III KO 5/25

III KO 5/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie wniosku sędziego SN Andrzeja Tomczyka o wyłączenie go od udziału w sprawie, której przedmiotem jest wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2024r. w sprawie o sygn. akt III KK 169/23 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 stycznia 2026r. na podstawie art. 41§1 k.p.k. i art. 42§1 k.p.k. postanowił: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Andrzeja Tomczyka od udziału w sprawie o rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2024r. w sprawie o sygn. akt III KK 169/23, a prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KO 5/25 UZASADNIENIE W dniu 19 stycznia 2026r. SSN A. Tomczyk złożył wniosek o wyłączenie go od orzekania w sprawie, której przedmiotem jest rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2024r. w sprawie o sygn. akt III KK 169/23. III KO 5/25 2 Uzasadniając wniosek Sędzia wskazał, że nie został uwzględniony wniosek o wyłączenie od orzekania w tej sprawie SSN Zbigniewa Kapińskiego, co zważywszy na okoliczności otrzymania przez niego nominacji do SN z rekomendacji niekonstytucyjnej tak zwanej Krajowej Rady Sądownictwa, w kontekście licznych orzeczeń Trybunałów Europejskich i Sądu Najwyższego powoduje, że skład sądzący z udziałem tego Sędziego nigdy nie będzie należycie obsadzony i nie zapewni „standardu rzetelnego procesu w aspekcie dostępu do niezawisłego i bezstronnego sądu”. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Złożony przez sędziego wniosek jest zasadny. Zważywszy na opisane wyżej okoliczności powołania SSN Zbigniewa Kapińskiego na to stanowisko rzeczywiście jest tak, że każdy skład z jego udziałem dotknięty będzie bezwzględną przesłanką odwoławczą z art. 439§1 pkt 2 k.p.k. Skoro zaś wniosek o wyłączenie tego Sędziego został rozpoznany negatywnie i to co najmniej z naruszeniem zasady nemo iudex in causa sua (Sędzia rozpoznająca wniosek otrzymała nominację na wniosek tej samej wadliwie ukształtowanej niekonstytucyjnej tzw. KRS, a więc rozpoznając wniosek wypowiadała się w sposób stronniczy, bo pośrednio we własnej sprawie), to jedyną dopuszczalną procesowo formą zachowania się przez innego sędziego wyznaczonego do orzekania w tej sprawie (arbitralnie i niezgodnie z obowiązującymi przepisami procesowymi o losowaniu składów sądu – przez SSN Zbigniewa Kapińskiego, który sam siebie wskazał do orzekania w tej sprawie), było złożenie wniosku o autowyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy przez skład sądu, który nie jest należycie obsadzony. W tej przestrzeni regułę postępowania wyznacza pkt 1 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3)”. III KO 5/25 3 Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021r., sygn. akt I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41). Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]