II K 170/24

<p> <strong> <!-- -->1.Sygn. akt: II K 170/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 stycznia 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział II Karny </strong> </p> <p>w składzie :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong>sędzia SO Marcin Buzdygan</p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> sędzia SO Piotr Sikora</p> <p> <strong> <!-- -->Ławnicy:</strong> Jolanta Dobrowolska</p> <p>Krzysztof Sztanderski</p> <p>Małgorzata Cyprych</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> Justyna Huzar</p> <p>w obecności Prokuratora Marka Szlichty</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025r.</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </strong>, syna <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">H.</span> zd. <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 10 marca 2024 roku w miejscowości <span class="anon-block">B.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia <span class="anon-block">V. M.</span> zadał mu wielokrotnie ciosy tasakiem,czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany ciętej nosa po stronie lewej, ran ciętych głowy w okolicy czołowej oraz skroniowej lewej, złamania kości nosa po stronie lewej, złamania kości czołowej po stronie lewej z niewielkim wgłobieniem fragmentu kostnego oraz krwiaka podtwardówkowego w okolicy czołowej lewej, które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni i wyczerpują znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, gdzie poprzez użyte narzędzie, okolicę ciała w jaką godził, urazy i mechanizm powodowania obrażeń ciała u pokrzywdzonego naraził go realnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 kk</a>, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na unikanie ciosów i ucieczkę z miejsca zdarzenia <span class="anon-block">V. M.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>1.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> skazuje go na karę 11 (jedenastu) lat pozbawienia wolności;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem opisanym w punkcie 1 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">V. M.</span> kwotę 10.000 (dziesięć tysięcy) zł;</p> <p>3.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym w zakresie terapii uzależnień;</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 10.03.2024 roku godz. 21:30 do dnia 16.05.2024 roku godz. 21:30, od dnia 01.07.2024 roku godz. 21:30 do dnia 27.12.2024 roku godz. 21:30, od dnia 01.01.2025 roku godz. 21:30 do dnia 09.01.2025 roku;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 prawa o adwokaturze z 26 maja 1982 roku</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">P. S.</span> kwotę 2.214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych) tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu wraz z należnym podatkiem od towarów i usług;</p> <p>6.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zwalnia oskarżonego od opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciąża Skarb Państwa.</p> <p>SSO Marcin Buzdygan SSO Piotr Sikora</p> <p>Jolanta Dobrowolska Krzysztof Sztanderski Małgorzata Cyprych </p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>IIK 170/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>1.  <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>czyn opisany w a/o, pkt 1 sentencji wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="18" colspan="12"> <p>Pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> jest obywatelem Łotwy, a na terenie Polski przebywa około 7 lat i zajmuje się pracami budowlano - wykończeniowymi. W okresie wcześniejszym poznał oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span>. Od lipca 2023 roku pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> rozpoczął wykonywanie prac wykończeniowych w domu jednorodzinnym należącym do <span class="anon-block">P. J.</span>, który jest zlokalizowany w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Od jesieni 2023 roku pokrzywdzony zamieszkiwał w tym budynku.