III SA/Wr 722/09

SENTENCJA Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. D.o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w części dotyczącej nieuznania zarzutu bra- ku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i z niepełnosprawną córką wymagającej stałej opieki. Dodał, że łączny ich dochód wynosi 1.780 zł, a ich wydatki kształtują się następująco: opłata za energię elektryczną- 240 zł; za telefon- ok. 50 zł; za gaz- ok. 50 zł; wywóz śmieci i szamba- ok. 120 zł; koszt lekarstw- ok. 250 zł; środki czystości ok. 100 zł. Poinformował, że mają do spłaty zadłużenie w ZUS, gdy potrzebują środków finansowych na swoje utrzymanie to pożyczają od rodziny, a z posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił dom o pow. użytkowej 70 m2. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.