I C 546/24

<p>Sygn. akt I C 546/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 listopada 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. K.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bankowi (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">M. K.</span> kwoty:</p> <p>a.  19.727,47 CHF (dziewiętnaście tysięcy siedemset dwadzieścia siedem franków szwajcarskich i czterdzieści siedem centymów) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 26 lipca 2024 r. do dnia zapłaty,</p> <p>b.  1.871,16 zł (jeden tysiąc osiemset siedemdziesiąt jeden złotych szesnaście groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 26 lipca 2024 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">M. K.</span> kwotę 6.417 zł (sześć tysięcy czterysta siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I C 546/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="underline"> <!-- -->Stan faktyczny</span> </p> <p>W 2008 r. <span class="anon-block">M. K.</span> spłacała kredyt zaciągnięty w złotówkach w <span class="anon-block"> Banku (...)</span>. W obiegu informacyjnym wówczas przekazywano sugestie, że najkorzystniejsze dla kredytobiorców są kredyty powiązane z frankiem szwajcarskim, dlatego powódka udała się do doradcy kredytowego (<span class="anon-block"> (...)</span>), aby doradził jej, czy rzeczywiście w jej wypadku będzie to dobre rozwiązanie. Doradca finansowy potwierdził obiegowe informacje, upewnił powódkę, że nie wiąże się z tym żadne ryzyko. Powódka nie miała żadnej szczególnej wiedzy ani doświadczenia praktycznego w zakresie funkcjonowania rynku walutowego. Umowa została zawarta na wzorcu przedstawionym przez <span class="anon-block"> bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> (umowa z dnia 13 września 2008 r., nr <span class="anon-block"> (...)</span>08-<span class="anon-block"> (...)</span>). Powódka nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej. Kredyt był przeznaczony na cele mieszkaniowe. Był udzielony w złotych, denominowany do franka szwajcarskiego, na sumę 45.876,04 CHF, na okres do września 2038 r. Spłaty miały być dokonywane w złotówkach, w równowartości kwot wyrażonych w <span class="anon-block"> (...)</span>, do przeliczeń wysokości rat miał być stosowany kurs sprzedaży tej waluty według Tabeli kursów obowiązującej w kredytującym banku w dniu spłaty (§ 15 ust. 7 Części ogólnej umowy). W dniu 17 maja 2013 r. strony zawarły <span class="anon-block"> (...)</span> do w/w umowy umożliwiające kredytobiorcy spłaty bezpośrednio w walucie odniesienie oraz precyzujące zasady ustalania kursów przeliczeniowych na potrzeby spłat kredytu.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania powódki</em> </p> <p> <em> <!-- --> umowa, k. 27-34</em> </p> <p> <em> <!-- --> porozumienie, k. 35</em> </p> <p>Bank wypłacił kredyt w dwóch transzach: 47.000 zł (22.09.2008 r.) oraz 51.121,14 zł (16.10.2008 r.). Kredyt został w całości spłacony do 23 maja 2013 r. Łącznie powódka spłaciła 99.992,30 zł oraz 19.727 CHF.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności bezsporne (k. 42-44)</em> </p> <p>Pozwany bank jest następcą prawnym banku zawierającego umowę.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność bezsporna</em> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Ocena dowodów</span> </p> <p>Zeznania powódki są wiarygodne, szczere. Dokumenty prywatne złożone przez strony nie były kwestionowane co do autentyczności i mocy dowodowej. Część materiału dowodowego przedstawionego przez powoda została pominięta bez zastrzeżeń (k. 118).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Kwalifikacja prawna</span> </p> <p>Postanowienie zawarte w § 15 ust. 7 Części ogólnej umowy jest abuzywne w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385^{<!-- -->1} § 1 k.c.</a>, gdyż przyznaje wyłącznie przedsiębiorcy niekontrolowaną swobodę wyznaczania kursu przeliczeniowego waluty odniesienia (<span class="anon-block"> (...)</span>), co jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i narusza interesy konsumenta, uzależniając go ekonomicznie od banku. Skutkiem eliminacji tego postanowienia jest konkluzja, że umowa nie mogła być wykonywana, a jednocześnie nie istniała możliwość zastąpienia inkryminowanej klauzuli innym przepisem prawa (Sąd podzielił w tym zakresie w całości obszerną argumentację powódki zawartą w uzasadnieniu pozwu). Z tych przyczyn należy stwierdzić, że <span class="underline"> <!-- -->umowa z dnia 13 września 2008 r. była </span> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->ab initio</span> </em> <span class="underline"> <!-- --> bezwzględnie nieważna</span>.</p> <p>Fakt, że kredyt stanowił „refinansowanie” wcześniejszego, nie ma żadnego wpływu na możliwość ustalenia abuzywności postanowień tej kolejnej umowy. Przy zawieraniu spornej umowy bank (ani pośrednik) nie przedstawili powódce wystarczających i odpowiednich informacji ostrzegających przed ryzykiem walutowym. Wcześniejsze kredyt nie był powiązany z walutą obcą.</p> <p>Późniejsze „porozumienie” do spornej umowy było nieskuteczne skoro umowa ta od początku była bezwzględnie nieważna.</p> <p>Ogólnoświatowy kryzys finansowy będący następstwem upadku amerykańskiego banku inwestycyjnego jesienią 2008 r. i wynikające z tego perturbacje walutowe nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż były to zdarzenia mające miejsce już po zawarciu spornej umowy.</p> <p>Wysokość roszczenia dochodzonego pozwem jest prawidłowo oznaczona, powódka dochodziła tylko nadwyżki spłat ponad wypłacony jej kapitał.</p> <p>Pozwany jest więc bezpodstawnie wzbogacony o kwoty dochodzone pozwem.</p> <p>Wymagalność roszczenia nastąpiła po doręczeniu odpisu pozwu pozwanemu.</p> <p>Sąd nie bada w niniejszej sprawie faktycznie realizowanych przez bank metod przeliczeń kursowych, gdyż na potrzeby stwierdzenia abuzywności klauzul umownych nie jest to okoliczność istotna prawnie (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(2))">art. 385^{<!-- -->2} k.c.</a>).</p> <p>Podsumowując, Sąd w całości podzielił poglądy i wywody prawne powódki, nie zgadzając się jednocześnie z chybionymi argumentami strony pozwanej. Należy jednocześnie zauważyć, że obie strony naruszyły procedurę przedstawiając swoje pisemne wywody w formie rażąco odbiegającej od wymogu zwięzłości. Orzecznictwo sądowe w tzw. sprawach frankowych jest obecnie ustabilizowane i nie ma potrzeby ani obowiązku prawnego kazuistycznego rozważania zasadności i słuszności poszczególnych judykatów.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Koszty</span> </p> <p>O kosztach orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Na zasądzone na rzecz powódki koszty składa się: opłata sądowa od pozwu (1.000 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (5.400 zł, § 2 pkt 6 rozp. MS z dn. 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełn. (17 zł) oraz odsetki od kosztów (punkt II.).</p> </div>