I 1 Co 5271/24

<p>sygn. akt I.1 Co 5271/24</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>12 listopada 2024 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Janicki</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 12 listopada 2024 roku w Warszawie</p> <p>w postępowaniu egzekucyjnym z wniosku wierzyciela <strong> <!-- --> Zakładu Ubezpieczeń Społecznych</strong> przeciwko dłużnikowi <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. W.</span> </strong>prowadzonym przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie Piotra Szewca pod sygn. Km 10750/14</p> <p> <em> <!-- -->na skutek skargi wierzyciela z 30 wrze śnia 2024 roku na postanowienie komornika sądowego z 17 września 2024 roku w części dotyczącej obciążenia wierzyciela opłatą egzekucyjną </em> </p> <p> <em> <!-- -->oraz na skutek wniosku wierzyciela z 30 września 2024 roku o obniżenie opłaty egzekucyjnej</em> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>1.  oddalić skargę;</p> <p>2.  oddalić wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Prawidłowo komornik zważył, że miała miejsce bierność wierzyciela skutkująca umorzeniem postępowania. Co prawda, komornik powinien był stwierdzić umorzenie z mocy prawa z dniem 27 maja 2022 r. (zgodnie z obowiązującym do 1 lipca 2023 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 823)">art. 823 k.p.c.</a>), tym niemniej kwestia ta nie miała wpływu na wymiar opłaty i nie była objęta zakresem zaskarżenia. Nie jest też nieprawidłowością tej wagi, żeby uzasadniać ingerencję przez sąd z urzędu w prawomocną (niezaskarżoną) część postanowienia komornika sądowego.</p> <p>W przypadku umorzenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 824;art. 824 § 1;art. 824 § 1 pkt. 4)">art. 824 § 1 pkt 4 k.p.c.</a> (analogicznie: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 823)">art. 823 k.p.c.</a> stanowiący odpowiednik ww. przepisu przed nowelizacją) komornik ustala opłatę stosunkową od świadczenia pozostałego do wyegzekwowania i na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 29;art. 29 ust. 1 u)">art. 29 ust. 1 u.k.k.</a> obciąża nią wierzyciela.</p> <p>Zarzuty wierzyciela nie zasługują na uwzględnienie. Wierzyciel wskazuje, że po śmierci dłużnika „musi ustalić krąg spadkobierców”. Rzecz jednak właśnie w tym, że nie wykazał, żeby „dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania” tj. w szczególności wszczął w terminie postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym dłużniku, tak żeby następnie (po jego prawomocnym zakończeniu) móc wnieść o podjęcie postępowania z udziałem spadkobierców dłużnika (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 819;art. 819 § 1)">art. 819 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>Wierzyciel powoływał się też na zwolnienie z opłat sądowych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 ust. 4)">art. 114 ust. 4</a> u.s.u.s.). Wbrew jednak stanowisku wierzyciela, o ile rozciąga się ono co do zasady na opłaty komornicze (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 1 u)">art. 45 ust. 1 u.k.k.</a>), to jednak z wyjątkiem opłat egzekucyjnych za egzekucję świadczeń pieniężnych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 47 u)">art. 47 u.k.k.</a>, por. nadto <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 2 u)">art. 45 ust. 2 u.k.k.</a> <em> <!-- -->a contrario</em> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 ust. 1 u)">art. 18 ust. 1 u.k.k.</a>). Brak podstaw do rozciągania mającego charakter wyjątku zwolnienia Skarbu Państwa z obowiązku uiszczenia opłaty egzekucyjnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 2 u)">art. 45 ust. 2 u.k.k.</a>) na Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który ma odrębną osobowość prawną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 ust. 1)">art. 66 ust. 1</a> u.s.u.s., por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 441;art. 441 § 1)">art. 441 § 1 k.c.</a>), w takim bowiem przypadku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 ust. 4)">art. 114 ust. 4</a> u.s.u.s. stanowiłby <em> <!-- -->superfluum</em> (por. art. 94 u.k.s.c.). Tymczasem Skarb Państwa i państwowe osoby prawne to odrębne podmioty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 441;art. 441 § 1)">art. 441 § 1 k.c.</a>).</p> <p>Również wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 48;art. 48 ust. 1 u)">art. 48 ust. 1 u.k.k.</a> możliwe jest to w razie wykazania przez wierzyciela, że przemawiają za tym szczególne okoliczności odnoszące się do nakładu pracy komornika lub sytuacji majątkowej wierzyciela oraz wysokości jego dochodów. Wierzyciel nie wykazał żadnej z takich okoliczności. Z tego powodu wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej podlegał oddaleniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Zarz ądzenia:</strong> </p> <p>1.  zakreślić sprawę w repertorium;</p> <p>2.  odpis postanowienia doręczyć pełnomocnikowi wierzyciela i komornikowi.</p> <p>.</p> <p> Warszawa, 12 listopada 2024 roku asesor sądowy Mateusz Janicki</p> </div>