruszenie art. 8 Kpa poprzez jego niezastosowanie i odejście od utrwalanej praktyki organów inspekcji farmaceutycznej polegającej na prowadzeniu postępowań, pomimo stwierdzenia istnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia, a także nieuwzględnienie komunikatu GIF z nr 1/2016 z dnia 16 marca 2016 r., z którego wynika, ze załączniki do wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej mogą być składane w formie pisemnej , jak i elektronicznej co doprowadziło do odmowy wydania zezwolenia; f. naruszenie art. 106 § 1 Kpa przez jego błędną wykładnię i dopuszczenie przez organ dowodów z uchwał Prezydium Rady [...] Izby Aptekarskiej (dalej ,, [...] OIA") z 20 marca 2018 r. na okoliczność stanowiska organów samorządu aptekarskiego w zakresie wydania zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej, podczas gdy brak jest materialnoprawnego przepisu uzależniającego wydanie decyzji od uzyskania zgody organów samorządu aptekarskiego, co mogło doprowadzić do odmowy wydania przedmiotowego zezwolenia; g. naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. brak należytego, wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, dowolną, a nie swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wywiedzenie tez, które nie mają związku z zebranym materiałem dowodowym, a w szczególności polegających na: - pominięciu okoliczności, że Organ od dnia doręczenia mu wniosku w dniu 16 stycznia 2017 r. podejmował pod jedną sygnaturą ([...]) wiele działań w sprawie, w tym w szczególności wydał: a. postanowienie z dnia [...] stycznia 2017 r. o zawieszeniu postępowania, b. postanowienie z dnia [...] marca 2018 r. o podjęciu zawieszonego postępowania, c. postanowicie z dnia [...] listopada 2019 r. o dopuszczeniu dowodów w postępowaniu, d. zaskarżoną decyzję, co wbrew twierdzeniom Organu o nieskuteczności wniosku świadczy o tym, że postępowanie zostało wszczęte już w dniu doręczenia wniosku w postaci papierowej, tj. 16 stycznia 2017 r.; - pominięciu okoliczności, że do postępowania skutecznie wstąpił Prokurator, a także że Prokurator wniósł odwołanie od decyzji [...] WIF w K., które zostało uwzględnione przez GIF, co wbrew twierdzeniom Organu o nieskuteczności wniosku świadczy o tym, że postępowanie zostało wszczęte już w dniu doręczenia wniosku w wersji papierowej, tj., w dniu 16 stycznia 2017 r. - przyjęcie, że wniosek doręczony w dniu 16 stycznia 2017 r. obarczony był nieuzupełnionymi brakami formalnymi uniemożliwiającymi zainicjowanie postępowania, podczas gdy Organ zaniechał wezwania Spółki do uzupełnienia tych braków, a w dacie wydania zaskarżonej decyzji wniosek złożony przez Stronę spełniał już wszystkie wymogi prawne niezbędne do prowadzenia postępowania i wydania decyzji co doprowadziło do niewłaściwego zastanowicie znowelizowanych przepisów prawa farmaceutycznego przewidujących dodatkowe ograniczenia demograficzno- geograficzne oraz podmiotowe w wydawaniu zezwoleń na prowadzenie apteki; h. naruszenie art. 7 i art. 8 Kpa przez ich błędne niezastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych co do treści normy prawnej wyrażonej art. 100 ust. 3 upf na niekorzyść Spółki, co doprowadziło do odejścia przez Organ od wyrażonego w tym przepisie domniemania załatwienia sprawy na korzyść strony, a w konsekwencji do odmowy wydawania zezwolenia. Mając powyższe na względzie, Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie na jej rzecz zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej apteki a z ostrożności procesowej wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji. Pismem z dnia 12 lutego 2020 r. [...] OIA złożyła stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie odwołania jako całkowicie bezpodstawnego oraz utrzymanie w mocy zaskrzonej decyzji. Pismem z 19 lutego 2020 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców (dalej także "RMiŚP") wstąpił do niniejszego postępowania, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie zezwolenia na rzecz Strony, przedstawiając obszerne stanowisko w sprawie. Główny Inspektor Farmaceutyczny, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym sprawy i po analizie zgromadzonego materiału dowodowego uznał w zaskarżonej decyzji, że zasadne jest utrzymanie decyzji Organu I instancji w mocy. Kwestią, która wymagała przede wszystkim skrupulatnego i wszechstronnego