Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I ACa 1611/23

Суди загальної юрисдикції2024-11-15
Номер справи
I ACa 1611/23
Дата рішення
2024-11-15
Тип
SENTENCE

Судді

Rafał Dzyr (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt I ACa 1611/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2024 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie, I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie</p> <p>Przewodniczący SSA Rafał Dzyr</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2024 r. w Krakowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. B.</span> </p> <p>o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. akt I C 1789/22</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sygn. akt I ACa 1611/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">A. S.</span> w pozwie, złożonym 22 lipca 2022 r., wniósł o zobowiązanie pozwanej <span class="anon-block">K. B.</span> do złożenia oświadczenia woli o treści: „Ja, <span class="anon-block">K. B.</span>, uprzednio nosząca nazwisko <span class="anon-block">B.</span> – <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">urodzona dnia (...)</span>, posiadająca nr <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, przenoszę zwrotnie na powoda <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">urodzonego dnia (...)</span>, darowaną mi aktem notarialnym rep. A nr <span class="anon-block"> (...)</span>, zdziałanym przed notariusz <span class="anon-block">V. T.</span> w dniu 21 sierpnia 2015 r., własność nieruchomości położonej w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w obrębie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">P.</span>, gmina i powiat <span class="anon-block">S.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span> o powierzchni 1000 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> i wartości 100000 zł, oznaczonej w ewidencji gruntów numerem<span class="anon-block">(...)</span>, z przeznaczeniem, aby stanowiła ona na powrót majątek osobisty <span class="anon-block">A. S.</span>”.</p> <p>Powód wniósł o zasądzenie od pozwanej zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 3 marca 2019 r. dowiedział się o tym, że jego małżonka <span class="anon-block">K. S.</span> prowadziła w tajemnicy przed mężem w okresie od 5 lutego do 3 marca 2019 r. za pomocą telefonu komórkowego obsceniczną korespondencję z innym mężczyzną, świadczącą o utrzymywaniu z tym mężczyzną intymnej relacji. W tym samym czasie pozwana utrzymywała powoda w przekonaniu, że ich małżeństwo funkcjonuje w sposób prawidłowy. Powód zakwalifikował to zachowanie pozwanej jako przejaw rażącej niewdzięczności i w piśmie z dnia 24 lutego 2020 r. odwołał darowiznę opisanej w żądaniu pozwu nieruchomości, położonej w <span class="anon-block">S.</span>, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span>. Powód wezwał pozwaną do złożenia oświadczenia o przeniesieniu na jego rzecz własności nieruchomości w formie aktu notarialnego w terminie 7 dni. Pismo zostało nadane listem poleconym w dniu 24 lutego 2020 r. na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) O.</span> (k. 17) oraz na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) K.</span>, wskazany przez pozwaną do korespondencji w sprawie o rozwód, zakończonej w pierwszej instancji nieprawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> z dnia 27 lipca 2021 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Pozwana w odpowiedzi na pozew z dnia 17 października 2022 r. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu, zgodnie z normami przepisanymi. Wskazała, że pożycie małżeńskie stron od pewnego czasu nie układało się poprawnie, przyznała się do zdrady małżeńskiej i opisała relacje stron po ujawnieniu zdrady. Podała, że nie pamięta daty otrzymania pisma o odwołaniu darowizny. Na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2023 r. (k. 68) pozwana podniosła zarzut przedawnienia. Stwierdziła, że nie mieszkała pod adresem <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">K.</span>. Jej koleżanka, która tam mieszkała, przekazywała jej wszelką korespondencję. Nie mieszkała również w <span class="anon-block">O.</span>. Awizo dotyczące obu przesyłek miała odebrać dopiero w połowie marca 2020 r.