II Ka 253/24

<p>Sygn. akt IIKa 253/24</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z 5 czerwca 2024r. w sprawie IIW174/22 obwiniony <span class="anon-block">Ł. K.</span> uznany został za winnego tego, że <br/>w dniu 10 września 2021 roku o godz. 14.25 w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując pojazdem uprzywilejowanym marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> <br/>z włączonymi światłami mijania i wysyłającym sygnały świetlne w postaci niebieskich świateł błyskowych i jednocześnie sygnały dźwiękowe o zmiennym tonie, poruszając się przy prawej krawędzi jezdni tzw. pasem awaryjnym <br/>i bezpodstawnie korzystając z ułatwień w ruchu drogowym nie zachował należytej ostrożności, w wyniku czego podczas manewru omijania kierującej samochodem marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> doprowadził do otarcia się pojazdów powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym kierującej <span class="anon-block">E. P.</span> i pasażerowi <span class="anon-block">D. K.</span>, to jest wykroczenia <br/>z art.86§1k.w. i art.97k.w. Za wykroczenie to Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 300 złotych.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę obwinionego.</p> <p>Obrońca, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a> wydanemu rozstrzygnięciu zarzuciła: naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.:</p> <p>1. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. żart. 8 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 ()">kpw</a> poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego polegającą na:</p> <p>• odmowie przyznania wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego co do przebiegu zdarzenia w zakresie nieprawidłowego zachowania na drodze pokrzywdzonej mimo, iż wersja ta znajduje potwierdzenie w zeznaniach bezpośredniego świadka zdarzenia <span class="anon-block">D. K.</span>, a nadto w zeznaniach świadków <span class="anon-block">P. K.</span> i <span class="anon-block">B. K.</span>,</p> <p>• odmowie przyznania wiarygodności zeznaniom świadków <span class="anon-block">D. K.</span>, <span class="anon-block">D. W.</span>, <span class="anon-block">P. K.</span> i <span class="anon-block">B. K.</span> w sytuacji, gdy zeznania te są spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniają, a ponadto znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach obwinionego, a zatem dokonana przez Sąd I instancji ocena, że świadkowie ci próbowali podtrzymać wersję obwinionego, że nie doszło do kontaktu aut jest nieuprawniona,</p> <p>• uznaniu za wiarygodne tylko i wyłącznie zeznań pokrzywdzonej i wersji wydarzeń przez nią przedstawionej podczas, gdy jest ona sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym w zakresie przebiegu zdarzenia, zachowania się uczestników na drodze, a także samego kontaktu pojazdów pokrzywdzonej <br/>i obwinionego,</p> <p>• uznaniu opinii biegłego sądowego sporządzonej w sprawie za zupełną, kompletną i jasną, w sytuacji, gdy opinia ta zawiera szereg niejasności i jest niespójna, a biegły przesłuchiwany na rozprawie nie potrafił wyjaśnić podstawowych zarzutów, kierowanych wobec opinii, czyniąc stronnicze wywody na temat braku jakiegokolwiek zawinienia pokrzywdzonej i wyłącznego zawinienia obwinionego (absurdalne twierdzenia, że nie mogła a nawet nie powinna patrzeć w lusterka gdy usłyszała dźwięk pojazdu uprzywilejowanego),</p> <p>• uznaniu za nierzetelne oględzin pojazdu wykonanych przez <span class="anon-block">B. K.</span> w sytuacji, gdy świadek ten nie podał w jakim czasie zapoznał się z pismem pokrzywdzonej i jasno wskazywał, że zadaniem jego nie było skorelowanie uszkodzeń pojazdów, zresztą świadek nie dysponował pojazdem pokrzywdzonej,</p> <p>• uznaniu za rzetelne oględzin pojazdu wykonanych przez <span class="anon-block">J. S.