rozpatrzenia, zdaniem GIF, było ustalenie daty wszczęcia postępowania administracyjnego, gdyż jest to fundamentalne do ustalenia reżimu prawnego, w ramach którego Organ winien był rozpoznać wniosek Strony o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ wskazał, że aptekę ogólnodostępną można prowadzić wyłącznie na podstawie zezwolenia. Przepis zaś art. 99 upf został istotnie zmodyfikowany ustawą zmieniającą. Organ uzasadnił, że w myśl wcześniejszej regulacji, tj. przed dniem 25 czerwca 2017 r., prawo do ubiegania się o zezwolenie miała osoba fizyczna, osoba prawna (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego, spółka jawna spółka partnerska; spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna). Podmiot ubiegający się o zezwolenie na prowadzenie apteki nie musiał być farmaceutą. Niemniej podmiot zamierzający prowadzić aptekę musiał zatrudnić kierownika apteki, którym mógł być farmaceuta, który ma co najmniej 5-letni staż pracy w aptece, albo 3-letni staż pracy w aptece i posiada specjalizację z zakresu farmacji aptecznej. Zgodnie z aktualną regulacją, tj. obowiązującą od dnia 25 5t lub spółek osobowych (jawnych lub partnerskich), jeśli przedmiotem ich działalności jest wyłącznie prowadzenie aptek a wspólnikami (partnerami) są wyłącznie farmaceuci posiadający prawo wykonywania zawodu. Regulacja ta znacznie ograniczyła krąg osób mogących ubiegać się o zezwolenia na prowadzenie apteki. GIF podkreślił, że jedyny wyjątek w zakresie stosowania zasady bezpośredniego stosowania ustawy nowej został ustanowiony expressis verbis w dyspozycji przepisu intertemporalnego zawartego w art. 2 ust. 1 ustawy zmieniajacej, w którym przewidziano, iż do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy dotyczących wniosków o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki stosuje się przepisy dotychczasowe. Organ zauważył, że zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej ma charakter konstytutywnej decyzji administracyjnej. Kompetencję zaś do udzielenia, a także odmowy udzielenia zezwolenia, zmiany, cofnięcia oraz stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ma wojewódzki inspektor farmaceutyczny. GIF wskazał, że zezwolenie na prowadzenie apteki wydawane jest na wniosek podmiotu uprawnionego na podstawie art. 100 upf. Przepis art. 100 ust. 1 upf stanowi w istocie o tym, co powinien zawierać wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej - ustawodawca określił tym przepisem obligatoryjne treści i dane, które powinny być zawarte we wniosku. Natomiast w treści art. 100 ust. 2 upf ustawodawca wyraźnie wskazał na załączniki, które powinny zostać dołączone do ww. wniosku, m.in. jednym z takich wymaganych ustawowo załączników jest opinia Państwowej Inspekcji Sanitarnej o lokalu zgodnie z odrębnymi przepisami wraz z tytułem prawnym do niego. Przy tym załączniki do wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej obejmują wymagane dokumenty, w tym szeroko rozumiane oświadczenia o cechach oświadczeń wiedzy, podlegające merytorycznej ocenie i weryfikacji organu, przed którym toczy się postępowanie. Z kolei w art. 100 ust. 3 upf został ustanowiony wymóg formalny co do formy złożenia wniosku. I tak, jak podkreślił GIF, w dniu 16 stycznia 2017 r., tj. w dniu złożenia przez Stronę wniosku o udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki w wersji papierowej art. 100 ust. 3 upf brzmiał w następujący sposób: "Wniosek, o którym mowa w ust. 1, ubiegający się o zezwolenie składa do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego w postaci elektronicznej". Możliwość zaś złożenia przedmiotowego wniosku w wersji zarówno elektronicznej, jak i papierowej została przewidziana przez ustawodawcę w późniejszym okresie. W tym miejscu Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazał, iż zgodnie z art. 61 § 3 Kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Uprawnienie do skutecznego uruchomienia mechanizmu postępowania administracyjnego przysługuje podmiotowi, posiadającemu legitymację strony w rozumieniu art. 28 Kpa. W związku z powyższym, Organ zaznaczył, że termin załatwienia sprawy rozpoczyna bieg od wpływu pisma z żądaniem wszczęcia postępowania do organu administracji publicznej (a właściwie do kancelarii organu), lub też od złożenia żądania wszczęcia postępowania w siedzibie organu i sporządzenia