I C 331/23

<p>Sygn. akt I C 331/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 września 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block">K. P.</span> </p> <p>o eksmisję</p> <p>I.  nakazuje pozwanemu <span class="anon-block">K. P.</span>, aby opróżnił z wszystkich rzeczy, opuścił i wydał powódce <span class="anon-block">Gminie M.</span> <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">lokal mieszkalny numer (...)</span>, znajdujący się w budynku położonym w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>;</p> <p>II.  orzeka o braku uprawnienia pozwanego <span class="anon-block">K. P.</span> do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wskazując, że powodem nakazania opróżnienia lokalu jest jego zajęcie przez pozwanego bez tytułu prawnego;</p> <p>III.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">K. P.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I C 331/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p> <span class="anon-block">Gmina M.</span> <span class="anon-block">G.</span> jest właścicielem lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Aktualnie lokal ten zajmuje pozwany <span class="anon-block">K. P.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności bezsporne</em> </p> <p>Żona pozwanego od 2005 r. jest właścicielem nieruchomości zabudowanej w <span class="anon-block">C.</span>, gdzie zamieszkuje z mężem i córką <span class="anon-block">J.</span>. Na tej nieruchomości powód w okresie letnim w 2021 przyjmował gości, ekipę telewizyjną.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: akt notarialny, k. 14-15</em> </p> <p> <em> <!-- --> nagranie programu telewizyjnego „Rolnik szuka żony”, k. 24</em> </p> <p>Sporny lokal <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> był w przeszłości przedmiotem najmu na rzecz <span class="anon-block">I. P.</span> – matki pozwanego (zmarła 10.07.2021 r.).</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności bezsporne</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowodów</strong> </p> <p>Połączenie faktu własności innej nieruchomości zabudowanej żony pozwanego, obecności pozwanego latem 2021 r. na tej nieruchomości w charakterze goszczącego znajomych i ekipę telewizyjną, wskazuje niewątpliwie, że pozwany faktycznie zamieszkiwał wówczas w <span class="anon-block">C.</span> ze swoimi najbliższymi, a nie z matką w <span class="anon-block">G.</span>. Odmienne w tym zakresie zeznania pozwanego są niewiarygodne, nieprawdopodobne i całkowicie nielogiczne. Miałoby z nich wynikać, że mimo że jego żona jest właścicielką domu jednorodzinnego, a więc miejsca do którego z reguły aspirują mieszkańcy blokowisk, to pozwany miałby wbrew narzucającej się logice życiowej pozostać w skromnym mieszkaniu zajmowanym przez będącą w podeszłym wieku matkę. Można jedynie uznać, że jeżeli pozwany nawet często bywał u matki, to jako gość, a nie stały mieszkaniec. W razie choroby matki mógł zamieszkiwać – w zależności od potrzeby opieki nad nią – nawet przez szereg dni, ale nie zmienia to charakteru pobytu. Zeznania pozwanego są zupełnie nieprawdopodobne także w kontekście zwykłego doświadczenia życiowego: nielogicznym jest, aby mimo trwania małżeństwa i obowiązku opieki nad swoim dzieckiem, miałby stale przebywać w <span class="anon-block">G.</span> u matki. Takie dziwaczne zachowanie nie zostało przez pozwanego w żaden sposób wytłumaczone. Trudno też uwierzyć, aby żona pozwanego (właścicielka domu w <span class="anon-block">C.</span>) miałaby zgodzić się na nagrania telewizyjne z udziałem małżonka, z którym rzekomo pozostaje w wieloletniej separacji i który z nią w <span class="anon-block">C.</span> w ogóle nie zamieszkuje.</p> <p>Można oczywiście zrozumieć, że pozwany miał interes w tym, aby pozorować współzamieszkiwanie z matką z perspektywą wstąpienia w stosunek najmu dla określonych celów ekonomicznych (np. aby zapewnić swojej córce na przyszłość lub z innych przyczyn dla siebie tani lokal gminny blisko centrum dużego miasta) i właśnie w tym celu nigdy się z tego lokalu nie wymeldował i stale przechowywał część swoich ruchomości. Meldunek w niniejszym procesie nie ma jednak samodzielnej wartości dowodowej.</p> <p>Pozwany nie zawnioskował np. zeznań swojej żony, ani innych świadków, którzy by potwierdzili jego – całkowicie niewiarygodną wersję zdarzeń.</p> <p>Co więcej, z materiału przedstawionego przez powódkę zdaje się wynikać, że pozwany prowadzi proceder wynajmu tego lokalu (np. w czasie zeznań na rozprawie było widać, że w lokalu znajduje się jakaś inna osoba [rzekomo kobieta z Ukrainy], dowodem na czerpanie korzyści z lokalu była też niewątpliwie obecność w lokalu kilku osób z Ukrainy w marcu 2022 r. [k. 19, okres gwałtowanego napływu uchodźców wojennych z Ukrainy do Polski] oraz pismo <span class="anon-block">J. D.</span>, k. 20). Te dowody mają marginalne znacznie dla rozstrzygnięcia, a ich odnotowanie w tym miejscu obrazuje jedynie lepiej prawdopodobny cel, który stoi u podstaw twierdzeń pozwanego zmierzającego do potwierdzenia jego praw do lokalu jako najemcy – najprawdopodobniej miał zamiar w dalszym ciągu wynajmować lokal w celach zarobkowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Pozwany nie posiada żadnego uprawnienia do zajmowania przedmiotowego lokalu. Nie wstąpił w stosunek najmu po zmarłej matce, gdyż nie zamieszkiwał z nią stale do chwili jej śmierci (przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691)">art. 691 k.c.</a> nie miał zastosowania).</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a>, albowiem właściciel ma prawo odzyskać nieruchomość lokalową posiadaną bez żadnej podstawy prawnej przez osobę trzecią.</p> <p>W punkcie II. stwierdzono, że pozwanemu nie przysługuje uprawnienie do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, gdyż zajął lokal bez tytułu prawnego (art. 17 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów […]).</p> <p> <strong> <!-- -->Koszty</strong> </p> <p>W punkcie III. zasądzono od pozwanego na rzecz powoda koszty procesu na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, na które składa się: opłata sądowa od pozwu (200 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (240 zł, § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.) oraz odsetki od kosztów.</p> </div>