</p> <p>Na jesieni 2023 roku pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> wykonywał prace wykończeniowe przy elewacji tego budynku i wówczas poprosił oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> o pomoc. Oskarżony <span class="anon-block">M. R. (1)</span> zgodził się i przyjechał do w/w budynku jednorodzinnego. Pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> nie był jednak zadowolony z jakości pracy oskarżonego, albowiem po kilku dniach oskarżony zaczął nadmiernie spożywać alkohol zaniedbując swoje obowiązki. Wówczas pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> powiedział oskarżonemu, iż rezygnuje z jego usług, wypłacił mu pieniądze należne za prace, które wykonał i polecił mu opuścić budynek. Opuszczając ten budynek oskarżony pozostawił tam tasak z rękojeścią drewnianą. W lutym 2024 roku pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> spotkał oskarżonego w dzielnicy Północ. Oskarżony wówczas nie miał miejsca zamieszkania, przebywał w piwnicy bloku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jego sytuacja materialna była bardzo zła. Pokrzywdzonemu było żal oskarżonego i postanowił mu pomóc w trudnej sytuacji życiowej. W związku z tym zaproponował oskarżonemu, aby ponownie pomagał mu w wykonywaniu prac wykończeniowych w w/w budynku. Oskarżony zgodził się i w drugiej połowie lutego 2024 roku rozpoczął wykonywanie prac wykończeniowych pod nadzorem pokrzywdzonego. Oskarżony przebywał na stałe w tym budynku śpiąc na parterze, a pokrzywdzony przebywał w tym budynku śpiąc na piętrze i towarzyszyła mu partnerka <span class="anon-block">O. K.</span>.</p> <p>Początkowo oskarżony wywiązywał się ze swoich obowiązków, lecz od momentu, gdy pokrzywdzony wypłacił mu kwotę 300 zł za tydzień pracy jego postawa uległa zmianie. Oskarżony zaczął wówczas spożywać alkohol w nadmiernych ilościach, spał do późnych godzin, niewłaściwie wykonywał prace wskazane przez pokrzywdzonego. Pokrzywdzony zaczął zwracać uwagę oskarżonemu, iż nie będzie tolerował takiego zachowania, zaczęło dochodzić pomiędzy nimi do kłótni.</p> <p>W dniu 09 marca 2024 roku oskarżony był pod znacznym wpływem alkoholu, doszło do kłótni między nim a pokrzywdzonym w trakcie której oskarżony wyzywał wulgarnie pokrzywdzonego. Wówczas pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> stwierdził, że nie będzie dalej tolerował zachowania oskarżonego i poinformował go, iż nie chce już z nim współpracować i ma on opuścić posesję. Oskarżony po chwili przeprosił pokrzywdzonego, stwierdził, że zmieni swoje zachowanie i poprosił go o możliwość dalszego wykonywania pracy. Pokrzywdzony, który chciał pomóc oskarżonemu, zgodził się i zezwolił oskarżonemu na dalsze wykonywanie pracy.</p> <p>W dniu 10 marca 2024 roku ok. godz. 08:00 oskarżony przebywając na parterze domu zachowywał się głośno, prowadził rozmowy telefoniczne, w trakcie których wykrzykiwał różne słowa. To zachowanie zwróciło uwagę pokrzywdzonego, który jednak zignorował je i udał się do mieszkającego w pobliżu <span class="anon-block">J. W.</span>. Tam pokrzywdzony wypił piwo, po czym wrócił do budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdzie oskarżony chodził po salonie domu na parterze, wykrzykiwał różne słowa, a jego zachowanie wskazywało, iż jest nietrzeźwy. Pokrzywdzony przebrał się i postanowił przystąpić do wykonywania pracy na parterze budynku polegającej na układaniu parkietu. Pokrzywdzony zszedł na parter i udał się do przedpokoju, gdzie chwilę przebywał. Wówczas oskarżony pojawił się w przedpokoju i trzymając w ręce tasak zaatakował pokrzywdzonego, krzycząc, że go zabije. Oskarżony dwukrotnie zamachnął się tasakiem w kierunku pokrzywdzonego chcąc zadać mu ciosy w głowę, a jednocześnie krzyczał, iż zabije <span class="anon-block">V. M.</span>. Pokrzywdzony dwukrotnie zdołał uchylić się przed tymi ciosami i jednocześnie zasłaniał się rękami. Oskarżony zadał jednak kolejny cios i trafił tasakiem w górną część głowy pokrzywdzonego, w okolice czoła po lewej stronie. Następnie oskarżony szybko wyprowadził kolejny cios i uderzył pokrzywdzonego tasakiem w okolice lewej części twarzy. W wyniku tych ciosów pokrzywdzony zaczął obficie krwawić. Oskarżony starał się wyprowadzić kolejny cios tasakiem w głowę pokrzywdzonego, lecz wówczas pokrzywdzony zdołał uderzyć oskarżonego ręką w okolice lewego łuku brwiowego. To powstrzymało kolejny atak oskarżonego i pokrzywdzony zdołał uciec na piętro domu. Tam pokrzywdzony starał się zatamować krwawienie. Następnie pokrzywdzony chciał zadzwonić na policję, lecz zorientował się, że jego telefon został na parterze, więc zbiegł na dół, zabrał swój telefon i wyszedł z domu chcąc uniknąć kolejnej konfrontacji z oskarżonym. Następnie pokrzywdzony udał się do <span class="anon-block">J. W.