z tego faktu protokołu (dzień sporządzenia protokołu). Jak jednak podkreślił GIF, z pola widzenia nie można tracić formy wniosku złożonego przez Stronę w dniu 16 stycznia 2017 r. Skoro dla Organu dla ustalenia daty wszczęcia postępowania miarodajny jest dzień wpływu tego wniosku do Organu, to wniosek ten, aby zainicjować postępowanie, winien zadośćuczynić wskazanym dla niego wymogom formalnym. Organ podkreślił, że nie ulega wątpliwości, że wniosek obarczony brakami formalnymi, tj. złożony w formie dla niego nie przepisanej, jak i bez wskazana danych z art. 100 ust. 1 upf nie może skutecznie uruchomić postępowania administracyjnego. GIF uzasadnił, że do [...] WIF w K. wpłynął w dniu 16 stycznia 2017 r. w wersji papierowej wniosek Strony o udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, w którym Skarżąca: - nie wskazała pełnego adresu prowadzenia działalności albowiem ograniczono się do wskazania jedynie nazwy ulicy ("[...] ") bez wskazania numeru administracyjnego, co stanowiło wymóg przewidziany przez ustawodawcę w art. 100 ust. 1 pkt 3 upf; z kolei w załączonej do wniosku kopii umowy najmu wskazano jedynie nr działki ewidencyjnej gruntu i numeru księgi wieczystej (gruntowej), albowiem w momencie złożenia wniosku na nieruchomości tej nie był posadowiony budynek w ramach, którego mógłby zostać wydzielony lokal użytkowy, gdyż po prostu nie istniały one fizycznie; - nie wskazała daty podjęcia działalności apteki ogólnodostępnej objętej zakresem wniosku, co stanowiło wymóg przewidziany przez ustawodawcę w art. 100 ust. 1 pkt 5 upf. Wobec powyższego, zdaniem Organu - wniosek Strony był obarczony brakami formalnymi i w związku z powyższym nie mógł stanowić podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego. Braki te są możliwe do uzupełnienie w oparciu o art. 64 § 2 Kpa. GIF podał jednocześnie, iż w przedmiotowej sprawie Strona składając wniosek w dniu 6 marca 2018 r., w którym wskazuje, że "uzupełniam złożony wniosek" - nie uzupełnia jednak braków formalnych w oparciu o art. 64 § 2 Kpa i stąd nie może z wywodzić korzyści prawnych z niego wynikających. Organ przy tym zarazem zauważył, że zawieszenie mocy prawnej czynności względnie nieważnej, a taką jest podanie niezawierające wszystkich wymaganych elementów treści, polega na tym, że poprzez konwalidację czynność uzyskuje taką moc od chwili dokonania czynności, a nie od chwili konwalidacji. W przeciwnym razie konwalidacja byłaby zbędna w tych przypadkach, w których czynności można łatwo powtórzyć. Gdyby konwalidacja miała wywoływać skutki prawne ex nunc, nie znajdowałoby też uzasadnienia wyznaczenie przez ustawodawcę terminu do jej dokonania poprzez uzupełnienie podania. Oznacza to, że datą wniesienia podania w przypadku, gdy zawiera ono braki formalne podlegające usunięciu na wezwanie organu, będzie dzień wniesienia podania, a nie dzień uzupełnienia jego braków. Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazał jednak, że powyższe ma zastosowanie jedynie w przypadku uzupełnienia braków formalnych na skutek wezwania Organu, do którego wpłynęło podanie. W każdym innym przypadku strona nie może uzurpować sobie prawa do wywodzenia skutków prawnych od dnia złożenia wadliwego wniosku. Jak podkreśli, Organ, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia w dwoma wnioskami Strony, które wpłynęły w dniu 16 stycznia 2017 r. oraz w dniu 6 marca 2018 r. GIF uznał również za celowe zwrócenie uwagi na fakt, iż w dyspozycji art. 100 ust. 3 upf (w brzmieniu obowiązującym przed 1 sierpnia 2018 r.) ustawodawca przewidywał wymóg aby wniosek, o którym mowa w art. 100 ust. 1 upf składać do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego w postaci elektronicznej. Przy czym w aktach sprawy znajduje się wniosek Strony o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w formie pisemnej (data wpływu do Organu I instancji – 16 stycznia 2017 r.) oraz wniosek Strony w formie elektronicznej złożony w dniu 6 marca 2018 r.. Pobieżna zaś analiza ich treści wskazuje, że ww. wnioski różnią się od siebie. Nie dotyczy to jedynie formy złożenia wniosku, ale również jego treści. Przede wszystkim zmianom uległy godziny otwarcia apteki, jak i została podana data rozpoczęcia działalności. W ocenie Organu pismo z datą wpływu 6 marca 2018 r. nie stanowi uzupełnienia wniosku z datą wpływu 16 stycznia 2017 