II GSK 1820/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 706/12 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia (...) lutego 2012 r., nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 706/12, odrzucił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem gry. Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2012 r. wezwano pełnomocnika P. sp. z o.o. (dalej: "skarżąca") do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnego odpisu KRS oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi spółki adwokatowi M. G. w dniu 7 maja 2012 r. W dniu 14 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał odpis pełny z rejestru przedsiębiorców (KRS) sporządzony według stanu na dzień 11 maja 2012 r., w którym jako organ uprawniony do reprezentacji spółki figuruje jednoosobowy zarząd, w skład którego wchodzi A. R. Przedłożył także pełnomocnictwo z dnia 27 marca 2012 r. udzielone mu przez prezesa zarządu spółki w osobie A. R. do zastępowania w sprawach o wymierzenie skarżącej kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2012 r., jak to wskazano na wstępnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270. dalej: "p.p.s.a.") skargę odrzucił. Jak podkreślił, pełnomocnik skarżącej nie usunął wszystkich braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 14 maja 2012 r., tj. nie przedłożył pełnomocnictwa. Wskazał, że nadesłane pełnomocnictwo udzielone zostało przez prezesa zarządu w osobie A. R., zaś z odpisu KRS wynika, że osobą uprawnioną do reprezentowania spółki jest A. R. W skardze kasacyjnej skarżąca spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżąca zarzuciła na zasadzie art. 174 ust. 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niewłaściwym zastosowaniu przepisu art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm., dalej: "p.u.s.a.") poprzez odrzucenie skargi, gdy faktycznie w wyznaczonym terminie uzupełniono braki formalne skargi, bowiem nadesłane pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej udzielone zostało pełnomocnikowi przez jedynego członka zarządu skarżącej – na zasadzie przepisu art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.) prowadzącego sprawy skarżącej i reprezentującej skarżącą – A. R., który oprócz złożenia własnoręcznego podpisu pod pełnomocnictwem z dnia 27 marca 2012 r., posłużył się również pieczątką ze spolszczoną treścią swego nazwiska (A. R.), tym samym usunął wszystkie braki formalne skargi w wyznaczonym terminie stosowanie do dyspozycji art. 29 p.p.s.a. i art. 49 § 1 p.p.s.a. Do skargi kasacyjnej dołączył między innymi wzór podpisu prezesa zarządu P. sp. z o.o. znajdujący się w aktach rejestrowych: Rep. A nr [...], Rep. A nr [...], Rep. A nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat i radca prawny, a także rzecznik patentowy i doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa, a w razie wątpliwości sąd może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Podpis mocodawcy widniejący na pełnomocnictwie powinien być sporządzony w sposób niebudzący wątpliwości i pozwalający na odczytanie przynajmniej nazwiska mocodawcy. Nie jest to równoznaczne z obowiązkiem zawarcia podpisu czytelnego, jednakże musi on spełniać swoją podstawową funkcję, pozwalać na identyfikację nazwiska. Ponadto warto wskazać, że wypełnienia obowiązku wskazanego w art. 37 §1 p.p.s.a. nie stanowi przedłożenie pełnomocnictwa z odtworzonym mechanicznie wzorem podpisu mocodawcy. W przypadku wątpliwości co do zachowania powyższych wymogów sąd może skorzystać ze swojego uprawnienia przewidzianego przez ustawodawcę w art. 37 § 1 in fine p.p.s.a., tj. wezwać pełnomocnika do złożenia dokumentu z urzędowo poświadczonym podpisem strony. W sprawie pełnomocnik strony został wezwany do nadesłania pełnego odpisu z KRS oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie wykonał przesyłając na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełny odpis z KRS oraz pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącej. Nadesłane pełnomocnictwo udzielone zostało przez prezesa zarządu w osobie A. R., zaś z odpisu KRS wynika, że osobą uprawnioną do reprezentowania spółki jest A. R. Nie można uznać, jak uczynił to Sąd pierwszej instancji, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co uzasadniało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi. Przedłożył on zarówno odpis pełny z KRS jak i pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego dla adw. M. G. w wyznaczonym terminie. Jednakże nazwisko mocodawcy, widniejące na pełnomocnictwie nie pokrywało się z nazwiskiem widniejącym w odpisie z KRS osoby upoważnionej do reprezentacji. Zatem jeżeli złożone pełnomocnictwo budziło wątpliwości w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to stosowanie do art. 37 § 1 in fine p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji winien wyjaśnić powstałe wątpliwości i wezwać pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa z urzędowo poświadczonym podpisem strony. Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.