II W 275/16

<div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->W związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku przez obwinioną <span class="anon-block">D. C.</span> jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82;art. 82 § 1)">art. 82 § 1 kpw</a> ograniczono zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz podjętych rozstrzygnięć. </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, na jego podstawie ustalono, że obwiniona <span class="anon-block">D. C.</span> prowadząc działalność gospodarczą w <span class="anon-block">P.</span> w zakresie fryzjerstwa i innych zabiegów kosmetycznych, i mając ustawowy obowiązek terminowego opłacania składek, nie opłaciła składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za miesiące maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopada, grudzień 2015 roku, styczeń, luty i marzec 2016 roku. Obwiniona działała umyślnie. Wiedziała, że ciąży na niej ustawowy obowiązek terminowego opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy a mimo to tych składek nie opłacała i na dzień złożenia wniosku o ukaranie zalęgłość nie została uregulowana.</p> <p>Tak więc swoim zachowaniem obwiniona wyczerpała ustawowe znamiona wykroczeń określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 98;art. 98 ust. 1;art. 98 ust. 1 pkt. 1 a;art. 98 ust. 3)">art. 98 ust 1 pkt 1a i ust. 3 ustawy z 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (Dz. U. z 2016 roku poz. 963) i w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 (art. 122;art. 122 ust. 1;art. 122 ust. 1 pkt. 1)">art. 122 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a> (Dz. U. z 2016 roku poz. 656).</p> <p>W myśl art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.</p> <p>W zakresie nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne oraz składek na Fundusz Pracy w miesiącach marzec i kwiecień 2015 roku, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> kw, postępowanie wykroczeniowe umorzył wobec przedawnienia karalności wykroczenia. Postępowanie w tej sprawie wszczęto w dniu 6 czerwca 2016 roku a więc w zakresie tych dwóch miesięcy – <em> <!-- -->z uwagi na termin opłacania składek</em> – przed wszczęcie upłynął rok od daty popełnienia a zatem nastąpiło przedawnienie karalności tych zachowań.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 98;art. 98 ust. 1;art. 98 ust. 1 pkt. 1 a;art. 98 ust. 3)">art. 98 ust 1 pkt 1a i ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a> odpowiedzialność za wykroczenia ponosi ten, kto jako płatnik składek albo osoba obowiązana do działania w imieniu płatnika nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne w przewidzianym przepisami terminie oraz nie dopełnia obowiązku dokonywania wpłat z innych tytułów, do których poboru jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych – czyli między innym składek na ubezpieczenie zdrowotne, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 32)">art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>. Wykroczenie to zagrożone jest karą grzywny do 5.000 złotych.</p> <p>Stosownie natomiast do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 (art. 122;art. 122 ust. 1;art. 122 ust. 1 pkt. 1)">art. 122 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a> (Dz. U. z 2016 roku poz. 656) odpowiedzialności wykroczeniowej podlega ten, kto nie dopełnia obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy lub nie opłaca ich w przewidzianym przepisami terminie. Czyn ten zagrożony jest karą grzywny nie niższą od 3.000 złotych.</p> <p>W myśl art. 9 § 1 i 2 kw jeżeli czyn zarzucany obwinionemu wyczerpuje znamiona wykroczeń określonych w dwóch lub więcej przepisach ustawy, stosuje się przepis przewidujący najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów, zaś jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.</p> <p>Obwiniona nie była dotychczas karana sądownie, utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej. Nie ustalono wysokości uzyskiwanego dochodu (<em> <!-- -->vide: karta karna k.15, dane osobowe k. 25, 53</em>)</p> <p>Orzekając w zakresie kary Sąd oparł się na dyrektywach wymiaru kary zawartych w art. 33 kw.</p> <p>W ocenie Sądu społeczna szkodliwość zarzucanego obwinionemu czynu nie jest znaczna.</p> <p>W tych okolicznościach Sąd uznał, że w sprawie tej istnieją te szczególne przesłanki przewidziane w art. 39 § 1 i 2 kw uzasadniające zastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, która polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju. W ocenie Sądu nawet kara orzeczona w najniższym możliwym ustawowym zagrożeniu za przypisane wykroczenia (<em> <!-- -->grzywna w wysokości 3.000 złotych</em>), mając na uwadze okoliczności czynu, dotychczasowy styl życia obwinionej, jej właściwości i warunki osobiste, raziła by swoją surowością.</p> <p>W tej sytuacji Sąd mając na uwadze powyższe okoliczności oraz uznając, że obwiniona <span class="anon-block">D. C.</span> popełniła wykroczenia w zmodyfikowanym okresie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 98;art. 98 ust. 1;art. 98 ust. 1 pkt. 1 a;art. 98 ust. 3)">art. 98 ust 1 pkt 1a i ust. 3 ustawy z 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 (art. 122;art. 122 ust. 1;art. 122 ust. 1 pkt. 1)">art. 122 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a>, skazał ją za to, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 (art. 122;art. 122 ust. 1;art. 122 ust. 1 pkt. 1)">art. 122 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 (art. 9;art. 9 § 1;art. 9 § 2)">art. 9 § 1 i 2</a> kw i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040991001" title="Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39 § 1 i 2</a> kw wymierzył jej łącznie karę grzywny w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych a więc w wysokości poniżej dolnego ustawowego zagrożenia.</p> <p>Kara grzywny w tej wysokości jest w ocenie Sądu karą sprawiedliwą i adekwatną zarówno do stopnia społecznej szkodliwości czynów jak i zawinienia obwinionej. Pozostaje także w zakresie możliwości majątkowych obwinionego biorąc pod uwagę rodzaj prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Winna również spełnić oczekiwaną rolę w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. Niniejsze postępowanie oraz orzeczona kara będzie dla obwinionej właściwą nauczką życiową i zdaniem Sądu sprawi, że w przyszłości nie wjedzie on w konflikt z prawem i nie popełni ponownie czynu zabronionego w postaci wykroczenia lub przestępstwa.</p> <p>O zryczałtowanych wydatkach postępowania i opłacie sądowej Sąd orzekł w myśl przepisów powołanych w sentencji wyroku – <em> <!-- -->punkt III.</em> – uznając, że sytuacja majątkowa obwinionego w pełni pozwala na ich uiszczenie.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p>2.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>:</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">(...)</span>;</em> </p> <p>3.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>. </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </strong> </p> </div>