r. tak jak twierdzi Strona ale powinno być uznane jako odrębny wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki zlokalizowanej przy ul. [...] w S. Tym samym, w realiach niniejszej sprawy, wnioskiem, który zainicjował postępowanie w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, zdaniem Organu, jest wniosek Strony, który wpłynął w dniu 6 marca 2018 r. i w oparciu o przepisy prawne obowiązujące w tej dacie Organ rozstrzyga przedmiotową sprawę. A zatem taki wniosek Strony powinien zostać poddany ocenie co do jego zgodności z warunkami podmiotowymi ustanowionymi przez ustawodawcę w art. 99 ust. 4 upf a w tym zakresie bezsporne jest, iż Strona nie jest podmiotem określonym w analizowanym przepisie prawnym, co jest aktualnie warunkiem sine qua non dla możliwości uzyskania zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej. Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazał, iż z uwagi na fakt niespełniania wymogu określonego w art. 99 ust. 4 upf Organ zwolniony jest z obowiązku dalszej analizy spełnienia wymogów uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki przez wnioskodawcę, w tym wymogów demograficzno-geograficznych. Jednakże Organ w pełni aprobuje ustalenia Organu I instancji i przyjmuje je za własne w tym zakresie. Na ww. decyzję Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (sygn. akt VI SA/Wa 1444/20), w której zarzuciła naruszenie : a) przepisu art. 61 § 3 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że postępowanie o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki zlokalizowanej przy ul. [...] w S., nie zostało wszczęte na podstawie wniosku złożonego dnia 16 stycznia 2017 r. lecz dopiero w dacie jego uzupełnienia przez Skarżącą, tj. poprzez przesłanie elektronicznej wersji wniosku z 6 marca 2018 r. Powyższe nieprawidłowe założenie doprowadziło do rozpoznania wniosku w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie uzupełnienia wniosku nie zaś w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie jego złożenia, co zdaniem Skarżącej jest błędem [...] WIF w K. i GIF i miało miejsce z nieuwzględnieniem czynności, które zostały podjęte przez te Organy oraz strony postępowania w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie apteki od dnia 16 stycznia 2017 r. do 6 marca 2018 r. Powyższe powoduje, że de facto wniosek Skarżącej z16 stycznia 2017 r. nie został jeszcze rozpoznany; b) przepisu art. 64 § 2 Kpa w związku z art. 100 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 upf w brzmieniu obowiązującym w dniu 16 stycznia 2017 r. przez ich niezastosowanie i niewezwanie Skarżącej do usunięcia braków formalnych wniosku z 16 stycznia 2017 r. w sytuacji, gdy zdaniem WIF wniosek z dnia 16 stycznia 2017 r. zawierał braki formalne w postaci niewskazania daty rozpoczęcia działalności apteki oraz niewłaściwej formy. Skutkiem powyższego, mimo iż Skarżąca z własnej inicjatywy uzupełniła braki wniosku w dniu 6 marca 2018 r. zdaniem Organów postępowanie nie zostało wszczęte w wyniku złożenia wniosku z 16 stycznia 2017 r., lecz dopiero w dacie jego uzupełnienia 6 marca 2018 r. W konsekwencji, doszło do niewłaściwego zastosowania przepisów, tj. zastosowania znowelizowanych przepisów upf obowiązujących od dnia 25 czerwca 2017 r., co spowodowało odmowę wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej; c) przepisu art. 6 Kpa w związku z art. 5 Kc poprzez błędne zastosowanie art. 5 Kc w postępowaniu administracyjnym dla oceny czynności podjętych przez Skarżącą, jakimi było złożenie w dniu 16 stycznia 2017 r. wniosku o zezwolenie na prowadzenie apteki w sytuacji, gdy nie dysponowała lokalem, w którym działalność apteczna miała być prowadzona, a następnie wniosku o zawieszenie postępowania a przez to postawienie Skarżącej - na podstawie przepisu niemającego zastosowania w postępowaniu administracyjnym - zarzutu działania w celu obejścia prawa; d) przepisu art. 8 Kpa przez jego niezastosowanie i odejście od utrwalonej praktyki organów inspekcji farmaceutycznej polegającej na prowadzeniu postępowań, pomimo stwierdzenia istnienia braków formalnych wniosków o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz pominięcie komunikatu Głównego Inspektora Farmaceutycznego Nr 1/2016 z 16 marca 2016 r., zgodnie z którym załączniki do wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej mogą