III SA/Lu 396/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 16 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. reprezentowanej przez Wójta G. M. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie nadania nazwy szkole – w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. UZASADNIENIE Skarżąca Gmina M. reprezentowana przez Wójta G. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody Nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. w przedmiocie nadania nazwy szkole. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. Wniosek ten w ogóle nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie według art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wymaga przede wszystkim zwrócenia uwagi, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przedmiotem zaś skargi w niniejszej sprawie jest legalność zarządzenia zastępczego Wojewody w sprawie nadania nazwy szkole znajdującej się na terenie skarżącej Gminy, w miejscowości R.. Chodzi ściśle o pozbawienie przez Wojewodę Szkoły Podstawowej w R. imienia dotychczasowego patrona (J. N.) na podstawie art. 6 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1103), w związku z art. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 2017 r. o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1389, z późn. zm.). Istota zarządzenia zastępczego polega na tym, że zastępuje ono – w przypadku bezczynności organu gminy – stosowny akt, jaki organ ten powinien w świetle obowiązującego prawa podjąć. Od zasady określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności istnieją wyjątki. Zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 506, z późn. zm. – dalej jako "u.s.g.",) rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi, bądź z datą oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. Odpowiednie stosowanie przepisu art. 98 u.s.g. do zarządzeń zastępczych organu nadzoru przewiduje przepis art. 98a ust. 3 u.s.g. Zgodnie zaś z orzecznictwem sądów administracyjnych, prawomocność zarządzenia zastępczego należy łączyć z jego wykonalnością. Oznacza to, że zarządzenie zastępcze organu nadzoru staje się wykonalne dopiero z chwilą uzyskania prawomocności, czyli z momentem rozpoznania przez sąd skargi wniesionej na to zarządzenie lub z momentem bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt III SA 881/14 i powołane w nim orzecznictwo). W takiej zaś sytuacji, skoro w niniejszej sprawie strona skarżąca (Gmina M. ) skorzystała z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akt organu nadzoru, to należało stwierdzić, że zaskarżone zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie nadania nazwy szkole nie stało się prawomocne, a tym samym nie podlega ono wykonaniu. Oznacza to w konsekwencji, że zgłoszony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu był bezprzedmiotowy. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia, o czym – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a – orzekł w postanowieniu.