V Ca 4004/23

<p>Sygn. akt V Ca 4004/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 stycznia 2025 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col/> <col/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodnicząca:</p> </td> <td> <p>Sędzia (del.) Anna Bednarek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Aneta Obcowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> GmbH w <span class="anon-block">B.</span> (<span class="anon-block">N.</span>)</p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Company</span> <span class="anon-block">A.</span> w <span class="anon-block">D.</span> (<span class="anon-block">I.</span>)</p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie</p> <p>z dnia 29 września 2023 r., sygn. akt II C 423/23 upr</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> zasądza od powoda <span class="anon-block">(...)</span> GmbH w <span class="anon-block">B.</span> (<span class="anon-block">N.</span>) na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) Company</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> (<span class="anon-block">I.</span>) kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w tym zakresie do dnia zapłaty. </strong> </p> <p>Anna Bednarek</p> <p>Sygn. akt V Ca 4004/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku z dnia 10 stycznia 2025 r.</p> <p>Z uwagi na to, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(13);art. 505(13) § 2)">art. 505^{<!-- -->13} § 2 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy ograniczył uzasadnienie wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</span> </p> <p>Apelacja jako bezzasadna nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w niej zarzuty nie mogą skutkować zmianą, bądź uchyleniem zaskarżonego wyroku. Sąd Rejonowy w toku postępowania nie dopuścił się żadnego z zarzucanych mu uchybień, a rozstrzygnięcie – zarówno co do podstawy faktycznej jak i prawnej – jest w ocenie Sądu Okręgowego słuszne i w pełni odpowiadające przepisom prawa. Sąd I instancji dokonał trafnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i na tej podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. Do ustalonego stanu faktycznego zastosowane zostały właściwe przepisy prawa materialnego, które zostały też prawidłowo zinterpretowane. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy podzielając ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sądu Rejonowego, przyjmuje je za własne.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego na gruncie niniejszej sprawy stan faktyczny został ustalony przez Sąd Rejonowy prawidłowo, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, która wymaga, aby sąd oceniał materiał dowodowy w sposób logiczny, spójny i zgodny z zasadami doświadczenia życiowego, dlatego też za bezzasadne należało uznać zarzuty naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Przepis ten przyznaje sądowi swobodę w ocenie zebranego materiału dowodowego, zaś zarzut naruszenia tego uprawnienia tylko wtedy można uznać za usprawiedliwiony, jeżeli sąd zaprezentuje rozumowanie sprzeczne z regułami logiki bądź doświadczeniem życiowym. Dla skuteczności zarzutu naruszenia ww. przepisu nie wystarcza samo twierdzenie o wadliwości dokonanych ustaleń faktycznych odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości. Konieczne jest wskazanie przyczyn dyskwalifikujących postępowanie sądu w tym zakresie. Jeżeli zaś z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, choćby w równym stopniu na podstawie tego samego materiału dowodowego dawały się wysnuć wnioski odmienne (por. wyrok SN z dnia 27 września 2002 r., II CKN 817/00). Natomiast analizując treść zarzutów podniesionych w apelacji dojść należy do wniosku, iż stanowią one jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami poczynionymi w toku niniejszej sprawy przez Sąd Rejonowy.</p> <p>Na gruncie niniejszej sprawy strona powodowa zarzucała, iż Sąd I instancji błędnie ustalił i ocenił, że powód nie wykazał, aby zawarł umowę przelewu wierzytelności z <span class="anon-block">R. N.</span> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 511)">511 k.c.</a>). W ocenie Sądu Okręgowego zaś, istotnie w sprawie niniejszej strona powodowa nie wykazała swojej legitymacji czynnej, bowiem materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy nie zawiera dowodu potwierdzającego zawarcie umowy cesji przez powoda i pasażera wskazanego w pozwie lotu. Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, w orzecznictwie przyjmuje się, że przelew wierzytelności nie może być skutecznie dokonany w drodze jednostronnej czynności prawnej, a powód nie wykazał, aby jako cesjonariusz złożył cedentowi oświadczenie o nabyciu wierzytelności związanych z opóźnionym lotem, tym samym nie wykazał faktu zawarcia umowy cesji. W aktach sprawy bowiem znajduje się wyłącznie dokument zatytułowany „Assignment form”, zawierający oświadczenie i podpis jedynie <span class="anon-block">R. N.</span>.</p> <p>Wskazać przy tym należy, że rację ma powód podnosząc, że umowa cesji może być zawarta w każdy sposób. Nie zmienia to jednak faktu, iż okoliczność jej zawarcia w toku procesu winna być udowodniona, bowiem jej istnienie warunkuje ocenę w zakresie posiadania legitymacji procesowej czynnej do wytoczenia powództwa. O ile strony zawarły umowę w innej formie, to koniecznym jest przedłożenie dowodów, że strony złożyły oświadczenia woli co do zawarcia rzeczonej umowy cesji. W sprawie niniejszej powód, na którym spoczywał ciężar dowodu w tym zakresie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 322)">art. 322 k.p.c.</a>), dowodu takiego nie zaoferował. Taki stan rzeczy skutkować musiał oceną, iż powód nie posiadał legitymacji czynnej.</p> <p>Mając na uwadze, jak wskazano wyżej, iż dowody zaoferowane zarówno przed Sądem I nie były wystarczające dla możliwości stwierdzenia, czy doszło do zawarcia przez powoda umowy cesji roszczeń przysługujących mu wobec pozwanych linii lotniczych na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> należało orzec o oddaleniu apelacji powoda.</p> <p>Z tych względów bezprzedmiotowym było odnoszenie się do pozostałych podniesionych w apelacji zarzutów, w szczególności co do tego czy w sprawie zaistniały nadzwyczajne okoliczności zwalniające przewoźnika z obowiązku wypłaty powodowi odszkodowania.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik postępowania. Na koszty powstałe po stronie pozwanego złożyły się: kwota 450 zł wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 2;art. 98 § 2 pkt. 3)">§ 2 pkt 3</a> w z. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia apelacji.</p> <p>Anna Bednarek</p> </div>