być składane zarówno w formie elektronicznej, jak i pisemnej, co doprowadziło do odmowy wydania zezwolenia na rzecz Skarżącej. Naruszenie przepisu art. 8 Kpa widoczne jest także z uwagi na skrajną zmianę podejścia Organu, co do możliwości wydania Skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki. Mimo, że złożenie przez Prokuratora odwołania nie wpłynęło na zmianę stanu faktycznego, [...] WIF w K. przy wydawaniu decyzji I instancji orzekł odmiennie niż w wyniku rozpatrzenia sprawy po raz pierwszy w dniu 22 maja 2018 r.; e) przepisu art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej przez jego niezastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji i decyzji I instancji na postawie reżimu prawa, który nie miał zastosowania do wniosku Skarżącej z 16 stycznia 2017 r. Skutkiem powyższego obie decyzje (decyzja I instancji oraz zaskarżona decyzja) zostały wydane na podstawie art. 99 ust. 3b i 4 upf w brzmieniu obowiązującym od dnia 25 czerwca 2017 r., tj. z naruszeniem wskazanego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej, który wyraźnie stanowi, że do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy dotyczących wniosków o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki stosuje się przepisy dotychczasowe. W efekcie powyższego Skarżącej odmówiono wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 19 czerwca 2020 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców (w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1445/20) również wniósł skargę na ww. decyzję GIF z 26 maja 2020r. w której zarzucił Organowi naruszenie : a) art. 61 § 3 Kpa poprzez jego niezastosowanie i nieuzasadnione przyjęcie, iż nie doszło do wszczęcia postępowania z chwilą doręczenia wniosku Skarżącej o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "Z.", zlokalizowanej w S. przy ul. [...], doręczonego Organowi I instancji w postaci papierowej w dniu 16 stycznia 2017 r., z uwagi na to, że wniosek ten nie został złożony we właściwej formie, w sytuacji gdy brak ten został konwalidowany przez Spółkę poprzez złożenie uzupełnienia przedmiotowego wniosku w postaci elektronicznej w dniu 6 marca 2018 r. Powyższe naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ w konsekwencji sprawa została rozstrzygnięta w oparciu o przepisy upf obowiązujące od dnia 25 czerwca 2017 r., tj. w dacie złożenia wniosku z 6 marca 2018 r., zamiast w oparciu o przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku w postaci papierowej, tj. wg stanu prawnego obowiązującego w dniu 16 stycznia 2017r.; b) art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 8 § 1 Kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej z pominięciem zasady zaufania do organów administracji publicznej, przejawiającym się w tym, że Organ I instancji w sposób nieuzasadniony odstąpił od wcześniej przyjętego stanowiska w zakresie daty wszczęcia postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie na podstawie przepisów ustawy upf w brzmieniu obowiązującym od dnia 25 czerwca 2017r. Powyższe naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ skutkowało wydaniem nieprawidłowej decyzji o odmowie wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej; c) art. 100 ust. 3 upf poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten określał jedyny i skuteczny sposób inicjowania postępowania w sprawie, co doprowadziło do nieuzasadnionego stwierdzenia, że postępowanie to nie zostało wszczęte wnioskiem złożonym w postaci papierowej, co w konsekwencji skutkowało zastosowaniem w sprawie przepisów upf w brzmieniu obowiązującym od dnia 25 czerwca 2017 r., tj. w dacie złożenia wniosku w postaci elektronicznej, co z kolei spowodowało wydanie błędnej decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej; d) art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej poprzez jego niezastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie przepisów obowiązujących od dnia 25 czerwca 2017 r., w sytuacji, gdy zgodnie z tym przepisem do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy dotyczących wniosków o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zastosowanie miały przepisy dotychczasowe, co konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwej decyzji w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej; e) art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 