</span> i zadzwonił do właściciela budynku <span class="anon-block">P. J.</span> informując go o całej sytuacji i prosząc o przybycie na miejsce. W tym czasie oskarżony sprzątnął plamy krwi znajdujące się na podłodze i wyrzucił w nieustalone miejsce tasak, którym zaatakował pokrzywdzonego. Po krótkim czasie <span class="anon-block">P. J.</span> przyjechał na miejsce, przybył tam również pokrzywdzony. <span class="anon-block">P. J.</span> polecił oskarżonemu opuszczenie domu, co oskarżony uczynił, a następnie <span class="anon-block">P. J.</span> zawiózł pokrzywdzonego do szpitala celem udzielenia mu pomocy.</p> <p>W efekcie ciosów zadanych przez oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej nosa po stronie lewej, ran ciętych głowy w okolicy czołowej oraz skroniowej lewej, złamania kości nosa po stronie lewej, złamania kości czołowej po stronie lewej z niewielkim wgłobieniem fragmentu kostnego oraz krwiaka podtwardówkowego w okolicy czołowej lewej, które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni. Działając w powyższy sposób oskarżony naraził pokrzywdzonego realnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 kk</a>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim na podstawie zeznań świadka <span class="anon-block">V. M.</span>, który opisał szczegółowo przebieg zdarzenia, zachowanie oskarżonego, podejmowane przez niego działania, sposób zadawania ciosów przez oskarżonego, obrażenia jakich doznał. W tym zakresie jego zeznania znajdują częściowe potwierdzenie w zeznaniach świadków <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">J. W.</span>, którym zrelacjonował przebieg tego zdarzenia.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">V. M.</span> </p> </td> <td> <p>38-41, 394-395</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. J.</span> </p> </td> <td> <p>25-27, 395-396</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td> <p>44-45, 396</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">S. S.</span> </p> </td> <td> <p>110-111, 396-397</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">O. K.</span> </p> </td> <td> <p>158-159</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td> <p>75-76, 83-85, 90-93, 392-393</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół zatrzymania rzeczy</p> </td> <td> <p>2-4, 50-52</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja medyczna dot. oskarżonego</p> </td> <td> <p>5-6</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja fotograficzna</p> </td> <td> <p>7-8, 117-146</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin osoby</p> </td> <td> <p>14-19,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin miejsca</p> </td> <td> <p>22-24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin rzeczy</p> </td> <td> <p>29-35, 53-61, 66-70,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja medyczna pokrzywdzonego</p> </td> <td> <p>37, 190-225</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo - lekarska</p> </td> <td> <p>113, 226</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dane o karalności</p> </td> <td> <p>185-186</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia z zakresu genetyki</p> </td> <td> <p>230-241</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo - psychologiczna</p> </td> <td> <p>289-293</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo - psychiatryczna</p> </td> <td> <p>295-298</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>2.  <strong> <!-- -->OCena DOWOdów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">V. M.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">V. M.