III SA/Gd 142/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Alina Dominiak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 13 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek skarżącego A. M. z dnia 29 maja 2018 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 142/18. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018r. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 142/18 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 13 października 2017r. w części utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia 20 czerwca 2017 r. w zakresie punktu 1 ( pkt 1), uchylił decyzję Wójta Gminy K. z dnia 20 czerwca 2017 r. w zakresie punktu 1 ( pkt 2), w pozostałej części skargę oddalił ( pkt 3). Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 21 maja 2018 r. (k. 37) Wnioskiem z dnia 29 maja 2018r. (nadanym w urzędzie pocztowym 1 czerwca 2018 r., k. 38) A. M., powołując się na art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o uzupełnienie ww. wyroku o orzeczenie o zwrocie na jego rzecz od organu kosztów postępowania, o orzeczenie na jego rzecz wynagrodzenia szkody oraz uzupełnienie treści wyroku o słowa "przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ". Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zważył, co następuje: W przypadku uwzględnienia skargi odpis wyroku doręcza się stronie z urzędu wraz z jego uzasadnieniem ( art. 141 § 1 w zw. z art. 142 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a".). Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z przepisów powyższych wynika, że strona, której skargę uwzględniono, powinna zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w ciągu 14 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Termin ten został przez skarżącego dochowany. Odnosząc się do treści wniosku skarżącego stwierdzić należy, że wniosek ten nie może być uwzględniony. Skarżący domaga się uzupełnienia wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten nie jest jednak jedynym przepisem dotyczącym kosztów postępowania i nie można go stosować w oderwaniu od innych przepisów ustawy, dotyczących zasad orzekania o kosztach postępowania. Podkreślenia wymaga, że uzupełnienie wyroku może mieć miejsce tylko wówczas, gdy sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W tym kontekście zauważyć należy, że sąd co prawda powinien rozstrzygnąć o zwrocie kosztów postępowania w wyroku uwzględniającym skargę ( art. 209 p.p.s.a.), ale tylko wówczas, gdy strona złożyła stosowny wniosek przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia ( art. 210 § 1 zd.1 p.p.s.a.). Skarżący wniosku takiego przed zamknięciem rozprawy nie złożył, a w myśl art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych jej kosztów. Tak więc w niniejszej sprawie nie zachodziła sytuacja, by Sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W tej sytuacji brak było podstaw do uzupełnienia wyroku o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania. Nie jest też możliwe uzupełnienie wyroku o orzeczenie dotyczące wynagrodzenia szkody. Żądanie takie nie znajdowało się w treści skargi, wobec czego nie zachodzi sytuacja nie orzeczenia przez sąd o całości skargi. Nie jest to również dodatkowe orzeczenie, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić w wyroku z urzędu. W przypadku uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, sąd nie jest zobowiązany do przyznania od organu na rzecz skarżącego jakiejkolwiek sumy pieniężnej. Ponadto wskazać należy, że w przypadku oparcia wyroku o treść art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. sąd uchyla decyzję bez zamieszczania w sentencji wyroku określenia, że "sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia przez organ". Zamieszczenie takiego zwrotu w treści wyroku nie zostało przewidziane przez ustawodawcę. Nie było w tej sytuacji podstaw do uzupełnienia wyroku o sformułowanie wskazane przez skarżącego w treści wniosku. Nadmienić jedynie należy, że z treści uzasadnienia przedmiotowego wyroku ( przedostatni akapit na stronie 10 ) wynika, że sprawa, w zakresie w jakim Sąd orzekł o uchyleniu w części obu wydanych w sprawie decyzji, będzie podlegała ponownemu rozpoznaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd nie stwierdzając, by spełnione zostały przesłanki z art. 157 § 1 p.p.s.a., konieczne do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, w oparciu o przywołany przepis wniosek skarżącego oddalił.