z późn. zm. dalej ,,pp") i wydanie decyzji w sprawie z naruszeniem zasady proporcjonalności poprzez bezzasadne pozbawienie strony możliwości uzupełnienia wniosku złożonego w postaci papierowej, co spowodowało nieuzasadnioną odmowę udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej ,,Ppsa") połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1444/20 oraz 1445/20 oraz prowadził je dalej pod wspólną sygnaturą akt VI SA/Wa 1444/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Dokonywana, w świetle powyżej wymienionych kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że skargi zasługują na uwzględnienie albowiem Organ przy wydaniu decyzji naruszył przepis prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit a Ppsa). Z uwagi na to, że analogicznym uchybieniem dotknięta była także decyzja I instancji Sąd, w oparciu o art. 135 Ppsa, uchylił także tę decyzję. Istota zagadnienia prawnego, którego rozstrzygnięcie zdeterminowało treść zaskarżonej decyzji sprowadzała się do ustalenia w oparciu o jakie przepisy prawa powinien zostać rozpoznany wniosek Strony o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w S. przy ul. [...]. Odpowiedź zaś na to pytanie uzależniona została od daty z jaką zostało wszczęte postępowanie administracyjne na wniosek Strony. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy dotyczących wniosków o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki stosuje się przepisy dotychczasowe. Zmiany upf wprowadzone tą ustawą weszły w życie w dniu 25 czerwca 2017r. Uznanie zatem, że do wszczęcia postępowania administracyjnego o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w S. przy ul. [...] doszło przed tą datą i do tego czasu postępowanie to nie zostało zakończone warunkuje przyjęcie, że w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy upf przez zmianami wprowadzonymi ww. ustawą zmieniającej. W takiej też sytuacji do wniosku, jak i postępowania administracyjnego wywołanego jego wniesieniem nie miałyby zastosowanie przepisy art. 99 i 101 upf w brzmieniu obowiązującym po dniu 25 czerwca 2017r. Nie miałyby zatem zastosowania przepisy prawa wprowadzające nowe warunki uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki w zakresie jej lokalizacji czy też statusu jaki powinien posiadać podmiot ubiegający się o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej (art. 99 ust. 3b i ust. 4 oraz art. 101 pkt 6 w związku z art. 99 ust. 3b upf w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą). W świetle okoliczności faktycznych sprawy rozpoznawanej przez Organ istotnym zatem stało się właściwe ustalenie z jaką chwilą doszło do wszczęcia postępowania tj. czy na skutek pisma z dnia 16 stycznia 2017r. co warunkowałoby zastosowanie przepisów sprzed zmiany upf, czy też na skutek pisma Strony z dnia 6 marca 2018r. co pociągałoby zastosowanie przepisów upf w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Organ przyjął, że wszczęcie postępowania nastąpiło na skutek wniosku Strony z 6 marca 2018r., którym to pismem Strona uzupełniła braki swojego wcześniejszego wniosku z dnia 16 stycznia 2017r. Strona bowiem wniosek z 16 stycznia 2017 r. złożyła w formie papierowej zaś pismem z dnia 6 marca 2018 r. w formie elektronicznej, uzupełniając wniosek o inne dokumenty (m.in. pozytywną opinię sanitarną, dokumenty dotyczące kierownika apteki, protokół pomiaru instalacji klimatyzacyjnej i wentylacyjnej, inwentaryzację powykonawczą apteki ). GIF uznał, że skoro uzupełnienie to nastąpiło bez wezwania wystosowanego w oparciu o art. 64 § 2 Kpa to Spółka nie może skorzystać z reguły jaka wykształciła się na gruncie stosowania tego przepisu prawa a która opiera się na tym, że uzupełnienie braków we wskazanym przez Organ terminie skutkuje przyjęciem, że datą wpływu wniosku i wszczęcia postępowania administracyjnego jest data z jaką wpłynął do Organu wniosek dotknięty brakami. Stanowisko Organu nie zasługuje na aprobatę. W pierwszej kolejności nie sposób zgodzić się z poglądem, który wyłania się z takiego podejścia Organu, że w sytuacji gdy Strona samodzielnie spostrzeże braki wniosku i je usunie to data ich usunięcia jest datą wszczęcia postępowania. Skutkowałaby to bowiem przyjęciem także i takiego stanowiska, że okoliczność uchybienia przez Organ art. 64 § 2 Kpa poprzez jego nieuprawnione