II GZ 239/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1076/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 września 2018 r. (sygn. akt V SA/Wa 1076/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), odrzucił skargę M. K. (dalej zwanego "Skarżącym") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2018 r. (nr .[..]) w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 czerwca 2018 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 12 lipca 2018 r., a zatem 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał 19 lipca 2018 r. WSA stwierdził, że w zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, co potwierdza umieszczona w aktach informacja z 24 września 2018 r. Skutkowało to odrzuceniem skargi z powodu nieuiszczenia należnego wpisu. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA. Stwierdził, że nie zgadza się z tym orzeczeniem. Zaznaczył, że nie dostał żadnego postanowienia nakazującego zapłatę 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Z treści art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie Skarżący był zatem zobligowany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, przy czym z obowiązku tego nie został zwolniony na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego mu prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa; wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący złożył już po wydaniu zaskarżonego postanowienia WSA, a nadto postępowanie w tym przedmiocie nie zakończyło się zwolnieniem Skarżącego od kosztów sądowych). Wobec tego Przewodniczący Wydziału prawidłowo wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. Z akt sprawy (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sądowych) wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 12 lipca 2018 r. (odbiór przesyłki zawierającej to wezwanie potwierdziła na zwrotnym potwierdzeniu odbioru M. K. - dorosły domownik Skarżącego). W zarządzeniu tym wskazano, że wymienioną w nim kwotę (100 zł) należy uiścić w kasie Sądu, bądź na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniany rygor wynika z art. 220 § 3 ppsa, który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W aktach sprawy nie ma dowodu uiszczenia przez Skarżącego wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania (czyli do 18 lipca 2018 r.). Okoliczność tę potwierdza informacja zamieszczona na k. 15 akt sądowych, z której wynika, że do 19 września 2018 r. w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wobec tego WSA zgodnie z prawem zastosował art. 220 § 3 ppsa, odrzucając skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa. PG