II OZ 1055/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. i B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 20012/19 o odrzuceniu skargi K. M. i B. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 20012/19 odrzucił skargę K. M. i B. M. (dalej powoływanych jako skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 września 2019 r. skarżący zostali wezwani oddzielnie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numerów PESEL, podpisanie skargi przez skarżącą lub nadesłanie podpisanego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz nadesłanie sześciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Skarżących wezwano także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W obu przypadkach na wykonanie wezwań wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący nadesłali do sądu pismo, w którym podali numery PESEL oraz zawarli wniosek o przesłanie im kopii lub oryginału wniesionej przez nich skargi. Sąd uznał, że skarżący nie uzupełnili wszystkich braków formalnych skargi, nie uiścili również wpisu i dlatego skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej określanej jako P.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, domagając się jego uchylenia. Zarzucając Sądowi nadmierny formalizm wskazali, że skarżąca nie mogła podpisać skargi z uwagi na jej nieobecność, zaś skarżący nie wiedział, że skarga podlega opłacie i należy uiścić ją w określonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest uzasadnionych podstaw. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odrzuceniu podlega także skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, o czym stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odrzucił skargę. Nie jest kwestionowane, że skarga zawierała braki formalne i zachodziły podstawy do wezwania do ich uzupełnienia. Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie uzupełnili wszystkich braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Skarga ta nie została bowiem przez skarżącą podpisana, nie nadesłano także jej odpisów. Skarżący nie uiścili również wymaganego wpisu, co - jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji - stanowi samodzielną podstawę do odrzucenia skargi. Sąd nie miał możliwości uwzględnienia podnoszonych przez skarżących okoliczności. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, stąd rozstrzygając o odrzuceniu skargi Sąd ten nie oceniał, z jakich przyczyn nie wykonano wezwań. Podkreślenia jednak wymaga, że zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, jak i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zawierał prawidłowe pouczenie o terminie i konsekwencjach prawnych ich niewykonania. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.