I FZ 382/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 489/08, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 19 czerwca 2009 r., w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 489/08 poprzez "zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm postępowania". Postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 489/08, WSA w Lublinie oddalił ww. wniosek. Pismem z dnia 15 kwietnia 2009 r., Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 23 marca 2009 r. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 489/08, WSA w Lublinie odrzucił ww. zażalenie Strony na postanowienie z dnia 23 marca 2009 r. z uwagi na niedopuszczalność zażalenia w świetle art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - ppsa). Na powyższe postanowienie WSA w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2009 r. w przedmiocie odrzucenie zażalenia Strona złożyła zażalenie. Powyższe zażalenie zostało odrzucone przez WSA w Lublinie postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 489/08 z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu stałego przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego. Na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 19 czerwca 2009 r. Strona złożyła zażalenie z dnia 1 lipca 2009 r., skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniosła o zmianę tego postanowienia poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej na rzecz Skarżącego kwoty kosztów procesu tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona podniosła, że od zażalenia w przedmiocie kosztów postępowania żadna opłata nie jest wymagana. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 227 § 2 w zw. z art. 227 § 1 ppsa, od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych nie pobiera się kosztów sądowych. Przedmiotem postanowienia z dnia 27 kwietnia 2009 r. była kwestia odrzucenia zażalenia na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 23 marca 2009 r. Chociaż zatem postanowienie z dnia 23 marca 2009 r. dotyczyło oddalenia wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów postępowania, to postanowienie z dnia 27 kwietnia 2009 r. nie zapadło w przedmiocie kosztów sądowych, ale w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Postanowienie WSA w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2009 r. nie dotyczyło więc sensu stricto kosztów sądowych, a więc w przypadku zażalenia na to postanowienie nie mógł znaleźć zastosowania art. 227 § 2 ppsa. Zgodnie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Zgodnie natomiast z art. 221 ppsa, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W związku z powyższym (brak zastosowania art. 227 § 2 ppsa oraz występowanie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika), należy uznać, że sąd I instancji - odrzucając zażalenie na postanowienie sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia zażalenia z uwagi na jego niedopuszczalność - postąpił prawidłowo. Mając to na uwadze, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.