</span> uznając je za konsekwentne, spójne, logiczne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy. Zeznania świadka znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków <span class="anon-block">P. J.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">S. S.</span>, <span class="anon-block">O. K.</span>, opinii sądowo – lekarskiej, a także częściowo w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span>. Jedynym dowodem poddającym w wątpliwość zeznania tego świadka odnoszące się do działania oskarżonego były wyjaśnienia samego oskarżonego, które Sąd ocenił jako niewiarygodne. Sam fakt, że jako pokrzywdzony w sprawie był zainteresowany w określonym jej rozstrzygnięciu nie stanowi przyczyny uzasadniającej odmówienie wiary jego zeznaniom. Są one konsekwentne i brak jest jakichkolwiek sprzeczności w jego zeznaniach, które osłabiałyby ich wiarygodność. Fakt konfliktu istniejącego pomiędzy stronami, ich skłócenie, takie czy inne wzajemne ich relacje, nie przesądzają same w sobie o wartości dowodowej poszczególnych relacji. Zwrócić uwagę należy na zachowanie pokrzywdzonego w trakcie rozprawy wskazujące, iż mocno przeżył to zdarzenie i nadal wywołuje ono u niego duże emocje, a przyczyną tego jest poczucie krzywdy wywołane brutalnym i niczym ni sprowokowanym atakiem ze strony oskarżonego. To zachowanie pokrzywdzonego jest również jedną z okoliczności wzmacniających wiarygodność jego relacji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. J.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd ocenił zeznania świadka jako spójne, logiczne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, który Sąd uznał za wiarygodny i na którym oparł się czyniąc ustalenia faktyczne. Podkreślić należy, iż brak jest dowodów, które poddawałyby w wątpliwość wiarygodność zeznań świadka, a nadto świadek ten nie miał żadnego interesu w złożeniu zeznań niekorzystnych dla oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd ocenił zeznania świadka jako spójne, logiczne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, który Sąd uznał za wiarygodny i na którym oparł się czyniąc ustalenia faktyczne. Podkreślić należy, iż brak jest dowodów, które poddawałyby w wątpliwość wiarygodność zeznań świadka, a nadto świadek ten nie miał żadnego interesu w złożeniu zeznań niekorzystnych dla oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">O. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd ocenił zeznania świadka jako spójne, logiczne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, który Sąd uznał za wiarygodny i na którym oparł się czyniąc ustalenia faktyczne. Podkreślić należy, iż brak jest dowodów, które poddawałyby w wątpliwość wiarygodność zeznań świadka, a nadto świadek ten nie miał żadnego interesu w złożeniu zeznań niekorzystnych dla oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">S. S.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd ocenił zeznania świadka jako spójne, logiczne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, który Sąd uznał za wiarygodny i na którym oparł się czyniąc ustalenia faktyczne. Podkreślić należy, iż brak jest dowodów, które poddawałyby w wątpliwość wiarygodność zeznań świadka, a nadto świadek ten nie miał żadnego interesu w złożeniu zeznań niekorzystnych dla oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span>, w których opisał okoliczności poznania pokrzywdzonego, jak tez przyznał, iż tasak stanowił jego własność. W tym zakresie jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w wiarygodnym materiale dowodowym, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W przeważającej części Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Całkowicie niewiarygodne są wyjaśnienia, w których oskarżony opisał przebieg zdarzenia w dniu 10.03.2024 roku stanowiącego przedmiot postępowania. Te wyjaśnienia nie wytrzymują krytyki w świetle zasad doświadczenia życiowego i logiki, jak też pozostają w oczywistej sprzeczności z wiarygodnymi dowodami w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">V. M.</span>, a nadto są wewnętrznie sprzeczne. Kompletnie niewiarygodne jest twierdzenie oskarżonego, iż to <span class="anon-block">V. M.</span> jako pierwszy uderzył go nieustalonym przedmiotem w głowę. Przeczą temu wiarygodne zeznania <span class="anon-block">V. M.