niezastosowanie powoduje, że Strona, która sama bez wezwania organu administracji publicznej usunęła braki miałaby w istocie ponosić skutki prawne zawinionego zaniechania organu. Pomimo bowiem braku wystosowania takiego wezwania poniosłaby de facto konsekwencje takie jakie przepisy prawa przewidują dla nieusunięcia braków w terminie tj. pozostawienia podania bez rozpoznania a w niniejszej sprawie uznania, bezskuteczności wniosku, którego braki zostały w ten sposób uzupełnione. Tak też to zostało przyjęte w zaskarżonej decyzji. W takiej bowiem sytuacji Organy odmówiły skuteczności uzupełnionego wniosku Strony z 16 stycznia 2017 r. przyjmując, że Spółka złożyła wniosek dopiero pismem z 6 marca 2018r. tj. kiedy doszło do jego uzupełnienia. Nie sposób nie zauważyć, na co słusznie zwraca się uwagę w skargach, że postępowanie administracyjne w sprawie zezwolenia na prowadzenie apteki toczyło się na podstawie wniosku Strony z 16 stycznia 2017r. zarówno przed uzupełnieniem jego braków przez Stronę, jak i po jego uzupełnieniu. Nie mogą zatem ostać się jako zasadne twierdzenia Organu, że w istocie mamy dwa wnioski Strony: jeden z 16 stycznia 2017 r. a drugi z 6 marca 2018r. Nie jest to usprawiedliwione w świetle treści tych pism, jak i postępowania samych Organów, które procedowały wniosek z 16 stycznia 2017r. nie wszczynając – zresztą w ocenie Sądu słusznie – odrębnego postępowania administracyjnego w sprawie na podstawie pisma z 6 marca 2018r. Pismo bowiem z tej daty nie kreowało nowej sprawy administracyjnej ale było jedynie pismem w sprawie z wniosku z 16 stycznia 2017 r. o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Błędna ocena Organu w powyższym zakresie doprowadziła go konsekwencji do nieuprawnego przyjęcia, że postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej przez Skarżącą zostało wszczęte pismem z 6 marca 2018r. a zatem do wniosku tego powinny mieć zastosowanie przepisy upf w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. W rezultacie, w świetle zastosowania tych przepisów Organ uznał, że Strona nie spełnia warunków dla wydania takiego zezwolenia i odmówił jego wydania. Wbrew zatem zaistniałemu stanowi sprawy wynikającemu ze złożenia przez Stronę wniosku z 16 stycznia 2017r. o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej tj. przed dniem 25 czerwca 2017 r. Organ nie prowadził postępowania w oparciu o przepisy dotychczasowe tj. przepisy upf w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej ale w oparciu o nowe ich brzmienie. Niesłusznie zatem doszło do zweryfikowania wniosku Strony w świetle nowej treści art. 99 i art. 101 upf i w oparciu o tak dokonaną ocenę uznania, że nie zachodzą podstawy do udzielenia spółce zezwolenia na prowadzenie tej apteki z racji niespełnienia wymogu w zakresie statusu podmiotu ubiegającego się o takie zezwolenie (art. 99 ust. 4 upf w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą). Z tego też względu zasadnym staje zarzut naruszenia przez Organ przy wydaniu zaskarżonej decyzji art. 99 ust. 4 i art. 101 pkt 6 w związku z art. 2 ustawy zmieniającej poprzez ich zastosowanie, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, do sprawy z wniosku, który został złożony przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ powinien w pierwszej kolejności dokonać oceny spełniania przez wniosek Strony z 16 stycznia 2017 r. wymagań ustalonych w przepisach prawa, przy czym oceniając wniosek w świetle postanowień upf powinien wziąć pod uwagę brzmienie tych przepisów obowiązujące przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. W przypadku dostrzeżenia braków Strona powinna zostać wezwana do ich usunięcia w trybie art. 64 § 2 Kpa. O ile braki nie istnieją lub też zaistniały a Strona je uzupełniła w zakreślonym przez Organ terminie, sprawa powinna być dalej rozpoznana w oparciu o przepisy prawa upf w brzmieniu sprzed wejścia w życie przepisów ustawy zmieniającej, stosownie do treści art. 2 ust. 1 tej ustawy. O kosztach postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 209, art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265), zasądzając od Organu na rzecz Skarżącej kwotę 1497 zł. na którą złożył się wpis sądowy od skargi (1000zł.), wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (480 zł.) oraz opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa (17 zł.).