I SA/Gl 1251/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącej Spółce akcyjnej - A z siedzibą w C. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2015 r. w wysokości [...] zł. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...]. Skargę na tę decyzję pełnomocnik skarżącej wniósł w poniedziałek 21 września 2020 r., czyli (wbrew informacji podanej w odpowiedzi na skargę) w terminie. Zgodnie ze spostrzeżeniem organu skarga ta nie została jednak podpisana. Nie załączono do niej również dokumentów wykazujących umocowanie do zastępowania skarżącej w niniejszej sprawie. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 15 października 2020 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: 1) podpisanie skargi; 2) złożenie pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; 3) złożenie dokumentu lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS). Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 października 2020 r. i jak dotąd nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania powyższego wezwania. Odnotowania bowiem wymaga, że stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl z kolei art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Co więcej, w przypadku gdy działa on w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową, to powinien jednocześnie przedstawić dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Stosownie bowiem do art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak natomiast wynika z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału takiego dokumentu strona może złożyć jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez występującego w sprawie jej pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Niewątpliwie niepodpisanie skargi i niedołączenie do niej opisanych dokumentów uniemożliwia uznanie, że pismo to wyraża rzeczywistą wolę podmiotu, w imieniu którego zostało wniesione. W konsekwencji stanowi ono przeszkodę do nadania skardze biegu. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., w myśl którego, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Biorąc pod uwagę datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącej takiego wezwania w niniejszej sprawie stwierdzić należało, że ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do jego wykonania był wtorek 3 listopada 2020 r. Termin ten jednak upłynął bezskutecznie, co skutkować musiało odrzuceniem skargi na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.