</span>. Ponadto wskazać należy, iż pokrzywdzony nie miał żadnego interesu w tym, aby atakować oskarżonego bez żadnego powodu. Z materiału dowodowego wynika wprost, iż dzień wcześniej pokrzywdzony polecił oskarżonemu opuszczenie budynku, lecz po jego prośbach i zapewnieniach, że zmieni swoje zachowanie przystał na to, aby oskarżony pozostał na miejscu. Skoro, więc zgodził się na dalszą współprace z oskarżonym to po co miałby go atakować kilka godzin później bez żadnej przyczyny. Dodać w tym miejscu należy, iż to V. <span class="anon-block">M.</span> był bardziej niż oskarżony zainteresowany tym, aby zlecone prace wykonywać sprawnie, dobrze i szybko, gdyż to pokrzywdzonego łączyła więź umowna z właścicielem budynku i to pokrzywdzony odpowiadał za sprawną realizacje zadania. Oczywistym jest, więc, że pokrzywdzony nie miał żadnego interesu w atakowaniu oskarżonego, doprowadzaniu do bójki między nimi, a w konsekwencji może nawet zniszczeniom na terenie budynku, za które musiałby odpowiadać przed właścicielem. Odwrotna sytuacja występowała natomiast po stronie oskarżonego, który mógł mieć pretensje do pokrzywdzonego za wcześniejsze wyrzucenie go z pracy, a przede wszystkim nadużywał alkoholu i nie miał żadnego szczególnego interesu we właściwym wykonywaniu swoich obowiązków. Cała linia życiowa oskarżonego wskazuje, iż praca nie jest dla niego istotna, gdyż ponad nią przedkłada spożywanie alkoholu. Wynika to wprost z opinii sądowo – psychologicznej i opinii sądowo – psychiatrycznej, w których biegli stwierdzili, iż rozpoznali u oskarżonego zespół uzależnienia od alkoholu oraz cechy zaburzenia osobowości. Ponadto z opinii sądowo – psychologicznej wynika, iż u oskarżonego występują cechy osobowości bierno – domagającej się (bierno – agresywnej), co wprost koreluje z opisem zachowania oskarżonego podanym przez pokrzywdzonego. Fakt występowania takich cech osobowości u oskarżonego wprost wskazuje na to, iż to oskarżony zaatakował jako pierwszy pokrzywdzonego i w trakcie tego ataku przejawiał brutalne i agresywne działanie zmierzając do pozbawienia życia V. <span class="anon-block">M.</span>. Na marginesie należy zauważyć, iż oskarżony jest osobą wyższą i lepiej zbudowaną niż pokrzywdzony, a biorąc pod uwagę porównanie ich wagi zapewne znacznie silniejszą. Fakt ten czyni jeszcze bardziej nieprawdopodobną wersję, iż to pokrzywdzony jako pierwszy zaatakował oskarżonego. Oczywistym jest, że pokrzywdzony nie miałby szans w takim starciu i zdawał sobie z tego sprawę.</p> <p>Powołane opinie biegłych przeczą też twierdzeniu oskarżonego, iż nie spożywał on często alkoholu i nie jest uzależniony od niego. Te kłamliwe twierdzenia miały jedynie na celu przedstawienie oskarżonego w lepszym świetle i w ten sposób chciał uniknąć odpowiedzialności karnej.</p> <p>Twierdzeniu oskarżonego, iż pomiędzy nim a pokrzywdzonym nie było wcześniej kłótni przeczą wiarygodne zeznania świadków <span class="anon-block">V. M.</span> i <span class="anon-block">P. J.</span>, z których wynika, że dochodziło między stronami do nieporozumień i kłótni, które były efektem nadużywania alkoholu przez oskarżonego i wynikającego z tego zaniedbywania pracy. Z zeznań powołanych świadków wynika jednoznacznie, iż V. <span class="anon-block">M.</span> narzekał na sposób pracy oskarżonego i nosił się z zamiarem odprawienia oskarżonego. Oczywistym jest, że z tego powodu dochodziło do co najmniej wymiany zdań między oskarżonym i pokrzywdzonym, a nawet w dniu 09.03.2024 roku do decyzji pokrzywdzonego o rezygnacji z pomocy oskarżonego, co jednak ostatecznie nie nastąpiło z uwagi na prośby kierowane przez oskarżonego do pokrzywdzonego.</p> <p>Jako kłamliwe i całkowicie gołosłowne należy ocenić wyjaśnienia oskarżonego odnoszące się do kwestii przedmiotu, którym ugodził pokrzywdzonego. Oskarżony konsekwentnie zarzekał się, że nie wie jakim przedmiotem uderzył pokrzywdzonego. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika wprost, iż przedmiotowy tasak, wskazany przez pokrzywdzonego jako narzędzie, którym zaatakował go oskarżony, należał właśnie do oskarżonego. Oskarżony przyznał to w swoich wyjaśnieniach, a w tym zakresie znajdują one potwierdzenie w oględzinach telefonu oskarżonego, w którym było zdjęcie rzeczonego tasaka. Z wiarygodnych zeznań V. <span class="anon-block">M.