</span> w sytuacji, gdy od daty czynu do wykonania tych oględzin minęło ponad dwa tygodnie, a pojazdem był używany przez funkcjonariuszy policji <br/>w tym okresie do czynności służbowych i nie był wyłączony z użytkowania, <br/>a zatem wszelkie uszkodzenia w tym zakresie mogły powstać w innych okolicznościach,</p> <p>co miało wypływ na wynik postępowania, prowadząc do błędu w ustaleniach faktycznych polegających na uznaniu, że obwiniony zachował się nieprawidłowo na drodze, bezpodstawnie podjął decyzje o korzystaniu z ułatwień w ruchu drogowym poprzez jazdę poboczem, a nadto, że doprowadził do kontaktu pojazdów marki <span class="anon-block">V. (...)</span> oraz <span class="anon-block">F. (...)</span>, którym kierowała pokrzywdzona.</p> <p>2. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 42)">art. 42 kpw</a> poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie opinii innego biegłego sądowego w sytuacji, gdy sporządzona w sprawie opinia jest niepełna, niejasna i zachodzą w niej sprzeczności;</p> <p>3. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 kpk</a> poprzez niezastosowanie tego przepisu i nie rozstrzygnięcie wątpliwości w zakresie braku ustalenia prędkości obwinionego, a nadto w zakresie korzystania w okresie od daty zdarzenia do daty oględzin pojazdu przez innych funkcjonariuszy policji.</p> <p>W oparciu o te zarzuty obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzucanych mu czynów oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego kosztów postępowania, w tym kosztów obrony przez Sądem I i II instancji; ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu; ewentualnie dopuszczenie przez Sąd Okręgowy dowodu z opinii innego biegłego sądowego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych na okoliczność przebiegu zdarzenia, objętego wnioskiem o ukaranie, ustalenia położenia pojazdów, prędkości z jaką pojazdy się poruszały, wskazania jakie są standardy zachowania uczestników ruchu drogowego w sytuacji tworzenia korytarza życia, poruszania się pojazdu uprzywilejowanego poboczem, zjazdu uczestnika na pobocze w celu tworzenia korytarza życia, ustalenia, czy obwiniony miał możliwość zatrzymania pojazdu przy zachowaniu reguł należytej ostrożności oraz ustalenia czy pokrzywdzona przystępując do tworzenia korytarza życia zachowała się prawidłowo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Odwoławczy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy okazała się celowa.</p> <p>W pierwszej kolejności należy zauważyć, że obwinionemu zarzucono popełnianie czynów z art.86§1k.w. i z art.90k.w. w dniu 10 września 2021r.</p> <p>Zgodnie natomiast z przepisem art.45§1k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.</p> <p>Ponieważ od dnia 10 września 2021r. upłynęły już trzy lata, po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku w niniejszej sprawie nastąpiło przedawnienie karalności zarzucanych obwinionemu czynów z art.86§1k.w. i art.90k.w.</p> <p>Dlatego w ocenie Sądu odwoławczego, zgodnie z art.104§1pkt7k.p.w. <br/>w zw. z art.5§1pkt4k.p.w. w zw. z art.45§1k.w. postępowanie karne o czyny zarzucane obwinionemu należało umorzyć, uchylając wyrok Sądu I instancji.</p> <p>Reasumując zgodne z art.437§1i2k.p.k. Sąd odwoławczy orzekł jak <br/>w wyroku.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1 k)">art.119 § 2pkt 1k</a>.p.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 121;art. 121 § 1 k)">art.121 § 1k</a>.p.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art.634 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632 a;art. 632 a § 1 k)">art.632a § 1k</a>.p.k, w związku z czym kosztami sądowymi za postępowanie przed Sadem I instancji i postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa. Natomiast wobec umorzenia postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynów zarzucanych obwinionemu, Sąd orzekł, że koszty ustanowionego obrońcy z wyboru ponieść ma obwiniony.</p> <p>Agata Wilczewska</p> </div>