</p> <p>Powód zarzucił pozwanej, że ta, podnosząc zarzut przedawnienia, dopuściła się naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> Ponadto, wniósł o zakreślenie mu terminu do przedłożenia dowodu na okoliczność dokładnej daty odebrania przez pozwaną przesyłek poleconych.</p> <p>Sąd Okręgowy na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2024 r. oddalił ten wniosek, ponieważ uznał, że dokument potwierdzający odbiór pisma, o ile znajdował się w posiadaniu powoda, powinien był zostać przez niego złożony wraz z pozwem, albowiem na tą okoliczność powód w pozwie się powoływał (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 899;art. 899 § 3)">art. 899 § 3 k.c.</a>).</p> <p>Sąd Okręgowy w Kielcach wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, oddalił powództwo <span class="anon-block">A. S.</span> przeciwko <span class="anon-block">K. B.</span> o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli i zasądził od niego na rzecz pozwanej koszty procesu w kwocie 5417 zł.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że pismo o odwołaniu przez powoda darowizny zostało nadane listem poleconym dnia 24 lutego 2020 roku na dwa adresy:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">ulica (...)</span> - miejsce pracy przyjaciółki pozwanej, który pozwana wskazała jako swój w toku procesu o rozwód,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">ulica (...)</span> - dom rodzinny pozwanej.</p> </dd> </dl> <p>Pozwana pod żadnym z tych adresów nie mieszkała, a przesyłki polecone odebrała koło połowy marca 2020 r.</p> <p>Sąd Okręgowy nie dał wiary zeznaniom powoda w zakresie, w jakim podał on, iż weryfikował datę doręczenia pozwanej przesyłki, zawierającej oświadczenie o odwołaniu darowizny i z wyniku tej weryfikacji ustalił, że otrzymała ją w lutym 2020 r. Okoliczności tej bowiem pozwana stanowczo zaprzeczyła podając, że obie przesyłki odebrała około połowy marca 2020 r. Brak było zatem obiektywnych dowodów, pozwalających na pozytywną weryfikację zeznań powoda w tej części.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 899;art. 899 § 3)">art. 899 § 3 k.c.</a> darowizna nie może być odwołana po upływie roku od dnia, w którym uprawniony do odwołania dowiedział się o niewdzięczności obdarowanego. Skuteczne odwołanie darowizny wymaga, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.c.</a>, złożenia oświadczenia woli o odwołaniu darowizny w taki sposób, aby istniała możliwość zapoznania się z jego treścią przez obdarowanego (tak chociażby Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 16 kwietnia 2019 r., V ACa 694/18, LEX 2698110). W niniejszej sprawie brak było dowodów pozwalających na ustalenie, że oświadczenie o odwołaniu darowizny zostało pozwanej złożone przed upływem owego rocznego terminu. Samo sporządzenie oświadczenia o wskazanej w pozwie treści nie przesądziło o tym, że powód oświadczenie takie złożył pozwanej w wymaganym przez ustawę terminie. <span class="anon-block">K. B.</span> podała, że pismo zawierające to oświadczenie otrzymała prawdopodobnie około połowy marca 2020 r., a więc niewątpliwie już po upływie rocznego terminu na dokonanie tej czynności. Samo nadanie przesyłki w dniu 24 lutego 2020 r. nie przesądziło o tym, że oświadczenie doszło do obdarowanej z zachowaniem terminu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 899;art. 899 § 3)">art. 899 § 3 k.c.</a>, który ma charakter terminu prekluzyjnego, co oznacza, że jego upływ sąd bierze pod uwagę z urzędu. Okoliczność tą winien udowodnić powód, albowiem wywodzi z niej korzystne dla siebie skutki prawne, czego wbrew obowiązkowi określonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> nie uczynił. Wobec niewykazania, aby do złożenia oświadczenia o odwołaniu darowizny doszło z zachowaniem rocznego terminu, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie, powództwo podlegało oddaleniu. W niniejszej sprawie pozwana wprawdzie podniosła zarzut przedawnienia roszczenia powoda, jednakże – skoro był to termin zawity, to jego upływ Sąd Okręgowy uwzględnił z urzędu.