</span> wynika wprost, iż atakując go oskarżony trzymał ten tasak w ręce. Z kolei z opinii sądowo – lekarskiej wynika, iż obrażenia, których doznał pokrzywdzony mogły powstać w wyniku uderzeń zadanych tym tasakiem. Zauważyć w tym miejscu należy, iż tasaka tego nie odnaleziono na miejscu zdarzenia, a oskarżony sam przyznał w rozmowie z funkcjonariuszami Policji, iż tego właśnie tasaka użył wobec pokrzywdzonego, a następnie wyrzucił go w nieustalonym miejscu. Fakt usunięcia tego tasaka przez oskarżonego prowadzi do oczywistego wniosku, iż chciał on zatrzeć ślady zbrodni, jakiej się dopuścił. Gdyby nie użył tego przedmiotu wobec pokrzywdzonego nie miałby potrzeby wyrzucać tego tasaka czyniąc niemożliwym zatrzymanie go przez funkcjonariuszy Policji. Podobnie należy ocenić działanie oskarżonego polegające na dokładnym wytarciu wszystkich plam krwi, które powstały w wyniku obfitego krwawienia z ran doznanych przez pokrzywdzonego. Takie działanie również utrudniało poczynienie ustaleń odnośnie przebiegu zdarzenia i miało na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej przez oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>3.  <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Sąd uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, ustalając, iż dopuścił się go w sposób szczegółowo opisany w zarzucie aktu oskarżenia.</p> <p>W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w przypadku przestępstwa usiłowania zabójstwa to właśnie zamiar sprawcy, a nie charakter spowodowanych obrażeń, w decydującym stopniu wpływa na kwalifikację prawną. Jak wskazuje się w doktrynie i licznym orzecznictwie: „Do okoliczności na podstawie których, należy poczynić ustalenia w zakresie zamiaru sprawcy zalicza się godzenie w ważne dla życia ludzkiego organy, siłę ciosu, ich wielokrotność, rodzaj i rozmiary użytego narzędzia, głębokość i kierunek ran, rodzaj uszkodzeń ciała, stopień zagrożenia dla życia, lecz również stosunek sprawcy do pokrzywdzonego, jego właściwości i dotychczasowy tryb życia, zachowanie przed popełnieniem przestępstwa, a także pobudki, motywy oraz tło zdarzenia i stopień zagrożenia dla życia pokrzywdzonego” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 15.05.2019 II AKa 22/19).</p> <p>Sąd nie ma wątpliwości, że oskarżony <span class="anon-block">M. R. (1)</span>, w dniu 10 marca 2024 roku, grożąc pokrzywdzonemu <span class="anon-block">V. M.</span> pozbawieniem jej życia, a następnie przechodząc do realizacji swoich gróźb, zadał mu co najmniej dwa ciosy tasakiem w głowę, która jest miejscem powszechnie uznawanym za newralgiczne dla życia i zdrowia człowieka. Zadając te ciosy oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim pozbawienia <span class="anon-block">V. M.</span> życia. Okoliczności sprawy prowadzą do oczywistego wniosku, iż oskarżony atakując w opisany powyżej sposób pokrzywdzonego zmierzał do pozbawienia go życia. Oskarżony <span class="anon-block">M. R. (1)</span> jest osobą dojrzałą i doświadczoną. Każdy dysponujący przeciętnym zasobem wiedzy i doświadczenia życiowego człowiek, zdaje sobie sprawę z tego, że cios takim narzędziem, jak przedmiotowy tasak, zadany dodatkowo przez silnego, dobrze zbudowanego człowieka w głowę innej osoby może spowodować uszkodzenie ciała prowadzące do śmierci. Wskazać należy, że oskarżony artykułował swój zamiar wykrzykując do pokrzywdzonego, że pozbawi go życia. Oskarżony wypowiadał te groźby bezpośrednio na chwilę przed zadaniem ciosów jak i w trakcie ataku na pokrzywdzonego. Wielokrotne powtarzanie tych gróźb świadczy jednoznacznie o tym, że oskarżony miał sprecyzowany zamiar, który powstał nagle, częściowo pod wpływem spożytego alkoholu, a częściowo wskutek kłótni między stronami dotyczącymi zachowania oskarżonego i dalszego kontynuowania przez niego pracy dla pokrzywdzonego. Dodać również należy, iż oskarżony wykorzystał element zaskoczenia podczas ataku na pokrzywdzonego, atakując go, w chwili, gdy się tego nie spodziewał i nie mógł początkowo podjąć żadnej próby obrony. Ponadto