Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

XXVII Ca 3376/22

Суди загальної юрисдикції2024-11-15
Номер справи
XXVII Ca 3376/22
Дата рішення
2024-11-15
Тип
SENTENCE

Судді

Paweł Błasiak (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> XXVII Ca 3376/22</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->Sędzia Paweł Błasiak (del.)</strong> </p> <p>Protokolant: Natalia Łuczak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2024 roku w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. B.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i Prezydentowi <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie</p> <p>z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt II C 1446/19</p> <p>oddala apelację.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XXVII Ca 3376/22</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 9 maja 2019r. powód <span class="anon-block">J. B.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 23.562 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 marca 2019r. do dnia zapłaty.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.</p> <p>Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2021r. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 1)">art. 194 § 1 k.p.c.</a> wezwano do udziału w sprawie jako pozwanego Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Pozwany Prezydent <span class="anon-block">(...)</span> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2022 roku sygn. akt II C 1446/19 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie: </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->oddalił powództwo wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->nie obciążył <span class="anon-block">J. B.</span> kosztami należnymi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- --> umorzył postępowanie wobec Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span>, </strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- --> nie obciążył <span class="anon-block">J. B.</span> kosztami należnymi na rzecz Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span>. </strong> </p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód, zaskarżając rozstrzygniecie Sądu Rejonowego w części tj. co do punktu I. Orzeczeniu Sądu I instancji zarzucił naruszenie: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327<sup> <!-- -->1</sup> § 1 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20032282255" title="Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 228, poz. 2255 (art. 50;art. 50 ust. 1)">art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych</a>. Powód wniósł o zmianę w zaskarżonej części wyroku i uwzględnienie powództwa w całości wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania, ewentualnie uchylenie w zaskarżonej części wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji.</p> <p>Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie apelacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu.</p> <p>Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy i przyjmuje za własne. Zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> został błędnie postawiony, gdyż za jego pomocą skarżący kwestionuje, nie ustalenia faktyczne Sądu I Instancji, lecz ich ocenę prawną. Prawidłowo powód powinien podnieść zarzut naruszenia prawa materialnego. Stąd zarzut ten zostanie omówiony w ramach naruszenia przepisów prawa materialnego.</p> <p>Nie okazał się skuteczny zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327<sup> <!-- -->1</sup> § 1 k.p.c.</a> Faktem jest, że tenże sąd w uzasadnieniu wyroku nie dokończył swych rozważań odnośnie zarzutu przedawnienia roszczenia, stąd nie wiadomo, czy uznał ten zarzut za skuteczny. Jednak to uchybienie nie miało znaczenia dla orzekania w sprawie, skoro Sąd I Instancji, prawidłowo oddalił powództwo z uwagi na nieudowodnienie wszystkich przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a nie z uwagi na przedawnienie roszczenia powoda.</p> <p>Jeśli chodzi o zarzuty naruszenia prawa materialnego, to okazały się one nieuzasadnione. Wbrew zarzutom powoda, Sąd I Instancji nie oddalił powództwa z uwagi na brak zawinienia po stronie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, lecz wskutek braku szkody po stronie powoda i w konsekwencji braku związku przyczynowego między brakiem informacji ze strony ZUS o zmianie organu właściwego do wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego a powstaniem szkody. Taka ocena Sądu Rejonowego nie narusza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 k.c.</a> Uzupełnienia wymaga jedynie, że stwierdzenie winy przy wykonywaniu władzy publicznej w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 k.c.</a> jest niekonieczne, wystarczające jest stwierdzenie samej bezprawności. W niniejszej sprawie zachowanie ZUS było nie tylko bezprawne, ale również zawinione. ZUS nie kwestionował faktu, że naruszył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20032282255" title="Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 228, poz. 2255 (art. 50;art. 50 ust. 1)">art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych</a>. ZUS bowiem nie poinformował powoda <span class="anon-block">J. B.</span> o zmianie podmiotu realizującego zasiłek pielęgnacyjny tj., że od 1 września 2005r. to świadczenie nie będzie realizował już ZUS, a Prezydent <span class="anon-block">(...)</span>. Zmiana ta miała swą podstawę prawną w treści art. 49 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy. Należy podkreślić, że <span class="anon-block">J. B.</span> na mocy decyzji ZUS z 8 kwietnia 2004r. przysługiwał na stałe zasiłek pielęgnacyjny do renty socjalnej. Jednak przez to zawinione zaniechanie ZUS nie doszło do szkody po stronie powoda, koniecznej do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 k.c.</a> gdyż zasiłek pielęgnacyjny nadal mu przysługiwał także po 31 sierpnia 2005r. i nadal mu przysługuje, z tą tylko różnicą że wypłacany przez Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span>, a nie ZUS. <span class="anon-block">J. B.</span> nie miał obowiązku składania wniosku o przyznanie prawa do tego zasiłku do Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span>, gdyż prawo to już posiadał na mocy decyzji ZUS z 8 kwietnia 2004r. Jego wniosek powinien być potraktowany jako żądanie wypłaty przysługującego mu już, lecz nie wypłaconego zasiłku, a nie wniosek o przyznanie mu prawa do zasiłku. Zgodzić należy się z Sądem I Instancji, że przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20032282255" title="Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 228, poz. 2255 ()">ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych</a> nie przewidują w takim przypadku wygaśnięcia dotychczas przyznanych świadczeń, a art. 24 ust. 2 tej ustawy nie ma zastosowania. Zatem zasiłek pielęgnacyjny powinien zostać wypłacony <span class="anon-block">J. B.</span> przez Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span> za okres od 1 września 2005r., a nie od dnia złożenia przez niego wniosku do tego organu, który jak już wyżej wskazano był w ogóle nie wymagany. Powyższej oceny nie może zmienić fakt, że brak wypłaty przez Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span> zasiłku pielęgnacyjnego nastąpił z winy ZUS. ZUS bowiem od dnia 1 września 2005r. nie jest już uprawniony do wypłaty tego zasiłku i nie może go wypłacić, nawet gdy nie został on wypłacony przez Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span> z winy ZUS. Przyznanie powodowi odszkodowania od ZUS w wysokości zasiłku pielęgnacyjnego oznaczałoby <em> <!-- --> de facto</em>, że <span class="anon-block">J. B.</span> byłby uprawniony do wypłaty dwóch zasiłków pielęgnacyjnych za żądany okres – od ZUS i od Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span>, co byłby niedopuszczalne.</p> </div>