</p> <p>Powód w apelacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, z uwagi na nierozpoznanie istoty spraw. Powód zarzucił, że pozwana odebrała obie przesyłki polecone, zawierające odwołanie darowizny, w dniu 28 lutego 2024 r. Oznacza to, że oświadczenie powoda dotarło do pozwanej przed upływem rocznego terminu, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 899;art. 899 § 3)">art. 899 § 3 k.c.</a> Przepis ten nie mógł zatem stać się podstawą do oddalenia powództwa. Powód, jako żądanie ewentualne, zgłosił wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości. Ponadto, powód wniósł o zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania za obie instancje za obie instancje. Powód w piśmie z dnia 6 lipca 2023 r. powołał się na postanowienie Prokuratury <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, na okoliczność, że w toku postępowania przygotowawczego ustalono, że przesyłka polecona, nadana do <span class="anon-block">O.</span>, została odebrana przez matkę pozwanej w dniu 28 lutego 2020 r., a przesyłka polecona, nadana do <span class="anon-block">K.</span>, została odebrana przez pozwaną w tym samym dniu.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od powoda kosztów postępowania apelacyjnego. Wniosła o oddalenie wniosków dowodowych powoda, zmierzających do wykazania daty doręczenia powódce przesyłek poleconych, zawierających odwołanie darowizny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy podjął błędną decyzję w kwestii oddalenia wniosku powoda zmierzającego do wykazania daty doręczenia pozwanej pism nadanych listami poleconymi. Konsekwencją tej decyzji procesowej było poczynienie nieprawidłowych ustaleń faktycznych i wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o przepis prawa materialnego, który nie mógł zostać w tej sprawie powołany na uzasadnienie oddalenia powództwa. Powód do pozwu doręczył dowód wysłania jednego pisma listem poleconym na adres w <span class="anon-block">O.</span> (k. 17). Dysponując takim dowodem Sąd Okręgowy mógł zwrócić się do Urzędu Pocztowego o podanie dat odbiorów przesyłek poleconych i osób, które tego dokonały. Zamiast tego, Sąd Okręgowy dał wiarę pozwanej, która od początku była w tym zakresie całkowicie niewiarygodna. Na pierwszym terminie rozprawy pozwana oświadczyła, że nie pamięta, kiedy otrzymała pisma, a na drugim terminie podała, że w połowie marca. W takiej sytuacji procesowej Sąd Okręgowy powinien był umożliwić powodowi wykazanie daty doręczenia. Odmowa wyrażenia na to zgody naruszyła prawo powoda do wykazania sądowi prawdziwości swoich twierdzeń. W świetle sprzecznych twierdzeń pozwanej, nie zachodziła podstawa do uznania, że zachodziła podstawa do zakwalifikowania wniosku powoda jako spóźnionego.</p> <p>Skoro Sąd pierwszej instancji tego nie uczynił, Sąd Apelacyjny w oparciu o dowód z postanowienia Prokuratury <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span> (k. 135-136) ustalił, że przesyłkę poleconą nr <span class="anon-block"> (...)</span>, nadaną na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">K.</span>, zawierającą oświadczenie powoda o odwołaniu darowizny, pozwana odebrała osobiście w Urzędzie Pocztowym <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 28 lutego 2020 r. i pokwitowała ten odbiór. Ponadto, Sąd Apelacyjny ustalił w oparciu o zapisy w repertorium <span class="anon-block">(...)</span>, że Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">K.</span>wyrokiem z dnia 2 czerwca 2023 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, oddalił apelację pozwanej <span class="anon-block">K. B.</span> od wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> z 27 lipca 2021 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, rozwiązującego małżeństwo stron przez rozwód z winy pozwanej.</p> <p>Ponieważ oświadczenie powoda o odwołaniu darowizny dotarło do pozwanej przed upływem rocznego terminu, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 899;art. 899 § 3)">art. 899 § 3 k.c.</a>, nie zachodziła w sprawie podstawa do oddalenia powództwa z powołaniem się na upływ terminu zawitego. W celu umożliwienia Sądowi pierwszej instancji rozpoznania istoty sprawy, Sąd Apelacyjny, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a>, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zostało pozostawione Sądowi pierwszej instancji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art. 108 § 2 k.p.c.</a> </p> </div>