oskarżony nie ograniczył się do jednego ciosu, lecz starał się zadać uderzenia pokrzywdzonemu kilka razy i tylko dzięki sprawności pokrzywdzonego do jego głowy dotarły tylko co najmniej dwa ciosy. Wskazać należy, iż działanie oskarżonego cechował znaczny stopień agresji, jak też było ono podjęte bez żadnego uzasadnionego powodu. To koreluje z treścią opinii sądowo - psychologicznej, w której stwierdzono, iż iż u oskarżonego występują cechy osobowości bierno – domagającej się (bierno – agresywnej). Oczywistym jest, więc, że oskarżony jest skłonny do takich zachowań agresywnych i działania bez uzasadnionego powodu. Te okoliczności prowadzą do wniosku, że oskarżony <span class="anon-block">M. R. (1)</span> działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonego <span class="anon-block">V. M.</span>. Fakt, iż oskarżony swoim zachowaniem nie doprowadził do śmierci pokrzywdzonego, lecz spowodował u niego średnie obrażenia ciała nie prowadzi do wniosku, iż taki właśnie skutek był celem jego działania. Oskarżony nie odstąpił dobrowolnie od dalszego ataku, lecz uczynił to wskutek działań obronnych podjętych przez pokrzywdzonego, który zdołał zadać mu cios w głowę powodujący zastopowanie ataku oraz wskutek ucieczki pokrzywdzonego. Odstąpienie od dalszego działania zmierzającego do realizacji zamiaru było więc efektem działań obronnych pokrzywdzonego, jak i pewnego otrzeźwienia, które zapewne nastąpiło u oskarżonego pod wpływem jego działania i otrzymanego uderzenia obronnego ze strony pokrzywdzonego.</p> <p>Z tych względów czyn oskarżonego wypełniał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a>.</p> <p>W efekcie ciosów zadanych przez oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> pokrzywdzony <span class="anon-block">V. M.</span> doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej nosa po stronie lewej, ran ciętych głowy w okolicy czołowej oraz skroniowej lewej, złamania kości nosa po stronie lewej, złamania kości czołowej po stronie lewej z niewielkim wgłobieniem fragmentu kostnego oraz krwiaka podtwardówkowego w okolicy czołowej lewej, które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni. Działając w powyższy sposób oskarżony naraził pokrzywdzonego realnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 kk</a>. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił również znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>.</p> <p>Czyn oskarżonego wypełnia znamiona przestępstw opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, mamy więc do czynienia z kumulatywnym zbiegiem przepisów. Stąd konieczna była kumulatywna kwalifikacja czynu oskarżonego jako przestępstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, tylko bowiem taka kwalifikacja oddaje całą zawartość kryminalną tego czynu. Z tych względów nastapiła zmiana kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu poprzez uzupełnienie je o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>4.  <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu przestępstwo Sąd kierował się wytycznymi wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. Biorąc pod uwagę te okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">M. R. (1)</span> karę 11 lat pozbawienia wolności. Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie występowała znaczna ilość okoliczności obciążających, które należało wziąć pod uwagę przy wymiarze kary. Do takich okoliczności należy zaliczyć znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, oraz fakt, iż sprawca godził w najwyższe dobro jakim jest zdrowie i życie ludzkie. Fakt usiłowania pozbawienia życia drugiego człowieka sam w sobie zasługuje na szczególną dezaprobatę i potępienie. Stopień agresji oskarżonego przejawiający się w zadaniu kilku uderzeń pokrzywdzonemu jest okolicznością wpływająca obostrzająco na wymiar kary. Ustalenia poczynione w niniejszej sprawie nie doprowadziły do ujawnienia jakiekolwiek racjonalnego powodu, który mógłby skłonić oskarżonego do zaatakowania pokrzywdzonego. Wskazać należy, że oskarżony był już wcześniej karany. Zauważyć należy, iż wymierzono mu karę ograniczenia wolności , a więc dano mu szanse na poprawę swojego zachowania, lecz oskarżony nie uszanował zastosowanego wobec niego dobrodziejstwa, a nawet nie wykonał w całości orzeczonej kary. Postawa w trakcie niniejszej sprawy wskazuje, że oskarżony prezentuje bezkrytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>2</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem opisanym w punkcie 1 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">V. M.