XXVII Ca 171/23

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> XXVII Ca 171/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 października 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->Sędzia Paweł Błasiak (del.)</strong> </p> <p>Protokolant: Sekretarz Sądowy Mikołaj Perz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 października 2024 roku w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. P.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> Bankowi (...) S.A.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie</p> <p>z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt I C 3074/19</p> <p>I.  oddala apelację,</p> <p>II.  zasądza od <span class="anon-block">A. P.</span> na rzecz <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XXVII Ca 171/23</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Dnia 18 lipca 2019r. <span class="anon-block">A. P.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> Bankowi (...) S.A.</span> żądając zasądzenia 3.684 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 17 lipca 2016r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> Bank (...) S.A.</span> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2021 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie sygn. akt I C 3074/19:</p> <p>1.  oddalił powództwo,</p> <p>2.  ustalił, że powód <span class="anon-block">A. P.</span> ponosi koszty procesu w całości, pozostawiając szczegółowe wyliczenie kosztów procesu referendarzowi sądowemu.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając rozstrzygniecie Sądu Rejonowego w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22(1))">art. 22^{<!-- -->1} k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} k.c.</a> Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów I i II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> Bank (...) S.A.</span> wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja okazała się bezzasadna.</p> <p>Zarzuty naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> oraz i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22(1))">art. 22^{<!-- -->1} k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} k.c.</a> sprowadzają się do twierdzenia, że Sąd I Instancji poczynił błędne ustalenia faktyczne warunkujące uznanie powoda za konsumenta przez co odmówił mu tego statusu i ochrony prawnej z niego wynikającej.</p> <p>Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy i przyjmuje za własne. Przede wszystkim należy podkreślić, że ustalenia faktyczne w powyższym zakresie Sąd I Instancji poczynił na podstawie przesłuchania powoda i wyciągu z CEIDG. Z tych dowodów wynikało, że: powód prowadzi działalność związaną z wynajmowaniem nieruchomości; zawarł z pozwanym bankiem siedem umów o kredyt hipoteczny, w tym umowę związaną z niniejszym postępowaniem; w żadnej z nieruchomości objętych tymi umowami nie zamieszkiwał, oprócz jednej, tylko je wynajmował. Te okoliczności powód w apelacji pomija. Eksponuje za to fakty, że zawierając sporną umowę o kredyt hipoteczny nie posługiwał się żadnymi danymi przedsiębiorcy, nie składał dokumentów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a sama umowa była dedykowana dla konsumentów, a nie przedsiębiorców. Przedstawione przez powoda fakty, choć same w sobie prawdziwe, nie mogą przesądzać o wniosku, że powód zawierając z pozwanym sporną umowę o kredyt hipoteczny, działał jako osoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22(1))">art. 22^{<!-- -->1} k.c.</a> W powiązaniu bowiem z powyższymi faktami pominiętymi przez powoda i ocenianymi łącznie w kontekście tego przepisu, należy uznać, że brak było podstaw do przyznania powodowi statusu konsumenta przy zawieraniu spornej umowy. Należy zauważyć, że zawarcie jednej z wielu umów o kredyt hipoteczny przez powoda celem sfinansowania nabycia nieruchomości mieszkalnej, przy braku w ogóle zamieszkiwania w niej, lecz wynajmowania jej, nie zmierzało do zaspokojenia osobistych (konsumpcyjnych) potrzeb powoda, a do tego było typowe dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie wynajmowania nieruchomości, którą powód bezspornie prowadził.</p> <p>Stąd Sąd I Instancji słusznie odmówił powodowi statusu konsumenta i w konsekwencji ochrony z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} k.c.</a>, oddalając jego powództwo.</p> <p>O kosztach zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1 i 1^{<!-- -->1}k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 2;art. 98 § 2 pkt. 3)">§ 2 pkt 3</a> w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.</p> </div>