II SA/Go 1004/12
Адміністративні суди2012-12-14
Номер справи
II SA/Go 1004/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата рішення
2012-12-14
Тип
Postanowienie WSA w Gorzowie W
Судді
Aleksandra Wieczorek
Резолютивна частина
Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] września 2012 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło D.B., że w sprawie sformułowanych przez stronę zarzutów pod adresem Prezydenta Miasta, organ wypowiedział się już w kierowanych do strony pismach z dnia [...] lipca 2012 r. oraz [...] września 2012 r. Ponadto Kolegium podało, że ww. korespondencja nie jest decyzją administracyjną, a stanowi jedynie niezbędne wyjaśnienia, natomiast na takiego rodzaju pisma przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują żadnego środka zaskarżenia.
Pismem z dnia [...] października 2012 r. D.B. wezwała organ do uzupełnienia braków formalnych ww. pisma Kolegium poprzez wskazanie jego podstawy prawnej.
Pismem z dnia [...] października 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało stronę, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] września 2012r. oraz stwierdziło, że pismo to nie zawiera braków formalnych.
D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ww. pismo Kolegium. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie ze sposobu załatwiania jej spraw oraz wezwała do zmiany prawa i zaniechania biurokracji.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, natomiast z ostrożności procesowej o oddalenie skargi, argumentując tym, że pismo z dnia [...] października 2012r. nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie
z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
(Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zakres rzeczowy tej kontroli wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie jako "ppsa", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych.
W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 ppsa. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:
1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,
4) mają charakter publicznoprawny oraz
5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).
Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).
Skierowane do skarżącej pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, skarga podlega odrzuceniu.