</span> kwotę 10.000 (dziesięć tysięcy) zł. Niewątpliwie krzywda, jaką wyrządził oskarżony pokrzywdzonemu jest znaczna, gdyż wyrządził mu ból fizyczny, jak też psychiczny. Oskarżony spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała, jak też wywołał zapewne strach o swoje bezpieczeństwo. Stwierdzić można, iż stopień wyrządzonej mu krzywdy, która determinuje wysokość należnego zadośćuczynienia, był znaczny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>3</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> <p>Z uwagi na wnioski płynące z opinii sądowo - psychiatrycznej, w której biegli wskazali, iż w przypadku oskarżonego <span class="anon-block">M. R. (1)</span> zachodzi konieczność zastosowania wobec niego środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnień w trybie ambulatoryjnym, Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym w zakresie terapii uzależnień. Zastosowanie tej formy terapii, w miejsce środka zabezpieczającego, pozwoli w większym stopniu wdrożyć oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego po wyjściu na wolność. Mając na uwadze wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego możliwe będzie niezwłoczne stosowanie wobec niego oddziaływań terapeutycznych, podczas, gdy realizacja postulowanego środka zabezpieczającego możliwa byłaby dopiero po zakończeniu odbywania długoterminowej kary pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>5.  <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>4</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>6.  <strong> <!-- -->inne zagadnienia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Prokurator wnioskował o orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci pozbawienia praw publicznych na okres lat 8. W ocenie Sądu brak podstaw do orzeczenia takiego środka w niniejszej sprawie. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 40;art. 40 § 2;art. 40 § 2 pkt. 1)">art. 40 § 2 pkt 1 kk</a> Sąd może orzec pozbawienie praw publicznych w razie skazania na karę pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. W niniejszej sprawie nie są spełnione te przesłanki, albowiem brak podstaw do stwierdzenia, iż oskarżony <span class="anon-block">M. R.</span> dopuścił się tego czynu w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. W toku postepowania nie zdołano ustalić, jaki był motyw, którym kierował się oskarżony w chwili zaatakowania pokrzywdzonego. Skoro motywu tego nie dało się ustalić, to nie można stwierdzić, iż zasługiwał on na szczególne potępienie. Niewątpliwie zaatakowanie pokrzywdzonego bez praktycznie żadnego powodu stanowiło okoliczność wpływającą na zaostrzenie kary, lecz z pewnością nie można stwierdzić występowania motywacji, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 40;art. 40 § 2;art. 40 § 2 pkt. 1)">art. 40 § 2 pkt 1 kk</a>. Z tych względów wniosku Prokuratora nie uwzględniono.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>5</p> </td> <td colspan="12"> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 prawa o adwokaturze z 26 maja 1982 roku</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">P. S.</span> kwotę 2.214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych) tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu wraz z należnym podatkiem od towarów i usług.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>6</p> </td> <td colspan="12"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa, albowiem niecelowe było obciążanie oskarżonego tymi kosztami z uwagi na fakt, iż oskarżony nie osiąga stałych dochodów i orzeczono wobec niego bezwzględną karę pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->Podpis </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>SSO Marcin Buzdygan SSO Piotr Sikora</p> </td> </tr> </table> </div>